Van kooi tot tas met QR-code

The Wall Street Journal / 360  |  3 September 2019 - 16:00 3 Sep - 16:00

Sinds luxe merken als Chanel zich houden aan nieuwe richtlijnen voor het gebruik van exotische huiden, proberen ook krokodillenfokkers in te spelen op de zorgen van de bewuste consument. Maar hoe kan een handtas van krokodillenleer ooit ethisch verantwoord zijn?

Dit artikel mag je gratis lezen omdat het is getipt door onze partner De Correspondent.

» Lees dit artikel in de Reader

Sanddrift, Zuid-Afrika.

Op krokodillenboerderij Le Croc pakt verzorger Madalitso Chikiliya een woest spartelend, vijf maanden oud reptiel van de grond, om hem wat beter te kunnen bekijken. Over zo’n tweeënhalf jaar zal de krokodil worden geslacht, zodat de huid kan worden gebruikt voor tassen, riemen of schoenen. Er zijn nieuwe richtlijnen opgesteld voor de productieketen, waardoor de consument het product niet alleen kan herleiden tot de boerderij waar de krokodil is grootgebracht, maar zelfs tot aan de kooi van Chikiliya.

Deze richtlijnen maken deel uit van een campagne om de luxeconsument tegemoet te komen, want die houdt zich in toenemende mate bezig met de vraag waar zijn spullen vandaan komen en hoe ze zijn geproduceerd.

MOGEN WE EVEN JE AANDACHT?
Dit artikel krijg je van 360 cadeau. We geloven dat internationale context leidt tot een beter begrip van de wereld om ons heen. Daarom zijn we blij als je dit artikel voor ons deelt. Nog blijer zijn we als je nu 5 nummers probeert voor maar 15 euro. Stopt automatisch.
Bedankt

‘Er zouden geen levende dieren mogen worden geslacht voor modeaccessoires,’ zegt Haley Tice, een 29-jarige grafisch ontwerpster uit Massachusetts. Ze kocht vaak producten van dierenhuid, maar is daar een jaar of twee geleden mee opgehouden, uit ethische overwegingen. Nu heeft ze een luxe ‘vegan’ handtas van ontwerpster Angela Roi, die zo’n 240 dollar kost.

Ethische richtlijnen

Le Croc is een van de vijf grote krokodillenboerderijen in Zuid-Afrika – een land dat verantwoordelijk is voor zo’n 20 procent van de huiden die worden gebruikt in het luxe marktsegment van nijlkrokodillenleer, waarin jaarlijks zo’n 300 miljoen dollar omgaat – die de handen ineen hebben geslagen om ethische richtlijnen op te stellen voor de leerproductie. Deze vijf bedrijven hopen dat meer transparantie en verbeterde omstandigheden het tij kunnen keren, nu er veel ophef is ontstaan over het dierenwelzijn, mede na bloederige beelden in een undercoveropname van People for the Ethical Treatment of Animals (PETA).

In december liet het Franse modehuis Chanel weten geen exotische huiden meer te gebruiken in hun producten. Eerder dit jaar liet Selfridges, de warenhuisketen in het Verenigd Koninkrijk, weten dat er met ingang van volgend jaar geen exotische huiden meer verkocht zullen worden. En nadat in april 2018 de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering werd verstoord door PETA-demonstranten, deed Prada’s topman Carlo Mazzi de toezegging dat het bedrijf geen reclame meer zou maken voor producten van exotisch leer.


De krokodillentascollectie van Gucci.

Het wordt steeds belangrijker voor de grote modehuizen om manieren te vinden om tegemoet te komen aan de ethische bezwaren van de consument, aldus een analist. ‘Modemerken gaan steeds meer op zoek naar ethisch verantwoorde producenten: het loont om daarin te investeren en het wordt steeds belangrijker in deze bedrijfstak, die sowieso al wat omstreden is,’ zegt Claudia D’Arpizio, partner bij de Milanese vestiging van consultancy-bureau Bain & Co.

“Er zouden geen levende dieren mogen worden geslacht voor modeaccessoires”

‘Het is ook ongekend belangrijk voor millennials en de jongere generatie.’ Bain voorspelt dat generatie Y en generatie Z in 2025 25 procent van de mondiale markt van persoonlijke luxeartikelen voor hun rekening zullen nemen, waar dat in 2017 nog 32 procent was.

Producten van exotisch leer maken slechts een klein deel uit van alle luxeartikelen, maar ze zitten meestal wel in de allerhoogste prijsklasse en kunnen een belangrijke lokker zijn voor klanten in het topsegment.

Gucci’s ‘Zumi crocodile medium top handle bag’ kost nieuw 36 duizend dollar. Hermès’ Birkin wordt beschouwd als het summum onder de exotische handtassen, en bij een uitvoering in nijlkrokodillenleer staat in de winkel gewoonlijk geen prijs vermeld. De prijzen voor handtassen van krokodillenleer die eerder in bezit zijn geweest van een ander, schommelt zo tussen de 35 en de 50 duizend dollar. Op de website van Louis Vuitton Moët Hennessy (LVMH) is de Capucines PM-tas, verkrijgbaar in krokodillenleer, te koop voor 30.500 dollar.

