Als satire niet meer aanslaat

Vanaf vandaag [28 september, red.] ligt het satirische tijdschrift Titanic met een gloednieuwe cover in de schappen. In het geval van Titanic is eigenlijk alleen de omslagfoto nog onderwerp van gesprek, want de inhoud van het blad doet er allang niet meer toe. Op de cover staat [de echtgenote van de voormalige Duitse president, red.] Bettina Wulf die door een gewapende moslimstrijder wordt bedreigd of verdedigd, afhankelijk van ieders eigen opvatting, daar doen we liever geen uitspraak over. Het is een kinderachtige montage die de besluiteloze en laffe instelling van het blad illustreert. Gaat het om mevrouw Wulff en haar wens, waar al genoeg grappen over zijn gemaakt in Duitsland, om de aandacht van de media op zich te vestigen?

Dat onderwerp is trouwens ook allang niet meer actueel en dat is ook meteen een probleem van het blad: het blijft maar oude koeien uit de sloot halen. Of gaat het meer om een actie van een paar grapjassen op de redactie, die er plezier in scheppen om af te tasten hoe kort het lontje van moslims is en of ze inderdaad zo zijn als we denken: dat ze met gordels vol explosieven de redacties van satirische bladen in Frankrijk en Duitsland komen binnenvallen en zo het bewijs leveren dat de studentikoze krantenhumor van deze grapjassen inderdaad effect heeft.

Omdat enkele duizenden mensen in Egypte, Syrië en Iran al woedend te hoop zijn gelopen tegen de anti-islamfilm ‘Innocence of Muslims’, uitten Duitse politici hun bezorgdheid over de aangekondigde actie van Titanic. Minister Westerwelle van Buitenlandse Zaken riep al op om geen olie op het vuur te gieten. Tegelijkertijd wil de Franse politica Christina Boutin stappen ondernemen tegen het Franse weekblad Charlie Hebdo, omdat ze van mening is dat de daarin getoonde karikaturen van Mohammed een basis vormen voor het aanzetten tot haat. [Europarlementariër, red.] Daniel Cohn-Bendit ging op televisie volledig uit zijn dak en noemde de makers van Charlie Hebdo idioten en masochisten, die zich wentelen in hun eigen angst. Nou ja.

Scherpe pennen tegen kromme zwaarden

Zelden stond satire zozeer in de publieke belangstelling als dezer dagen. Zelden was de opwinding over satirische tekeningen en covers in Duitsland en vooral Frankrijk zo groot. Zelden deden er zoveel voor- en tegenstanders van satire hun zegje, waarbij ze soms ongehoorde eisen en waarschuwingen lieten horen. [De Duitse onderzoeksjournalist, red.] Günter Wallraff hoopt dat de Europese media compleet worden overspoeld met karikaturen die kritisch staan tegenover de islam, zodat de “demonstratie van vrijheid” – en Wallraff meent dat serieus – niet beperkt blijft tot een handjevol vrienden van de vrijheid.

Lees het volledige artikel uit de Süddeutsche Zeitung in een Nederlandse vertaling op de site van Presseurop.

Plaats een reactie