De Amerika’s | Impeachment is
 reële mogelijkheid

The New York Times / 360  | 24 januari 2019 - 10:2324 jan - 10:23

Zelfs Republikeinen keren zich tegen hun president, die een te grote last dreigt te worden voor hun partij en een te groot gevaar voor het land.

» Lees dit artikel in de Reader

Een afzettingsprocedure tegen president Trump lijkt inmiddels onvermijdelijk. Tenzij hij zelf aftreedt, zal de druk van het publiek op vooraanstaande Democraten om een impeachmentprocedure te starten dit jaar alleen maar toenemen. Te veel mensen denken in termen van de status quo: dat de dingen blijven zoals ze zijn. Ze houden er geen rekening mee dat de opinie met de gebeurtenissen meeverandert.
Of er nu wel of niet genoeg bewijs is om een impeachmentprocedure tegen Trump te beginnen (ik denk van wel), we zullen in elk geval horen wat speciaal aanklager Robert Mueller heeft geconstateerd, zelfs al zal Trump zijn Ruslandonderzoek in de doofpot willen stoppen. Heel wat Republikeinen wilden bij de tussentijdse verkiezingen van afgelopen november niets met Trump te maken hebben en de uitslag heeft zijn reputatie in de partij bepaald geen goed gedaan. Het gaat met zijn politieke statuur, die al enige tijd zwak is, intussen snel bergafwaarts.
Na de tussentijdse verkiezingen kwamen er dankzij gerechtelijk onderzoek nieuwe onthullingen van voor-malige naaste adviseurs en er waren nieuwe schandalen rondom de president zelf. De geur van corruptie die al om hem heen hing, werd sterker. 
Vervolgens vielen veel Republikeinen 
de schellen van de ogen door de gebeurtenissen van eind december: de ondoordachte beslissing om Amerikaanse 
troepen uit Syrië terug te trekken, het onverwachte ontslag van Defensieminister Jim Mattis, de slapte op de aan-delenbeurzen, de stupide shutdown 
van een deel van de federale overheid.

MOGEN WE EVEN JE AANDACHT?
Dit artikel krijg je van 360 cadeau. We geloven dat internationale context leidt tot een beter begrip van de wereld om ons heen. Het biedt nieuwe invalshoeken op een werkelijkheid die overal anders is. Bovendien maken we relevante, originele en mooie verhalen graag toegankelijk voor een groot publiek. Deel dit artikel als onze missie je aan het hart gaat. Of, nog beter, sluit je aan bij 360 met een (proef / cadeau) – abonnement. Doneren kan ook als je niet genoeg tijd vindt om te lezen, maar 360 wil steunen in haar voortbestaan.
Bedankt

Er wordt kwistig met het woord ‘impeachment’ gestrooid. Dankzij de onnozele procedure tegen president Bill Clinton is dat woord synoniem geworden aan politieke wraak. Maar het is veel belangrijker en zwaar-wegender: impeachment speelt een cruciale rol in het functioneren van de Amerikaanse democratie.
Impeachment was de manier waarop de aartsvaders van de VS een president tussentijds rekenschap lieten afleggen. Omdat ze vastbesloten waren te voorkomen dat er iemand op de troon zat zonder te regeren, legden ze de beslissing of een president mocht aanblijven in handen van de volksvertegenwoordigers die hem hadden gekozen. Ze beseften dat voorzichtigheid geboden was bij de mogelijkheid de uitslag van de presidentsverkiezingen ongedaan 
te maken en dat moest worden voor-komen dat de ene partij die macht tegen de andere gebruikte. Daarom troffen ze voorzieningen in de grondwet waardoor het voor het Congres erg lastig werd een president uit het ambt te zetten. Een ervan is de regel dat de Senaat, nadat het Huis van Afgevaardigden vóór afzetting heeft gestemd, de president met een tweederdemeerderheid schuldig moet verklaren.
Impeachment was niet alleen bedoeld voor gevallen waarin een president 
een misdrijf beging. Zo klaagde de juridische commissie van het Huis van Afgevaardigden Richard Nixon onder andere aan wegens machtsmisbruik omdat hij de Amerikaanse belastingdienst tegen zijn politieke vijanden had gebruikt. De commissie hield de president ook verantwoordelijk voor wangedrag jegens zijn medewerkers en omdat hij de door hem afgelegde gelofte ‘ervoor te zorgen dat wetten trouw worden nageleefd’ geen gestand had gedaan.
Er lijken twee uitkomsten van de 
huidige presidentiële crisis mogelijk. Wanneer Trump ziet aankomen dat 
hij en enkele van zijn familieleden van misdaden zullen worden beschuldigd, kan hij het gevoel krijgen dat hij in de val zit. Dat zou hem geen andere keuze laten dan aftreden of zich verzetten tegen afzetting door het Congres. 
Maar dat laatste is zeer riskant.

