Regering, of noodoplossing?

Expressen / 360  | 15 februari 2019 - 14:1015 feb - 14:10

Na een impasse van vier maanden is de demissionaire premier van Zweden, Stefan Löfven, erin geslaagd een minderheidskabinet te vormen. Blijft de vraag of hij een verdeeld land zal kunnen verenigen.

Na vier maanden politieke turbulentie en volksgemor krijgt Zweden eindelijk een nieuwe regering. De demissionaire sociaaldemocratische premier Stefan Löfven gaat een minderheidskabinet vormen met de Groenen, gesteund door de Centrumpartij en de Liberalen, wat betekent dat de politici zich eindelijk weer eens om het land kunnen bekommeren. Dat is meer dan nodig. We staan voor grote uitdagingen en problemen die een snelle oplossing vereisen. Alleen heeft Stefan Löfven niet alle geluk aan zijn kant. Hoewel velen een zucht van verlichting slaakten toen op 18 januari het coalitieakkoord bekend werd, heerst er ook veel bitterheid in het land.

MOGEN WE EVEN JE AANDACHT?
Dit artikel krijg je van 360 cadeau. We geloven dat internationale context leidt tot een beter begrip van de wereld om ons heen. Het biedt nieuwe invalshoeken op een werkelijkheid die overal anders is. Bovendien maken we relevante, originele en mooie verhalen graag toegankelijk voor een groot publiek. Deel dit artikel als onze missie je aan het hart gaat. Of, nog beter, sluit je aan bij 360 met een (proef / cadeau) – abonnement. Doneren kan ook als je niet genoeg tijd vindt om te lezen, maar 360 wil steunen in haar voortbestaan.
Bedankt

We hebben een regering, maar voor hoelang? Zweden is een verdeeld land, de kloven zijn zichtbaarder dan ooit en manifesteren zich bovendien op talrijke gebieden. Tussen stad en platteland, tussen hoog- en laagopgeleiden. De breuk is vooral democratisch van aard, omdat veel kiezers zich onzichtbaar of gemarginaliseerd voelen. Ze stemmen ‘tegen’ in de hoop dat de politiek verantwoordelijken naar hen luisteren. Maar ze hebben weinig te verwachten van de partijen die zitting hebben in het parlement. Degenen die het best af zijn, redden zich altijd wel: degenen die werk hebben om naartoe te gaan, een appartement om ’s avonds naar terug te keren en geld op de bank. Zij profiteren van de nieuwe belastingverlichting en kunnen zelfs tegen lagere kosten thuishulp krijgen dankzij een nieuw belastingkredietfonds. Het zijn de anderen over wie ik me zorgen maak. Degenen die zich in de steek gelaten voelen door de maatschappij, die zijn achtergesteld, aan hun lot overgelaten langs de kant van de weg.

Noodsprong

Het migratiebeleid, een belangrijke kwestie onder de laatste regering en in de campagne voor de parlementsverkiezingen van 2018, is nooit echt geanalyseerd of op een goede manier ter hand genomen. Het is in veel opzichten rampzalig geweest. Laat die mensen maar binnenkomen en toon je medemenselijkheid, dat was de boodschap die de meeste partijen verkondigden, en verder niets. Zweden heeft geen enkele strategie ontwikkeld om die mensen te laten integreren en besteedt geen enkele aandacht aan de mensen die hier zijn gekomen omdat ze hier willen leven en willen integreren in onze samenleving.

Deze regering is alleen maar een noodsprong die op geen enkele consensus stoelt en geen enkel vertrouwen geniet. De enige die zich in zijn handjes knijpt, is Stefan Löfven. De voorzitter van de Linkse Partij, Jonas Sjöstedt, heeft erop gehamerd dat zijn partij gebruik zou maken van haar invloed [op de premier] en gerefereerd aan een vertrouwelijk document over hun veronderstelde afspraken, dat niemand mag zien. De voorzitter van de Liberalen, Jan Björklund, wekt de indruk dat hij al zijn knikkers heeft verspeeld. Het coalitieakkoord dat nu op tafel ligt, is fragiel.

CONTEXT: Extreemrechts

134 dagen na het sluiten van de stembussen heeft Zweden eindelijk een nieuwe regering. Maar het land is niet meer hetzelfde als vóór de parlementsverkiezingen van 9 september 2018, die sterk werden gedomineerd door het thema migratie. Geen van de twee grote blokken – links en rechts – heeft de meerderheid behaald tegenover een extreem-rechts in volle bloei. De anti-immigratiepartij Zweden Democraten is derde geworden en heeft de hoogste score in haar geschiedenis behaald: 17,53% van de stemmen, oftewel 62 van de 349 parlementszetels. Een uitslag die voorlopig nog onvoldoende is, omdat twee liberale partijen en een extreem-linkse partij bereid zijn gevonden een minderheidsregering met de sociaaldemocraten en de Groenen te steunen, om te voorkomen dat de Zweden Democraten aan de macht komen.

De peilingen hebben ook laten zien dat het eindeloze formatiefeuilleton slecht is gevallen bij de publieke opinie. Toen het akkoord werd gepresenteerd, vond een op de twee stemmers het slecht. Gezegd moet worden dat de verschillende politieke partijen hun uiterste best hebben gedaan de discussie aan te wakkeren. Alsof de sociale dialoog al niet heftig en gespleten genoeg was. De vragen die ik wil stellen aan de partijen die de regering van Stefan Löfven steunen, zijn de volgende: hoe gaat u de kloven dichten en de Zweden weer met elkaar verzoenen? Bent u nederig genoeg om de kiezers te ontmoeten die niet op u hebben gestemd en om naar hen te luisteren? Bent u in staat tot zelfkritiek en om te begrijpen dat niet al uw keuzes vruchten hebben afgeworpen? Bestaat er een manier om ervoor te zorgen dat we weer kunnen samenleven in dit land?

Auteur: Lotta Gröning

Lotta Gröning is journalist en columnist en is regelmatig te zien in debatten op de Zweedse televisie. Ze studeerde filosofie en geschiedenis en schrijft veel over politiek.

Expressen
Zweden | dagblad | oplage 305.000

Opgericht in 1944 als proteststem tegen het nazisme en tot 1990 de grootste krant van Zweden. Tegenwoordig is het de op een na belangrijkste krant na Aftonbladet. Het dagblad wisselt serieuze politieke verslaggeving af met pagina’s die wat meer bij tabloidjournalistiek horen.

Plaats een reactie