Een overwinning voor Margaret Thatcher

Aftonbladet/Presseurop  | 13 March 2012 - 12:4213 Mar - 12:42

Het begrotingspact dat begin maart door de EU werd aangenomen, staat in het teken van het ‘autoritaire kapitalisme’ dat door de IJzeren Dame werd beleden.

Maar de bezuinigingen die hierin worden voorgestaan, worden niet meer worden gedicteerd door democratisch gekozen regeringen, maar door de financiële markten, aldus de Zweedse commentator Olle Svenning van Aftonbladet.

De film ‘The Iron Lady’ over het leven van Margaret Thatcher zou een leeftijdswaarschuwing moeten krijgen. Want alleen mensen van vijftig jaar en ouder zullen waarschijnlijk in staat zijn om deze film over de krasse oude dame en de omstandigheden van de politieke arena in die tijd te begrijpen. De neergang zette op niet mis te verstane en wrede wijze in op een novemberavond in 1990 in Parijs, toen de destijds 65-jarige Margaret Thatcher vriend en vijand verraste door haar politieke carrière in de wilgen te hangen.

Achter de aankondiging van haar aftreden ging namelijk nog een bijkomend belangrijk feit schuil. De journalisten die indertijd naar Parijs waren getogen, waren daar in eerste instantie voor de eerste top van de CVSE (Conferentie over veiligheid en samenwerking in Europa) sinds de val van de Muur. De top liet zien dat er geen plaats meer was voor het ‘bekrompen Britse nationalisme’ van Margaret Thatcher in het nieuwe postcommunistische Europa. Zelfs Groot-Brittannië wilde Europees worden.

Tijdens een rede op een bijeenkomst van het Britse verbond van vakverenigingen, twee jaar voor de val van de IJzeren Dame, beloofde de voorzitter van de Europese Commissie, Jacques Delors, een sociaal Europa dat zou opkomen voor de rechten van de vakbonden en volledige werkgelegenheid zou garanderen. De vakbondsstrijders stonden als één man op om een ‘Frère Jacques’ [de Franse versie van Vader Jacob, red.] in te zetten ter meerdere eer en glorie van hun redder. Tijdens de eerste vijf jaar van het voorzitterschap van Jacques Delors werden binnen de Europese Unie twaalf miljoen banen geschapen. Eurofilie was in die tijd een vanzelfsprekend sentiment.

Welk liedje zouden de Europese vakbondsfederaties nu aanheffen als ze Herman Van Rompuy, de huidige voorzitter van de EU, zouden willen toezingen? Wellicht een liedje van zijn landgenoot Jacques Brel, bijvoorbeeld ‘On n’oublie rien’. Vandaag de dag telt de Unie 17 miljoen werklozen.

Lees het volledige artikel uit Aftonbladet in een Nederlandse vertaling op de site van Presseurop.

(Foto van Tom Blackwell)

Plaats een reactie

Een overwinning voor Margaret Thatcher (Aftonbladet/Presseurop)