‘Het deksel op de Derde Wereldoorlog’

360 Magazine/Popular Mechanics  | 11 augustus 2017 - 07:0011 aug - 07:00

Steeds meer landen beschikken over langeafstandsraketten. Gelukkig is het afvuren van deze wapens vooralsnog hypothetisch; ze dienen als afschrikwekkend middel in een onzekere wereld. Maar mocht het zover komen, dan is het wel belangrijk dat de raketten werken. Dus moeten ze regelmatig worden getest. Dat gebeurt in de vroege ochtenduren, als de burgers er geen last van hebben en de wereld even pauzeert.

Voor de raketsilo sissen de hamburgers en hotdogs. Een tiental luchtmachtmilitairen
in groene overalls verzamelt zich rond een draagbare barbecue, kwakt ketchup en mosterd op kadetjes en geniet van het zachte weer terwijl het vlees gaar wordt.

Achter de militairen strekt zich een idyllisch, bijna stereotiep Californisch decor uit van met salie begroeide heuvels, af en toe een palmboom en een stuk strand, wit van het schuim van de branding van de Stille Oceaan. Meeuwen cirkelen door de lucht en bedreigde strandplevieren maken nesten in het zand. Maar borden op het strand logenstraffen het vredige plaatje: AANVALLEN DOOR DODELIJKE HAAIENZWEMMEN/SURFEN OP EIGEN RISICO en: ELEKTRONISCHE CAMERABEWAKING.

De mensen hier op de luchtmachtbasis Vandenberg, 113 kilometer ten noorden van Santa Barbara, noemen deze luchtmachtmilitairen de ‘sleutelbewaarders uit het noorden’. De beminnelijke twintigers brengen hun werkdagen meestal door in lanceer-capsules, zo’n twintig meter onder de grond. Ze zijn vanaf afgelegen luchtmachtbases in Montana en North Dakota naar Californië gekomen om een intercontinentale ballistische Minuteman III-raket (ICBM) te lanceren. De Verenigde Staten gebruiken de Minuteman III maar voor één ding: om waar dan ook ter wereld binnen een halfuur kernkoppen te laten neerkomen. (…)


Plaats een reactie