Mijn vader de verrader

DDR | Süddeutsche Zeitung  | 18 March 2020 - 13:0018 Mar - 13:00

Als kind merkte Manuela Polaszczyk dat er vreemde dingen om haar heen gebeurden. Vrienden die wilden vluchten werden bijvoorbeeld kort nadat ze thuis over hen had verteld gearresteerd. Dertien jaar geleden kwam ze erachter dat ze al die tijd het hulpje was van een Stasi-spion: haar vader.

Drie jaar geleden heeft Manuela Polaszczyk haar moeder voor het laatst gezien, in Cottbus, op een verjaardagsfeestje. Moeder en dochter zaten aan dezelfde tafel, twee plaatsen bij elkaar vandaan. Ze hebben elkaar begroet, en aan het eind van de avond gedag gezegd. Tot een gesprek is het niet gekomen. Al 51 jaar niet. Manuela Polaszczyk weet tot op de dag van vandaag niet waarom haar moeder het contact met haar heeft verbroken. De broers en zusters zeggen: Mama heeft een slecht geweten. Omdat haar nieuwe man Manuela niet wilde. Omdat ze Manuela op haar tweede aan haar vader heeft overgelaten. Omdat zij, de moeder, van papa’s baan bij de Stasi afwist. De moeder zwijgt, al 51 jaar.

Aan haar vader kan Manuela Polaszczyk het niet meer vragen. Hij ligt begraven in Rheinzabern, een stad bij Karlsruhe. Bij de begrafenis in 2002 heeft de dochter gehuild. Ze wist niet dat hij haar bespioneerd en verraden had. ‘Hij was mijn beschermer, mijn held,’ zegt ze, ‘de enige mens die ik blind vertrouwd heb.’ Nu gaat ze nog maar één keer per jaar naar het graf, om te kijken of er aarde bijgevuld moet worden. Sinds 2006, het jaar dat ze inzage kreeg in haar Stasi-dossier, rouwt ze…

» Lees dit artikel in de Reader
» Hier leest u dit verhaal op Blendle

» Abonneer u op onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks onze selecie uit 943 kranten wereldwijd in uw inbox.

Plaats een reactie

Getty