Elke fout die hij maakt is hun schuld

The Atlantic / 360  | 11 November 2019 - 10:0011 Nov - 10:00

Trump heeft al vaker garen weten te spinnen bij de slachtofferrol die hij zichzelf toebedeelt. In zijn ogen moet de ‘elite’ altijd hem hebben. Hij riep zijn politieke achterban op het gevecht aan te gaan tegen de door Democraten in gang gezette afzettingsprocedure: ‘een heksenjacht van haters’.

» Lees dit artikel in de Reader

Terwijl zich de hevigste politieke crisis uit zijn presidentschap voltrekt, lijkt Donald Trump zich nog meer dan anders in zijn slachtofferschap te wentelen. Op Twitter – het belangrijkste platform voor zijn zelfmedelijden – tiert hij aan één stuk door dat de Democraten in het Huis van

Afgevaardigden die een impeachmentprocedure in gang hebben gezet, bezig zijn met een ‘heksenjacht’ en zich schuldig maken aan ‘zwendel’  en ‘getreiter’. ‘Geen president uit de geschiedenis van ons land is zo slecht behandeld als ik’, tweette hij. Het sentiment waar Trump blijk van geeft, raakt aan de kern van zijn identiteit en bepaalt waarschijnlijk zijn koers in de komende strijd om impeachment.

In het verhaal dat Trump ophangt, wordt hij voortdurend belaagd door een jaloerse kliek die erop uit is hem kapot te maken. De samenzwering van deze saboteurs heeft in de loop van zijn carrière verschillende gedaanten aangenomen. Toen hij het als vastgoedman van buiten New York in Manhattan probeerde te maken, waren de snerende leden van de onroerendgoedelite de kwaaie pieren. Zij wilden hem immers niet op hun feestjes uitnodigen en sloegen hun ogen ten hemel wanneer hij zich weer eens als een pias gedroeg.

MOGEN WE EVEN JE AANDACHT?
Dit artikel krijg je van 360 cadeau. We geloven dat internationale context leidt tot een beter begrip van de wereld om ons heen. Daarom zijn we blij als je dit artikel voor ons deelt. Nog blijer zijn we als je je bij ons aansluit: Probeer nu 5 nummers voor maar 15 euro. Duurt een paar minuten, stopt automatisch.
Bedankt

Daarna waren het achtereenvolgens de bankiers die hem geld weigerden te lenen, de snobs van de media die zich vrolijk maakten om zijn worstvingers, de partijbonzen die hem weigerden te steunen in zijn gooi naar het presidentschap en de ambtenaren van de ‘deep state’ die zijn regering probeerden te ondermijnen. Die ‘haters’, zoals hij ze zo graag noemt, bevolken zijn verbeelding.

Elke fout die hij maakt is hun schuld, elk succes dat hij behaalt, behaalt hij ondanks hen. Niets, zelfs niet het feit dat hij is ingewijd in de meest exclusieve broederschap van Amerika, neemt zijn angst weg dat er een nog geheimzinniger kring ingewijden bestaat die erop uit is hem buiten te sluiten.

Die merkwaardige vorm van presidentiële statusangst knaagt zelfs aan Trump wanneer hij in goeden doen is. Nadat hij was ingezworen raakte hij volkomen geobsedeerd door de omvang van de menigte tijdens de inauguratie. En naarmate de honderdste dag van zijn presidentschap naderde, liet hij medewerkers van het Witte Huis snel een wapenfeit op wetgevend gebied in elkaar flansen waarmee hij goede sier kon maken.

“Geen president uit de geschiedenis van ons land is zo slecht behandeld als ik”

Nu Trumps presidentschap begint af te lopen, zit er steeds meer tijd tussen zijn almaar schameler overwinningen, terwijl het misprijzende rumoer aanzwelt. Maar voor Trump is de dreigende impeachment onbekend terrein als het om haters gaat, en waarschijnlijk wordt zijn idee dat hem persoonlijk onrecht wordt aangedaan alleen maar sterker. Als we de geschiedenis mogen geloven, staat de Amerikanen nóg grilliger gedrag te wachten van een president met toch al wispelturige neigingen.

Maar die grilligheid betekent niet per se dat hij in 2020 de verkiezingen zal verliezen. Een groot deel van Trumps politieke succes heeft hij te danken aan zijn vermogen om op campagne zijn door persoonlijke aanvallen en kleineringen getekende leven tot populisme om te smeden. Hij heeft er een handje van om zijn door de ‘elite’ gekwetste gevoelens te gebruiken als oorlogsretoriek om zijn achterban mee op te stoken, retoriek die weerklank vindt bij degenen die geloven in het adagium ‘Make America Great Again’. Het schijnt dat zijn campagneteam nu al experimenteert met manieren waarop hij garen kan spinnen bij de onzekerheden rondom zijn impeachment.

Trump twitterde een handig verpakt filmpje waarin vooraanstaande Democraten zich uitlaten over zijn impeachment. Aan het einde gaat het beeld op zwart en verschijnt een boodschap in koeienletters: ‘Terwijl “het enige” waar Democraten zich mee bezighouden het gevecht tegen Trump is, vecht de president voor jou.’

IMPEACHMENT

Wat is het eigenlijk?

In het geval van impeachment acht het Amerikaanse Congres de president niet meer geschikt voor het ambt ‘op grond van hoogverraad,
omkoping of andere zware misdaden en overtredingen’. Dit laatste wordt over het algemeen begre- pen als een schending van de ambtseed en hoeft dus niet noodzakelijkerwijs een wetsovertreding te behelzen, legt The Washington Post uit.

Na een impeachmentprocedure geleid door het Huis van Afgevaardigden, beslist de Senaat uiteindelijk in een rechtszitting of de president daadwerkelijk wordt afgezet.

Impeachmentonderzoek?

Op dit moment is de impeachmentprocedure nog niet officieel gestart. Op 24 september is er een verkennend onderzoek ingesteld, waarbij het Huis informatie inwint en onderzoekt of er genoeg bewijs is voor impeachment. In het Huis hebben 228 Democraten en een onafhankelijke vertegenwoordiger ingestemd met een verkennend onderzoek, maar tot nu toe steunen slechts 31 Democraten een impeachment, meldt Politico, voor een meerderheid zijn 218 voorstemmen nodig.

Als het onderzoek uitwijst dat er genoeg bewijs is, stemt het Huis over impeachment. The Washington Post vermoedt dat dit al voor 28 november zal gebeuren. In de Senaat is daarna een tweederdemeerderheid nodig om de president af te zetten, maar de Republikeinen zijn daar in overtal.

Auteur: McKay Coppins

The Atlantic
Verenigde Staten | maandblad | 430.000

Halverwege de negentiende eeuw opgericht door schrijvers Harriet Beecher Stowe en Ralph Waldo Emerson. Boekte in 2010 voor het eerst winst dankzij een krachtige onlinestrategie. Naast journalistiek ook ruimte voor poëzie en beeld.

Plaats een reactie