Waterstress

Mexico | Horizon | London Review of Books  |  6 September 2020 - 09:00 6 Sep - 09:00

In de Mexicaanse hoofdstad zijn veel inwoners afhankelijk van las pipas: de tankwagens die bepaalde wijken van water voorzien. In het regenseizoen valt het water met bakken uit de hemel. Schaars is het niet, meer een probleem van watermanagement, infrastructuur en ongelijkheid. Emblematisch, volgens de Zuid-Afrikaanse essayist Rosa Lyster, voor veel metropolen in de wereld.

Op de een na laatste dag van vorig jaar nam ik een vliegtuig naar Mexico. Na vier uur vliegen kregen we te horen dat we een noodlanding moesten maken in Houston. De captain had kort na vertrek uit New York een olielek opgemerkt. De stewardess deed haar aankondiging eerst in het Engels, vervolgens in het Spaans en vertelde ons dat we niet moesten schrikken als we tijdens de landing veel brandweerwagens bij de baan zagen staan: die stonden ons op te wachten. Aan de ene kant vroeg ik me af waarom zij dacht dat die uitleg ook maar iemand zou geruststellen. Aan de andere kant was ik zo bang dat mijn tanden er pijn van deden.

De man in de stoel links van de mijne slikte zes of zeven keer en bleef daarna strak naar zijn benen zitten staren. De man rechts pakte zijn sudokuboekje en begon puzzels te maken in zo’n tempo dat hij ofwel een savant moest zijn, of er niet echt met zijn aandacht bij was. Bij één puzzel eindigde hij met zo’n harde kras dat zijn pen door het papier heen scheurde; hij keek me aan en zei: ‘Sorry.’ Bekneld in de middelste stoel vond ik het bizar en misschien zelfs wreed om ons dit zo recht voor zijn raap te vertellen, om ons op de hoogte te houden van de ontwikkelingen, terwijl die zo beroerd waren.

Ik haat het om de waarheid te horen te krijgen over nare situaties. Dat heb ik sinds 2018, toen gemeentefunctionarissen van Kaapstad ons vertelden dat ons water opraakte. De kranen, zeiden ze, zouden dichtgedraaid worden wanneer de zes waterreservoirs die samen het water van de stad leveren, tot onder de 13 procent van hun capaciteit zakten. Ze waren al tot 21 procent gezakt. We hoefden dat niet voetstoots van de ambtenaren aan te nemen, we konden langs de Steenbras- of de Theewaterskloofdam rijden en met eigen ogen zien dat daar nauwelijks iets in zat.

Activeer uw gastaccount en lees direct verder

Of maak gebruik van onze tijdelijke aanbieding.

Plaats een reactie