Voor François Hollande is Europa taboe

Er altijd aan denken, maar er nooit over praten. Het gaat in Frankrijk met Europa al net zoals het tussen 1870 en 1918 met Elzas-Lotharingen ging. Het onderwerp is taboe en je kunt er maar beter niets over zeggen tegen de Franse bevolking. François Hollande wist het onderwerp Europa dan ook zorgvuldig te mijden, toen hij op 9 september op de televisiezender TF1 zijn ´herstelagenda´ 2014 presenteerde, die de koers moet uitzetten voor het eerste deel van zijn vijfjarige ambtsperiode.

Toch is het wel degelijk de Europese agenda die de handelwijze van de Franse president bepaalt. Het uitstel van executie dat voor de euro geldt, geldt ook voor Frankrijk. Als de crisis nog erger wordt, dan staat Frankrijk mogelijk hetzelfde lot te wachten als Italië, dat belaagd wordt door de financiële markten. Maar zelfs als de crisis tot bedaren komt, dan zou dit lot Frankrijk evengoed kunnen treffen, als de markten ontdekken dat Frankrijk in economisch opzicht niet gezonder is dan Italië, dat nog altijd de tweede industriële mogendheid van het continent is.

Een utopie met concrete gevolgen

Dat de president het onderwerp Europa uit de weg gaat, komt omdat Europa niet in staat is om een politiek vergezicht te bieden. Het contrast met François Mitterrand is opvallend. Deze voormalige president koos er in 1983, na twee jaar van economische dwalingen, voor om zijn beleid een radicale wending te geven. Liever Europa dan socialisme: François Mitterrand verankerde zijn beleid toen niet alleen in Franse, maar ook in Europese perspectieven.

Europa, dat volgens het Verdrag van Rome een “steeds hechter verbond tussen de volkeren van Europa” tot stand moest brengen, was een utopie, maar wel een utopie die concrete gevolgen had en die Frankrijk in staat moest stellen te moderniseren. Zo werd in 1986 in de Europese Akte bepaald dat de interne markt in 1992 verwezenlijkt moest zijn. Het Verdrag van Maastricht stippelde vervolgens de weg uit naar de euro, die in het gunstigste geval in 1997, maar uiterlijk in 1999 moest worden ingevoerd, en dwong de kandidaat-lidstaten hun economisch beleid op elkaar af te stemmen.

Lees het volledige artikel uit Le Monde in een Nederlandse vertaling op de site van Presseurop.




(Cartoon: “Het lijkt me niet zo ingewikkeld!” “Wacht even! Ik heb hem nog niet aangezet!”. Tekening: Deligne)

Plaats een reactie