Jaloezie: we zien allemaal groen en geel

360 Magazine/New York Review of Books  |  9 augustus 2017 - 16:00 9 aug - 16:00

Volgens Winston Churchill was jaloezie ‘de improductiefste der ondeugden’. Maar is dat wel zo? Of wakkert deze ingewikkelde emotie juist onze overlevingsdrang aan? Hoogleraar klassieke talen Peter Toohey zocht het tot op de bodem uit.

Uiteindelijk draait alles om de liefde, zegt de romanticus, volgens de cynicus draait alles om geld. Peter Toohey, hoogleraar klassieke talen aan de Universiteit van Calgary, heeft een onderhoudend pleidooi gehouden voor het idee dat jaloezie de bron is voor een groot deel van ons emotionele leven en wellicht voor een nóg groter deel van de literatuur, de wetten en het dagelijks bestaan.

In andere geschriften heeft de hoogleraar de begrippen verveling en melancholie uitgewerkt; zowel in die boeken als in deze studie noemt hij een aantal voordelen van emoties die normaal als negatief worden beschouwd: jaloezie is ‘een krachtig middel om de rechten van het individu te verdedigen en samenwerking en gelijke behandeling te stimuleren’.

Om jaloezie te onderscheiden van haar zusje, afgunst, haalt hij Peter van Sommers’ bondige definitie van deze twee begrippen aan: ‘Afgunst richt zich op dat wat je graag wilt hebben maar niet bezit, terwijl jaloezie zich richt op dat wat je hebt en niet kwijt wilt raken.’ Ik ben jaloers op de vrouw voor wie mijn man bewondering koestert; ik benijd haar omdat ze zo goed op hoge hakken kan lopen. Othello is jaloers op Desdemona, maar Iago is afgunstig op Othello. (…)


Plaats een reactie