Kostas Vaxevanis: Waarom ik de ‘Lagarde-lijst’ heb gepubliceerd

The Guardian/Presseurop  |  1 november 2012 - 06:44 1 nov - 06:44

In 2010 werd de zogenoemde ‘Lagarde-lijst’, waarop de namen staan van ruim tweeduizend Griekse belastingontduikers, overhandigd aan de Griekse regering. Maar er werd niets mee gedaan. Kostas Vaxevanis, hoofdredacteur van het weekblad Hot Doc, werd onlangs gearresteerd wegens het openbaar maken ervan. Volgens hem is het een symptoom van de Griekse corruptie.

“Hoe meer wetten een land heeft, des te corrupter het is”, placht de Romeinse historicus Tacitus te zeggen. Griekenland heeft een aardig aantal wetten, zelfs zó veel dat je er redelijk veilig corrupt kunt zijn. Een exclusieve club mensen houdt zich bezig met illegale praktijken en duwt vervolgens de noodzakelijke wetten door het parlement om die praktijken te legaliseren, zodat deze mensen zelf amnestie krijgen. Uiteindelijk blijken er dan ook nog eens geen media te zijn die verslag doen van wat er werkelijk is gebeurd.

Op het moment dat ik dit schrijf worden de avonturen van een onafhankelijk Grieks weekblad waarvan ik de hoofdredacteur ben, Hot Doc, over de hele wereld besproken. Onze openbaarmaking van een lijst met vermeende rekeninghouders bij een Zwitserse bank, en mijn daaropvolgende arrestatie, heeft een storm van kritiek losgemaakt, behalve in de Griekse media.

Marketing in plaats van journalistiek

Een paar maanden geleden onthulden persbureau Reuters en de Britse pers een aantal schandalen rond Griekse banken. De Griekse media schreven daar toen ook niets over. De ruimte die aan de berichtgeving over deze schandalen had moeten worden besteed, werd in beslag genomen door advertenties die waren bekostigd door dezelfde mensen die verantwoordelijk zijn voor de ondergang van de Griekse banken.

De ‘Lagarde-zaak’ in Griekenland is louter een extreem voorbeeld van deze toestand. In 2010 overhandigde Lagarde aan Giorgos Papaconstantinou, de toenmalige minister van Financiën, een lijst met namen van Grieken met bankrekeningen in het buitenland. Een deel hiervan was zwart geld – geld dat misschien aan het zicht van de belastingdienst was onttrokken en witgewassen moest worden.

In een ingewikkelde opeenvolging van gebeurtenissen gaf Papaconstinou toe de oorspronkelijke gegevens te zijn kwijtgeraakt, maar hij was in staat een kopie ervan door te geven aan zijn opvolger Evangelos Venizelos, die uiteindelijk erkende de lijst in handen te hebben gehad, maar hem tot nu toe niet openbaar heeft gemaakt. De lijst is ook nog steeds niet ordentelijk onderzocht.

Persoonsgegevens niet in geding

De afgelopen twee jaar heeft de kwestie van de namen van mensen met vermeende bankrekeningen in Zwitserland het politieke leven in Griekenland vergiftigd, terwijl politieke en financiële chantage heeft plaatsgevonden in de duistere kamers van de corrupte macht. Het is in deze context dat Hot Doc de namen van 2059 Grieken heeft gepubliceerd, waarvan wordt beweerd dat zij een Zwitserse bankrekening hebben, zonder de hoogte van hun deposito’s of andere persoonlijke informatie te specificeren.

En toen herinnerden de gevestigde machten zich opeens met de grootst mogelijke hypocrisie waar zij stonden. De openbare aanklager in Athene gaf opdracht tot mijn onmiddellijke arrestatie. De wet op persoonsgegevens werd ingeroepen als basis voor een aanklacht, maar in werkelijkheid ging het helemaal niet om persoonlijke gegevens – slechts om het feit dat bepaalde individuen een rekening hadden bij een bepaalde bank. We beweerden niet eens dat deze individuen schuldig waren, we riepen alleen op tot een onderzoek.

Transacties met banken worden in het openbaar uitgevoerd, niet in het geheim. Het bestaan van een bankrekening behoort daarom niet tot het domein van de privacy. Die zou pas in het geding komen als we bekend zouden hebben gemaakt om wat voor soort transacties het ging en welke bedragen ermee waren gemoeid.

Lees het volledige artikel uit The Guardian in een Nederlandse vertaling op de site van Presseurop.



Plaats een reactie