Hoe Billie Holiday 
de fado 
beïnvloedde

360 | Amsterdam  | 27 april 2019 - 14:0027 apr - 14:00

Gerecenseerd | ‘Ik ben vandaag jonger dan 
20 jaar geleden’

De Portugese Christina Branco was altijd fan van Billie Holiday. Pas op haar achttiende leerde ze de fado kennen, toen ze van haar grootvader een plaat van Amália Rodrigues cadeau kreeg. ‘Sindsdien heeft ze het genre nooit meer losgelaten,’ schrijft El País, ‘en voegde zich bij een nieuwe generatie fadozangeressen.’

Verrassend genoeg brak ze door in Nederland, waar ze in het Portugees vertaalde Slauerhoffgedichten op muziek zette en het album Live in Holland uitbracht. Later haalde ze ook inspiratie uit het werk van de Portugese meesters Saramago en Pessoa – de teksten van fado moeten, omschrijft All Music het genre, poëtisch zijn, ‘de muziek zacht.

Maar het gaat uiteindelijk om de zang (…) en dat is waarom Branco eruit springt. Haar stem heeft een tederheid die nu eens intiem is, dan weer meeslepend en de luisteraar steeds de indruk geeft dat het lied aan hem alleen is gericht. (…) Prachtig, soms bijna erotisch. Dit is muziek voor het hart.’ Libération bewondert de manier waarop ze fado moderniseerde; ‘swingend, blijer, minder tragisch’. En volgens de Franse krant dankt ze die invloeden aan jeugdidool Billie Holiday.

Van het klassieke genre week ze in de loop van haar carrière steeds verder af. Zo maakte ze een nummer met Bløf en vulde ze haar oeuvre aan met tangomuziek. De titel van haar laatste album, Branco, verwijst behalve naar haar naam naar de Portugese betekenis van het woord: wit. De zangeres wil ermee een gevoel van zuiverheid, frisheid en vrede oproepen. ‘Soms heb ik het gevoel dat ik alles andersom heb gedaan,’ licht ze toe aan Blitz. ‘Alsof ik begin waar zogenaamd het einde zou zijn. Alsof ik oud begonnen ben en daar langzaam van herstel. Ik ben vandaag veel jonger dan 20 jaar geleden.’

19-25 april in o.a. Amsterdam, Utrecht en Rotterdam.

» Lees meer Gerecenseerd

Plaats een reactie