Het grootste eiland ter wereld

360 Magazine/Places Journal  |  8 mei 2017 - 16:00 8 mei - 16:00

De bevolkingsdichtheid van Australië is buitengewoon laag. Er is, volgens schrijver Tim Winton, meer landschap dan cultuur, meer lucht dan materie, meer rust dan beweging en meer ruimte dan tijd. Het blijft hem imponeren.

Ik ben opgegroeid op het grootste eiland ter wereld. Ik heb de neiging dat onloochenbare feit zo makkelijk te vergeten dat ik mezelf er zo nu en dan aan moet helpen herinneren. Maar in een tijdperk waarin een cultuur zichzelf vooral onderzoekt via de politiek en de ideologie, is dat vergeten van mij van zoiets basaals misschien niet zo verrassend. Onze gedachten zijn vaak elders. De materiële zaken van het leven, de organische en concrete krachten die ons vormen, worden over het hoofd gezien alsof ze onbelangrijk zijn of zelfs licht gênant.

Ons menselijk bestaan wordt in toenemende mate geregistreerd, gemeten, bediscussieerd en beschreven in abstracte termen. Misschien verklaart dat mede waarom iemand zoals ik, die eigenlijk beter zou moeten weten, kan vergeten dat hij een eilandbewoner is. Australië als fysieke plek wordt voortdurend overschaduwd door Australië als staat, Australië als economische onderneming. De kracht van dergelijke begrippen valt niet te ontkennen. Maar er zijn meer krachten aan het werk. Steeds vaker ben ik me bewust van de mate waarin geografie, afstand en weersomstandigheden mijn smaak, fantasie en verwachtingen hebben gevormd. Het eiland heeft niet alleen als achtergrond gediend. Met het landschap voel ik me net zo verbonden als met familie. Zoals zo veel Australiërs ervaar ik die tektonische aantrekkingskracht – een soort heimwee naar familie – het sterkst als ik in het buitenland ben. (…)

Gratis voor 360 abonnees


Plaats een reactie