• Yediot Aharonot
  • Politiek
  • 5. Goed nieuws 
voor Netanyahu

5. Goed nieuws 
voor Netanyahu

Yediot Aharonot | Tel Aviv | Ron Ben-Yishaï | 28 november 2016

Trump zal Assad laten zegevieren in Syrië en het akkoord met Iran niet intrekken, maar hij zal de Israëlische regering volledig de vrije hand geven tegen de Palestijnen.

De Donald Trump van na zijn overwinning is een andere dan die tijdens zijn verkiezingscampagne. Dat is misschien een hoopvol teken. Begint de ongeremde en provocerende charlatan te beseffen hoe diep de kloof is tussen zijn manier van stemmen trekken en de dagelijkse werkelijkheid in de Verenigde Staten? Anders dan Hillary Clinton begreep Trump dat je om stemmen te winnen moet intimideren, kwetsen en haatzaaien.

Laten we wel wezen, zijn taalgebruik is ook in Israël een bekend fenomeen en jaagt Israëlische kiezers als doodsbange kinderen in de armen van de volwassene die belooft hen te beschermen. Maar nu het op regeren aankomt zal Trump met een programma moeten komen dat aanvaardbaar is voor de Amerikanen en de rest van de wereld.

Zware tol

Juist op het gebied van de buitenlandse betrekkingen begint het Donald Trump langzamerhand te dagen dat de meeste internationale leiders hem als een onvoorspelbare en instabiele figuur beschouwen en vrezen dat hij een onverstandig en onverantwoordelijk internationaal beleid zal voeren. Natuurlijk, hij heeft verklaard dat hij internationale verdragen zal respecteren, maar kleinschaliger overeenkomsten niet per se. Hij heeft ook gezegd dat het internationale beleid van zijn toekomstige regering eerder zal zijn gebaseerd op ‘transacties’ die de Amerikaanse belangen dienen dan op ideologische motieven, zoals bij Obama het geval was. Ook zal in het Amerikaanse internationale beleid minder oog zijn voor democratie en mensenrechten op de wereld.

De zware tol voor de omslag in het Amerikaanse internationale beleid zal worden betaald door Oekraïne en de Syrische rebellen. Niet alleen zullen Trump en de Russen het op een akkoordje gooien om samen tegen IS te strijden, Trump zal Rusland ook toestaan om Bashar al-Assad te helpen de oorlog te winnen. Dat betekent dat de extremistische sjiitische as die geleid wordt door Iran, met hulp en bescherming van Rusland, zijn strategische greep zal versterken op het Midden-Oosten in het algemeen en op wat men de ‘sjiitische boog’ noemt in het bijzonder. Zo’n koersverandering is bijzonder slecht nieuws voor Israël en voor de Arabische Golfstaten, die Hillary Clinton hebben gesteund.

Wij, Israëliërs, zullen er goed aan doen te bedenken dat een impasse in het vredesproces kan leiden tot het weer oplaaien van het geweld in de Israëlisch-Palestijnse arena

Wat Iran betreft, het is onwaarschijnlijk dat Trump het door de regering-Obama getekende nucleaire akkoord zal opzeggen. Maar was opzegging van dat akkoord niet een van zijn belangrijkste verkiezingsbeloftes? Zeker, alleen kan een Amerikaanse president niet zomaar een akkoord herroepen dat is geratificeerd door het Congres, vooral niet als dat Congres in meerderheid Republikeins was.

Wel is het mogelijk dat Trump de eisen van Israël inwilligt om het toezicht op en de spionage in Iran te versterken en op elke schending van het akkoord te reageren met zware sancties. Ook zal de nieuwe president verzoeken van Israël om wapenleveranties genereus tegemoet treden, zodat het Israëlische leger met volle kracht kan reageren als Iran toch een kernbom zou produceren.

Netanyahu (r.) en Trump tijdens een ontmoeting in New York in september 2015. – © Reuters
Netanyahu (r.) en Trump tijdens een ontmoeting in New York in september 2015. – © Reuters

Wat het Israëlisch-Palestijnse conflict betreft, de formule van twee staten voor twee volkeren zal voor lange tijd in de ijskast worden gezet. Trump zal waarschijnlijk niet proberen de vredesonderhandelingen weer op te starten of de twee partijen een oplossing op te leggen, laat staan een oplossing die voornamelijk op Israëlische concessies is gebaseerd. Waarschijnlijker is dat de osmose tussen de huidige Israëlische regering en de regering-Trump in Washington tot een definitieve blokkade van de onderhandelingen met de Palestijnen zal leiden, wat een breuk betekent met de initiatieven die de laatste Amerikaanse presidenten successievelijk ten aanzien van deze kwestie hebben ondernomen. Wij, Israëliërs, zullen er goed aan doen te bedenken dat een impasse in het vredesproces kan leiden tot het weer oplaaien van het geweld in de Israëlisch-Palestijnse arena, oftewel een bloedbad waarop we ons van nu af aan zullen moeten voorbereiden.

Na deze historische verkiezing waardoor een onvoorspelbare persoonlijkheid de 45ste president van de Verenigde Staten is geworden, zullen de Israëliërs behoedzaam te werk moeten gaan en hun blik moeten verruimen.

Auteur: Ron Ben-Yishaï
Vertaler: Peter Bergsma

CONTEXT: Kaarten herschud

‘Het Midden-Oosten bereidt zich voor op de komst van een Amerikaanse president die vastbesloten lijkt het machtsevenwicht in de regio op radicale wijze te reorganiseren’, schrijft The Washington Post. Als men zijn – vaak tegenstrijdige – verklaringen mag geloven, is Trump voorstander van ‘een herschikking van de bestaande orde in het Midden-Oosten ten gunste van Rusland en ten koste van Iran, en tot voordeel van de Golfstaten en Turkije’.

Sommige van zijn doeleinden vormen een duidelijke breuk met de politiek die Obama voerde. ‘Met name zijn voornemen om terug te komen op het nucleair akkoord met Iran (…), elke steun aan de Syrische rebellen op te schorten en zich te scharen aan de kant van Assad.’

Volgens een waarnemer zal het bestrijden van IS een van Trumps prioriteiten zijn. ‘Voor de autocratische heersers in de regio is het aantreden van Trump goed nieuws.’

CONTEXT: Liefst alles bij het oude

‘De Palestijnse Autoriteit verwacht niet dat Trump druk zal uitoefenen op Israël om een einde te maken aan de uitbreiding van de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever’, schrijft de Israëlische krant Haaretz. ‘De Palestijnen hopen dat de nieuwe president niet al te zeer zal afwijken van de Amerikaanse buitenlandse politiek van de afgelopen decennia. […] Een van de uitgangspunten is de handhaving van de Israëlische bezetting, gekoppeld aan maatregelen om het autonome Palestijnse bewind te laten voortbestaan, zoals financiële steun aan de Palestijnse Autoriteit. […] Nu de hoop op een vreedzaam naast elkaar bestaan van de twee staten langzaam uit het zicht raakt, richt het officiële Palestina zich alleen nog op de korte termijn: het bewind wil zijn internationale aanzien niet kwijtraken, evenmin als de voordelen die dat biedt aan zijn ambtenaren en diplomaten.’

Yediot Aharonot
Israël | dagblad | oplage 300.000

Jarenlang de grootste krant van Israël. Neigt naar positieve berichtgeving en is over het algemeen zeer kritisch ten opzichte van Netanyahu.

Dit artikel van Ron Ben-Yishaï verscheen eerder in Yediot Aharonot.
Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verzonden.
inschrijven

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

En ontvang wekelijks het beste uit de internationale pers in uw mailbox.