Van tegencultuur tot consumptiemiddel

360 / Amsterdam  | 21 December 2019 - 14:0021 Dec - 14:00

Gerecenseerd | De postindustriële grottekeningen van Keith Haring

New York, jaren tachtig. ‘Uitgehold, depressief, failliet’, beschrijft de New Statesman de sfeer, die werd bepaald door homofobie, hiv en hedonisme. Het was in die tijd dat Keith Haring, tijdgenoot van Basquiat en Warhol, ‘de metro als canvas’ koos. Maar hij maakte niet, zoals andere graffitikunstenaars, gebruik van spuitbussen en verf: hij koos ‘wit krijt voor zijn buitengewoon sprekende schetsen, als postindustriële grottekeningen, zodat hij het grootste en diverst mogelijke publiek zou bereiken’.

Halverwege de jaren tachtig was Haring, net als zijn mentor Warhol, van tegencultuur uitgegroeid tot merk. Iedereen wilde wel een Haring-horloge of -peper-en-zoutstel hebben. Maar anders dan Warhol bleef Haring altijd politiek. Behalve tegen de regering-Reagan en het conservatisme verzette hij zich tegen de couch generation, die mensen tot slaven maakte van schermen. Het is dan ook wrang dat zo veel mensen zijn tekeningen tegenwoordig gereduceerd tot het formaat van hun iPhone tot zich nemen, schrijft *The Guardian*.

Op zijn 31ste stierf Haring aan de gevolgen van aids. Zijn ‘Ignorance = Fear’-poster uit 1989, met menselijke versies van de spreekwoordelijke drie wijze apen, wordt nog altijd gezien als lhbti-symbool.

Keith Haring, tot 19 april 2020 in BOZAR, Brussel.

Lees meer Gerecenseerd

» Abonneer u op onze nieuwsbrief: wekelijks berichten uit de buitenlandse pers in uw inbox.

Plaats een reactie