Te groot probleem
Ik deel niet de gebruikelijke opvatting dat de Senaat, die door de Republikeinen wordt gedomineerd, niet de 
benodigde 67 stemmen bij elkaar zal krijgen wanneer de afgevaardigden eenmaal hebben besloten Trump af 
te zetten. Op grond van de status quo zou er inderdaad geen meerderheid zijn, maar de situatie, die nu al verandert, zal totaal verschillen tegen de 
tijd dat de senatoren de schuldvraag krijgen voorgelegd. Republikeinen 
die ooit trouwe bondgenoten van Trump waren, hebben sommige recente besluiten openlijk bekritiseerd, waaronder dat over Syrië én dat om Saoedi-Arabië te steunen, ondanks 
de moord op Jamal Khashoggi. Ze betreurden ook openlijk het vertrek van minister Mattis.
Ik heb altijd gedacht dat Trumps 
turbulente presidentschap niet vol viel te houden en dat vooraanstaande Republikeinen op een zeker moment tot de conclusie zouden komen dat hij een te groot probleem werd voor de partij of een te groot gevaar voor het land. Dat moment is nu misschien aangebroken.
Als puntje bij paaltje komt, kiezen de Republikeinen voor hun politieke voortbestaan. Al vanaf het begin hebben sommige Republikeinse senatoren gespeculeerd over de termijn 
van Trumps presidentschap. Anderen zal het niet zijn ontgaan dat zijn mandaat in de tussentijdse verkiezingen is geslonken. Maar het is heel goed mogelijk dat het niet tot een stemming in de Senaat zal komen. Geconfronteerd met een scala aan onverteerbare mogelijkheden, waaronder een aanklacht na zijn aftreden, zal Trump een uitweg zoeken. We moeten niet vergeten dat ook Nixon aftrad zonder dat er een impeachmentprocedure tegen hem was gestart en zonder dat hij was veroordeeld. Het was duidelijk dat het Witte Huis impeachmentvoorstellen zou gaan aannemen, terwijl belangrijke Republikeinen Nixon waarschuwden dat zijn steun in de Senaat was verdampt. Trump zou eenzelfde instinct tot zelfbehoud aan de dag kunnen leggen. Maar net als Nixon zal hij in de toekomst op juridische bescherming willen kunnen rekenen. Nixon kreeg pardon van president Gerald Ford, en ondanks vermoedens is nooit bewezen dat hij werd gematst. Hoewel Trumps geval ingewikkelder is dan dat van Nixon, zou het evidente gevaar om een stuurloze president in het zadel te houden politici van beide partijen ertoe kunnen brengen het, niet zonder 
controverse, op een akkoordje te gooien om van hem af te komen.

Auteur: Elizabeth Drew

The New York Times
Verenigde Staten | dagblad | oplage 1.120.402
De krant der kranten. Won meer journalistieke prijzen dan enig ander medium. Het motto ‘All the news that’s fit to print’ wordt sinds 1896 bewaakt door de familie Ochs Sulzberger. Met digitaal erbij heeft 
de krant in totaal 3 miljoen abonnees.

Plaats een reactie