Reader #23 is er! | Waarom we zo gevoelig zijn voor conspiracytheorieën, en 9 andere schitterende longreads

360 | Amsterdam  | 24 July 2020 - 13:1524 Jul - 13:15

In onze Reader verzamelen we de stukken die we de afgelopen tien weken in samenwerking met Blendle selecteerden. Dat levert een mooi tijdsbeeld op, helemaal in deze woelige periode.

Het is duidelijk wat onze gemoederen bezighoudt. Ik las ergens dat na iedere crisis de aandacht wordt gericht op een ander groot probleem. Op zoek naar controle stort de mens, nou eenmaal geen rationeel wezen, zich op een euvel dat we met zijn allen uit moeten roeien. In dit geval lijkt de moord op George Floyd de directe aanleiding te zijn geweest voor het verleggen van de focus. In alle hoeken van de wereld klinken protesten tegen racisme in welke vorm dan ook. Zoals dat gaat met massale bewegingen, wordt onder ‘racisme’ even van alles geschaard wat ons niet bevalt. Als je een verkeerde term gebruikt, een verkeerde grap maakt, ben je al snel een racist.

Een échte racist, in hart en nieren (voor zover dat kan), was Derek Black. In een reportage-interview dat Der Spiegel onlangs met hem maakte, vertelt hij over zijn verleden als schoonzoon van een van de kopstukken van de wittesuprematiebeweging. Zijn voornaamste drijfveer? Helpen. Hij dacht dat ‘zijn groep’ in de minderheid was en werd bedreigd, en droeg graag een steentje bij om zijn soort te redden. Maar als hij gaat studeren, blijven zijn denkbeelden niet overeind. Een openhartig verhaal dat nog eens extra waardevol is omdat het laat zien wat ervoor nodig is om iemand van radicale standpunten af te brengen.

– Misschien nog wel het mooiste artikel van deze Reader is het essay van Dan Hancox over de kracht van de massa, die voor ons op dit moment iets onbereikbaars heeft –

Niet dat radicaal altijd slecht is. De onvolprezen Jonathan Safran Foer betuigt in een artikel dat van hem absoluut geen ‘opinie’ mag worden genoemd, waarom het écht écht écht noodzakelijk is dat we allemaal nu meteen en onmiddellijk stoppen met het eten van vlees. De coronacrisis heeft ons nog eens extra duidelijk gemaakt hoe verdorven de industrie is. Maar kunnen we wel zonder de eiwitten? En hoe moet het met alle boeren, zijn die niet de dupe? Safran Foer heeft de antwoorden en ziet ieder excuus om niet te stoppen als goedpraterij.

Het zijn constructieve stromingen, die ook de nodige onderlinge strijd opleveren. Want nog liever dan de wereld beter maken willen we misschien wel bij een groep horen, en ons bevestigd voelen in onze denkbeelden. Zo is een fandom op internet waar My Little Pony-kunstwerken (dat kleurige tekenfilmpaard met als motto ‘Friendship is Magic’) werden geüpload veranderd in een verzamelpunt voor neonazi’s. (Echte) fans namen wat er op hun forum gebeurde onder het mom van vrijheid van meningsuiting voor lief. Zo noemt een van hen de creatie van een Pony met een swastika op haar dij ‘sexy kunst’, terwijl hij ondertussen aanhanger zegt te zijn van de Black Lives Matter gerelateerde tekeningen – want het protest is ook tot deze uithoek doorgedrongen. Door de huidige ontwikkelingen zien de fans zich gedwongen een standpunt in te nemen.

Misschien nog wel het mooiste artikel van deze Reader is het essay van Dan Hancox over de kracht van de massa, die voor ons op dit moment iets onbereikbaars heeft. Hij bekijkt filmpjes van voetbalsupporters die met tienduizenden kelen een lied zingen en bespiegelt over de geschiedeis van de menigte, en hoe die door overheidsbeleid steeds verder uiteen wordt gedreven. Natuurlijk kunnen massa’s gevaarlijk zijn, vinden er verdrukkingen plaats, ruien mensen elkaar op en kunnen we elkaar met ziekten besmetten, maar dat gevoel om boven jezelf uit te stijgen, om dingen te doen die je alleen nooit zou doen, dingen te bereiken die je anders nooit zou bereiken, moeten we ons niet door angsten van bovenaf laten ontnemen.

Je zou er haast achterdochtig van worden. Als je dit artikel uit The Economist gelooft als conservatief nog wat meer dan als liberaal.

Ons volgende nummer, #184, verschijnt 20 augustus. We verwachten u tot die tijd zoet en gevoed te houden met deze tien krachtige longreads.

Laura Weeda

Plaats een reactie