Working class heroes

The Guardian / 360  |  4 april 2019 - 14:00 4 apr - 14:00

Vooral de Britse minima zijn voor de Brexit. Maar het is een misvatting te denken dat ze worden gedreven door eigenbelang. Onderschat niet hun hang naar soevereiniteit, zegt journalist Gary Younge.

In De hut van oom Tom zegt slavenhouder Augustine St. Clare op een gegeven moment tegen oom Tom dat die als slaaf toch beter af is dan hij als vrij man zou zijn. ‘Nee,’ zegt Tom. ‘Waarom niet, Tom?’ vraagt St. Clare. ‘Met werken verdien je nooit genoeg geld voor zulke kleren en zo’n leven als ik je geef.’ ‘Weet ik wel, baas,’ zegt Tom. ‘Maar liever armoedige kleren, een armoedig huis en alleen maar armoedige spullen die tenminste van mezelf zijn, dan van alles het beste, maar dat het allemaal van een ander is.’

Vooral mensen die het goed hebben, kunnen meestal niet begrijpen waarom mensen die het slecht hebben ervoor zouden kiezen om nog slechter af te zijn. Zeker linkse kiezers vatten het welhaast persoonlijk op als de mensen die het meest van een bepaalde verandering in beleid of in hun omstandigheden zouden profiteren, die verandering toch afwijzen. De gedachte is dat ze dan wel slecht ingelicht moeten zijn, of verkeerd voorgelicht, dom of naïef, of vreselijk misleid. Of het nou gaat om arme Amerikanen die demonstreren tegen een zorgverzekering die ze niet hebben, of mensen die voor uittreding uit de EU stemmen terwijl ze zelf geld uit EU-subsidies krijgen: mensen die ‘tegen’ hun materiële eigenbelang stemmen, wekken een mengeling van spotlust en bevreemding. Wie arm is, kan nooit doelbewust voor nog grotere armoede kiezen, zo luidt de redenering, dus die mensen zijn dom bezig en moeten maar op de blaren zitten.

» Lees verder in de Reader / op Blendle

Plaats een reactie