Immigratiestelsel op basis van punten?

Groot-Brittannië | Controverse | The Daily Telegraph/ The Guardian  | 23 March 2020 - 13:0023 Mar - 13:00

De Britse regering wil haar migratiebeleid vanaf 1 januari 2021 aanscherpen door een puntensysteem in te voeren waarmee geschoolde arbeiders worden bevoordeeld. Het plan verdeelt de pers.

JA
De regering heeft de eerste grote post-Brexit-beslissing genomen: de overschakeling op een immigratiestelsel gebaseerd op punten. Als je een Engelssprekende softwareontwikkelaar uit Maleisië bent, mag je komen. Ben je een Bulgaarse steigerbouwer? Dan waarschijnlijk niet. Natuurlijk levert dat voor bepaalde bedrijfstakken problemen op. Bedrijven die afhankelijk zijn van ongeschoolde arbeiders krijgen het zwaar.

Maar, zoals we bij de Thatcher-revolutie van de jaren tachtig hebben gezien: soms is de pijn de moeite waard, als die op de middellange termijn winst oplevert. Het beperken van laaggeschoolde immigratie kan de economie ten goede veranderen. Waarom? Omdat het bedrijfstakken met meer productie en hogere lonen de overhand krijgen.

Het bewijs is te zien in landen waar dit al is geprobeerd. Volgens cijfers van de OESO is in alle grote landen met een puntensysteem de productiviteit per werknemer harder gegroeid dan in het Verenigd Koninkrijk. Neem je 2010 als 100, dan is het bbp per werknemer in Australië gestegen tot 110, in Canada tot 107 en in het VK maar tot 102 (het OESO-gemiddelde is 106). Onze productiviteit is de afgelopen tien jaar nauwelijks gegroeid.

Een puntensysteem is niet hetzelfde als het beperken van immigratie. Het betekent zelfs dat er wél veel mensen het land binnenkomen. Zo heeft Australië een netto immigratiecijfer van 8,6 mensen per 1000 inwoners, een van de hoogste in de ontwikkelde wereld en bijna twee keer zo hoog als het Britse cijfer van 4 per 1000. Met 7,1 per 1000 heeft ook Canada een hoog immigratiecijfer; dat van Nieuw-Zeeland ligt ongeveer op dezelfde hoogte als dat van het VK. Het belangrijkste verschil is niet dat die landen veel mensen toelaten. Wel dat ze zorgvuldiger uitkiezen wie ze willen hebben.

Een puntenstelsel leidt onvermijdelijk tot een hoger geschoolde, beter betaalde arbeidspopulatie. Iemand die in een niet al te grote plaats een niet al te goed lopende koffiezaak runt waar een stel Tsjechische meisjes tegen een minimumloon werken, moet misschien zijn zaak sluiten. Een techstart-up die software ontwikkelaars en financiële experts van waar ook ter wereld in dienst neemt, kan gemakkelijker uitbreiden.

Misschien is het jammer dat die koffietent verdwijnt. Maar deze hervorming zal ervoor zorgen dat de economie sneller gaat groeien: een van de belangrijkste manieren waarop economieën rijker worden is namelijk door het verhogen van de productiviteit.

Zeker, die overgang zal grote beroering geven. Maar de regering beschikt voor de komende vijf jaar over een veilige meerderheid en kan dus harde keuzes maken. En op de middellange termijn zal dit een verbetering zijn die het VK op weg helpt naar een welvarender toekomst.

Auteur: Matthew Lynn

Matthew Lynn schrijft voor onder andere The Spectator en The Daily Telegraph. Hij publiceerde onder meer het boek Bust: Greece, The Euro and the Sovereign Debt Crisis.

The Daily Telegraph
VK | dagblad | oplage 364.000

Anti-Europees tot op het bot, strijdlustig en imagobewust.

NEE
We leven in een wereld waarin je gender, ras en klasse bepalen of je kunt reizen en hoe je vervolgens wordt behandeld. De immigratievoorstellen van de Conservatieve Partij zouden dit systeem nog verder versterken. De plannen zijn niet nieuw. Een van de belangrijkste maatregelen die de regering wil nemen, is dat mensen die het land binnenkomen ‘Engels moeten spreken’. Dit klinkt akelig bekend. Tientallen jaren hebben politici de taal aangegrepen als symbool om te laten zien dat ze bereid zijn hard te zijn tegenover immigranten en ‘te zeggen waar het op staat’.

Het maakt niet meer uit dat de meeste immigranten al Engels spreken, dat taaldiversiteit om allerlei redenen positief is, of dat iemands vermogen om zich te verplaatsen niet afhankelijk moet zijn van zijn kennis van een bepaalde taal. En juist de mensen die hun kinderen aanmoedigen om een jaar in het buitenland te gaan wonen en werken om hun Frans of Mandarijn te verbeteren, hebben vaak de mond vol van maatregelen waarmee wordt bepaald wie wel en niet het land in mag op basis van Engelse spreekvaardigheid.

Toch wordt het allemaal voorgesteld als volkomen logisch. In een uitbarsting van zogenaamd egalitarisme heeft Boris Johnson aangekondigd dat hij een immigratiestelsel wil inrichten waarin ‘mensen boven paspoorten’ gaan. Dat is een manier om een anti-immigratiebeleid als redelijk te verkopen en ondertussen het fundament te leggen voor regressieve maatregelen. Maar Johnson wil niet alle ‘mensen’ boven paspoorten stellen, maar slechts de veelverdieners, de ‘hooggeschoolden’.

Met andere woorden: waar racisme en klassenverschil binnen onze grenzen toch al een grote rol spelen – ook nu al is het voor rijken of voor migranten uit door witte mensen gedomineerde landen gemakkelijker om te immigreren – zullen de plannen van de regering die ongelijkheden nog vergroten. Als jij het stempel ‘laagopgeleid’ krijgt, wordt het moeilijk een visum te krijgen; verdien je minder dan 25.600 pond [ca. 32.000 euro], dan geldt hetzelfde.

Het doel is volgens [minister van Binnenlandse Zaken] Priti Patel niet om ‘laaggeschoolde mensen’ te weren, maar om de ‘economisch inactieve’ Britten achter de broek te zitten. Daar zijn ze weer: de migrant ‘die ons werk afpakt’ en de Britse ‘profiteur’, zij aan zij. En natuurlijk wil de regering ook weer laten zien dat ze ‘hard is tegenover immigratie’: onderdeel van de plannen is het idee om mensen onder dwang te deporteren naar landen die ze nauwelijks kennen, of hen eindeloos gevangen te zetten.

Deze discussie wordt al te zeer gevoerd vanuit het perspectief van zakelijke belangen of vanuit het idee dat mensen ‘legitieme zorgen’ hebben over immigratie. Maar wat vaak wordt vergeten, is dat het in dit beleid om immigranten gaat: om mensen, die toevallig in een ander land zijn geboren en naar het VK zijn verhuisd.

Auteur: Maya Goodfellow

Maya Goodfellow is onderzoeker en auteur, ze schreef onder andere het boek Hostile Environment: How Immigrants Became Scapegoats.

The Guardian
VK | dagblad | oplage 134.000

Onafhankelijke kwaliteitskrant van linkse signatuur.

Plaats een reactie