Andere bedrijfstakken hebben voor vergelijkbare uitdagingen gestaan. Vanwege grote zorgen over de conflicten die werden aangewakkerd door de strijd om ‘bloeddiamanten’ in Afrika, heeft de diamantindustrie in 2002 een certificeringsprogramma opgezet om klanten gerust te stellen en te voorkomen dat stenen met een dubieuze achtergrond op de mainstreammarkt zouden belanden. ‘Voor de bedrijfstak was dit een heel belangrijke stap om te garanderen dat er vraag zou blijven naar het product op de westerse markt, en tegen een uitstekende prijs,’ aldus Paul Zimnisky, een diamantanalist uit New York.

In de modewereld hebben de meeste merken van luxeartikelen hun eigen ethische richtlijnen en houden ze de ontwikkeling van mondiale standaarden in de gaten. In mei heeft Kering SA, waar merken als Gucci, Balenciaga en Alexander McQueen onder vallen, een document van 44 pagina’s naar buiten gebracht waarin de normen voor het dierenwelzijn zijn gespecificeerd, voor elke diersoort apart, dus ook voor de krokodil. ‘Het bevorderen van het dierenwelzijn moet leidend zijn binnen onze bedrijfstak,’ liet Marie-Claire Daveu, hoofd duurzaamheid bij Kering, weten in een verklaring op de website van het bedrijf.

De Zuid-Afrikaanse aanpak staat nog in de kinderschoenen; er is nog niet één groot modemerk dat zich in het openbaar achter de opzet heeft geschaard. In de richtlijnen in het programma, dat zichzelf afficheert als Exotic Leather South Africa, staat te lezen dat de fokkers het aantal krokodillen per kooi moeten beperken, dat er moet worden gezorgd voor goede voeding en dat de dieren niet bij bewustzijn mogen zijn op het moment dat ze worden geslacht. Bij Le Croc krijgt elk dier een identificatienummer, dat kan worden gebruikt om de huid te herleiden, van kooi tot tas.

“Met name de jonge klanten reageren positief op de informatielabels”

Het pilotprogramma is opgezet samen met een Zuid-Afrikaanse producent, Cape Cobra Leathercraft, dat goederen met een Cape Cobra-stempel verkoopt aan zo’n vijftien zaken in Zuid-Afrika en acht winkels in de VS, in steden als Rye, New York en Palm Beach. Daarnaast levert Cape Cobra aan zaken in het Nigeriaanse Lagos en in Londen. Het bedrijf maakt ook producten voor andere merken, maar wil geen verdere openheid geven over het huidige klantenbestand.

In een bedrijvige fabriek met een kleurrijke showroom in Kaapstad ontwerpt, produceert en verkoopt Cape Cobra zijn artikelen, waaronder donkerbruine laptoptassen van krokodillenleer (9500 dollar), glanzend rode clutches (2650 dollar) en jagersgroene portefeuilles (750 dollar).

De prijzen van de middelgrote tassen van krokodillenleer liggen tussen de 3850 en de 6500 dollar.Cape Cobra is zo’n acht maanden geleden begonnen met de verkoop van tassen met een QR-code. Als de klant die scant, krijgt hij het identificatienummer van het dier dat de tas heeft geleverd. Voorlopig moet de koper nog contact opnemen met Cape Cobra en aan het bedrijf zelf, of aan Exotic Leather South Africa, vragen om informatie over de boerderij waarvan het dier afkomstig is. Maar de bedoeling is dat klanten uiteindelijk zelf, met behulp van de QR-code, al die informatie kunnen achterhalen.

Prettig idee

Robert Schafer, de directeur van het bedrijf, zegt dat zijn klanten – met name de jongere – positief hebben gereageerd op de nieuwe informatie-labels. De verkoop is in een jaar met 30 procent gestegen, zegt hij.

Justyna Dymerska (39), partner bij een private-equityfirma in Dallas, heeft Cape Cobra vijf jaar geleden ontdekt, tijdens een reis naar Zuid-Afrika. Ze wacht momenteel op haar zesde handtas van het bedrijf. Ze zegt het een prettig idee te vinden dat de tassen op verantwoorde wijze zijn geproduceerd, en ze zegt ook dat ze zich bewuster is geworden van de ethische kanten van de aanvoerketen door bij het bedrijf te kopen.

‘Ik was er altijd van uitgegaan, waarschijnlijk ten onrechte, dat als [een tas] afkomstig was van een groot bedrijf, het wel goed zat met de ethische aspecten van de productie,’ zegt ze. ‘Ik ben me daar allemaal veel bewuster van geworden door zaken te doen met Cape Cobra.’

Auteur: Alexandra Wexler (met medewerking van Fleming Smith)

The Wall Street Journal
Verenigde Staten | dagblad | oplage 2.000.000

De bijbel voor zakenmensen. Maar bij het lezen is enig beleid nodig: naast reportages van hoge kwaliteit drukt de krant hoofdredactionele commentaren af die soms zó patriottisch zijn, dat ze hun geloofwaardigheid verliezen.

Plaats een reactie