Statement van wanhoop

360 | Amsterdam  | 22 december 2018 - 09:0322 dec - 09:03

Gerecenseerd | De muzikale explosie van een onderdrukte generatie

In Groter China (het vasteland, Hongkong, Macau en Taiwan) zijn rockmuziek en individualiteit nauw verbonden, en staat het genre voor de erkenning dat ‘er betekenis schuilt in het nastreven van persoonlijk geluk’, schrijft Harvard Rock Review naar aanleiding van het succes van de Taiwanese indierockband No Party for Cao Dong. Ze noemden hun band naar Cao Dong Street, waar ze elkaar vaak ontmoeten, en zingen vooral over gevoelens van isolatie binnen de huidige materialistische, prestatiegerichte maatschappij. ‘De explosie van een onderdrukte generatie’, noemt The Straits Times ze.

‘Het geluid van Taiwans monddood gemaakte jeugd die hun frustraties uit. (…) Het album [The Serville, 2016] voelt zelf haast beklemmend aan door de schrijnende eerlijkheid van de liedjes, begeleid door elektrische gitaar, discobeats en grunge-invloeden.’ Ook Sputnik Music merkt op hoe ‘rustige, soepele gitaar de basis vormt voor melancholische gevoelens van isolatie die naar het einde toe exploderen in een uitzinnig en emotioneel statement van wanhoop’.

Die wanhoop wordt misschien wel het best invoelbaar als je de afsluitende alinea van de Harvard Rock – recensie leest. De bandleden, benadrukt de site, schrijven hun gevoelens alleen aan zichzelf toe, niet aan de maatschappij: ‘Cao Dong heeft nooit enige beschuldiging geuit jegens 
de Chinese regering of cultuur.’ Het liedje The Wind Blows, dat over pesten gaat, speelt dus in Taiwan, legt de auteur uit, want ‘op Chinese scholen wordt uiteraard niet gepest’.

» Lees meer Gerecenseerd

Plaats een reactie