Inkt als ereteken

The Guardian / 360  | 27 april 2019 - 21:0027 apr - 21:00

De verkiezingen in India vormen de grootste democratische exercitie ter wereld. Logistiek gezien betekent dit een wekenlange operatie, die begint met inkt. Speciale inkt met een geheime formule. ‘Slechts twee chemici weten waar 
die wordt bewaard.’

» Lees dit artikel in de Reader

Het is een welbekend beeld bij iedere Indiase parlementsverkiezing: kiezers die bij het verlaten van het stembureau fier een wijsvinger met inktvlek in de lucht steken, bijna als ereteken van hun deelname aan ’s werelds grootste democratische exercitie. Vanwege de enorme omvang van het land zijn de verkiezingen, die op 11 april van start gingen, verspreid over verschillende stemdagen in een tijdspanne van zes weken, om de grofweg 900 miljoen stemgerechtigden de kans te geven hun stem uit te brengen. De kiescommissie is wekenlang in touw geweest om deze gigantische logistieke operatie in goede banen te leiden. Al tientallen jaren staat als eerste op de agenda de bestelling van enorme hoeveelheden van een speciaal soort inkt bij een klein bedrijf in Mysore, in zuidelijk India. 
De watervaste inkt, een essentieel onderdeel van het Indiase democratische proces, wordt na het stemmen met een kwast of stokje op de nagel en nagelriem van de linkerwijsvinger van de kiezer aangebracht en blijft wekenlang zitten, om verkiezingsfraude en dubbel stemmen tegen te gaan.

MOGEN WE EVEN JE AANDACHT?
Dit artikel krijg je van 360 cadeau. We geloven dat internationale context leidt tot een beter begrip van de wereld om ons heen. Het biedt nieuwe invalshoeken op een werkelijkheid die overal anders is. Bovendien maken we relevante, originele en mooie verhalen graag toegankelijk voor een groot publiek. Deel dit artikel als onze missie je aan het hart gaat. Of, nog beter, sluit je aan bij 360 met een (proef / cadeau) – abonnement. Doneren kan ook als je niet genoeg tijd vindt om te lezen, maar 360 wil steunen in haar voortbestaan.
Bedankt

Overheidsbedrijf Mysore Paints & 
Varnish produceert de inkt, gebaseerd op een geheime chemische formule, al sinds 1962. In aanloop naar de derde parlementsverkiezingen sinds de onafhankelijkheid vroeg de kiescommissie het bedrijf toen een watervaste, veegvaste inkt te vervaardigen. Dit jaar hebben zo’n honderd werknemers aan de inktproductie gewerkt: meer dan 
2,6 miljoen plastic 10-milliliterflesjes, een hele vooruitgang sinds de breekbare flesjes van glas die voorheen werden gebruikt. Alleen de geheime formule is onveranderd gebleven.

‘Ikzelf ken de formule niet eens,’ zegt directeur dr. Chandrashekhar Doddamani. ‘Die wordt angstvallig geheimgehouden. De samenstelling is alleen bekend bij twee chemici, die hun kennis pas overdragen als ze met pensioen gaan.’ Ligt de formule, net als die van Coca-Cola, opgeslagen in een kluis? ‘Nee, maar alleen de twee scheikundigen weten waar die wordt bewaard.’ Een van de ingrediënten is in ieder geval zilvernitraat, dat de nagel bij blootstelling aan zonlicht verkleurt 
en dat niet met zeep of een ander 
reinigings- of chemisch middel kan worden verwijderd.

Strenge controle

De fabriek staat onder strenge controle. Werknemers worden gefouilleerd, er hangen CCTV-camera’s, sommige afdelingen zijn alleen met een wachtwoord toegankelijk en lunchdozen zijn verboden, allemaal om het uitlekken van de formule te voorkomen. Eenmaal geproduceerd wordt de inkt naar de 1 miljoen stembureaus in India gezonden, maar niet alleen daarheen. Het bedrijf heeft nog 30 andere landen – onder andere Afghanistan, Nigeria, Maleisië en Thailand – in het klantenbestand. Mysore Paints & Varnish werd in 1937 opgericht door maharadja Krishnaraja Wadiyar IV, destijds een van de rijkste mannen ter wereld, om banen te creëren voor zijn onderdanen. De ‘filosofische vorst’, een groot voorstander van onderwijs, streefde ernaar van Mysore een moderne, welvarende deelstaat te maken. Als vele andere maharadja’s had hij een buitenissige fascinatie voor Rolls-Royces: zelfs zijn personeel werd in Rolls-Royces over het paleisterrein en door de stad vervoerd. Na de Indiase onafhankelijkheid nam de overheid het bedrijf over. In 1962 verwierf Mysore Paints & Varnish het alleenrecht om de inkt voor alle verkiezingen, lokaal en nationaal, te leveren. 
En het 82-jarige bedrijf zit niet stil. Op dit moment wordt er gewerkt aan een speciale stift die de inktpotjes uiteindelijk moet vervangen. ‘Stiften zijn een stuk gebruiksvriendelijker. Geen gedoe meer met potjes en penselen. Ze zijn ook eenvoudiger te verpakken,’ zegt Doddamani. ‘Maar de stift is nog volop in ontwikkeling.’ Voor hij aan het roer van de onderneming kwam te staan, bekleedde Doddamani als ambtenaar diverse functies en leidde hij tal van bedrijven, maar deze baan is de kroon op zijn werk. ‘Het is een hele eer om te mogen bijdragen aan de Indiase democratie. En we mogen trots op onszelf zijn dat we de formule tot op de dag van vandaag geheim hebben weten te houden.’

Auteur: Amrit Dhillon

The Guardian | Verenigd Koninkrijk | dagblad | 
oplage 332.000

Onafhankelijke kwaliteitskrant van linkse signatuur. Sinds 1821 thuisbasis van de meest gerespecteerde columnisten en journalisten. Altijd zeer kritisch ten opzichte van de overheid en andere instituten.

Plaats een reactie