Woordvoerster tegen wil en dank

Le360 / 360  | 13 November 2019 - 16:0013 Nov - 16:00

De celstraf voor Hajar Raissouni, de Marokkaanse journaliste die volgens de autoriteiten een clandestiene abortus zou hebben laten uitvoeren, heeft een golf van verontwaardiging in binnen- en buitenland veroorzaakt.

» Lees dit artikel in de Reader

Tot voor kort had het onderwerp abortus, als het al in de Marokkaanse pers ter sprake kwam, nooit zo’n golf van verontwaardiging uitgelokt. Toch is het aanleiding geweest voor heel wat artikelen, getuigenissen en onderzoeken, allemaal bedoeld om onze ogen te openen voor de plaag van clandestiene abortussen. En om het belang van het legaliseren van abortus te benadrukken, want al zijn we nog zulke goede moslims, we weten allemaal dat buitenechtelijke seks niet van de ene dag op de andere tot het verleden zal behoren.

Maar nu wordt een bekend figuur aan de gerechtelijke en publieke schand-paal genageld. Ze is niet de eerste die is gearresteerd vanwege een clandestiene abortus, al ontkent ze zelf ten stelligste dat daarvan sprake was.

Maar ook al had ze wel abortus laten plegen, dan zou ze niet de eerste of de laatste zijn van de zeer lange lijst vrouwen, vaak in onze naaste omgeving, die op een dag hun toevlucht tot dit middel hebben moeten zoeken om redenen die alleen hunzelf aangaan en waarover niemand anders mag oordelen.

Hajar Raissouni is momenteel tegen wil en dank tot woordvoerster gebombardeerd van een zaak waarmee ze nooit eerder was geassocieerd. Maar wat is het verschil tussen deze jonge vrouw en al die andere die ooit op de koude behandeltafel van een bedenkelijke gynaecoloog hebben gelegen om een heimelijke abortus te ondergaan?

Niets. Absoluut niets.

MOGEN WE EVEN JE AANDACHT?
Dit artikel krijg je van 360 cadeau. We geloven dat internationale context leidt tot een beter begrip van de wereld om ons heen. Daarom zijn we blij als je dit artikel voor ons deelt. Nog blijer zijn we als je je bij ons aansluit: Probeer nu 5 nummers voor maar 15 euro. Duurt een paar minuten, stopt automatisch.
Bedankt

Heftige reacties

Maar dankzij haar bekendheid ontdekken de Marokkanen nu tot wat voor heftige reacties deze als misdrijf beschouwde handeling kan leiden. Ja, de politie heeft haar gearresteerd. Ja, ze is in hechtenis genomen. Ja, ze is tegen haar wil aan een gynaecologisch onderzoek onderworpen. Ja, dat is heftig. Ja, ze riskeert een gevangenisstraf. Ja, dat is walgelijk. En er is niets nieuws onder de zon. Het staat zwart op wit in het wetboek van strafrecht.

Het is voor het eerst dat een vrouw die bekend is bij het grote publiek en die bovendien de reputatie heeft te sympathiseren met de islamistische ideologie, met dit soort beschuldigingen wordt geconfronteerd. Heel wat heersende opvattingen sneuvelen. Ja, bedenk eindelijk eens dat abortus een zaak is die alle vrouwen aangaat, of ze nu een sluier dragen, vijf keer per dag bidden, bnat ennass zijn, in alle opzichten volmaakt, of dat ze de bars van Casablanca afschuimen in de trant van Sex & the City. Als die waarheid eindelijk een keer onder ogen wordt gezien, zullen al die moraalridders en -jonkvrouwen die over anderen menen te mogen oordelen zich misschien nog eens achter de oren krabben.

Wat ook nieuw is, is dat men op de sociale netwerken, die verbaasd en zelfs berouwvol reageren, een golf van verontwaardiging ziet, vergezeld van de slogan: ‘Maar ze is toch zeker de baas over haar eigen lichaam! Welkom in Marokkistan!’

Is dit een grap? Leven we wel in dezelfde maatschappij, hetzelfde land? Sinds wanneer is een vrouw de baas over haar eigen lichaam in een Arabisch moslimland?

In deze opmerking, die steeds naar voren komt in commentaar op deze opstand 2.0, vind je alle complexiteit terug, om niet te zeggen hypocrisie, van een Marokko dat religieus fatsoen verheerlijkt maar tegelijkertijd religie en wet aan zijn laars lapt met een goed glas whisky of een goede wip.

Wat een mooi idee dat de vrouw op een dag in alle wettigheid baas over haar eigen lichaam zal kunnen zijn onder onze hemelen, of ze nu in een villawijk woont of in een achterbuurt. Maar als de feministische beweging daarvoor in actie komt, stuit ze helaas op een muur van verzet. ‘En de werkloosheid dan, en de corruptie, en het belabberde onderwijs, en de slechte staat van de ziekenhuizen? Kunnen jullie je nergens anders druk om maken dan om seks? Stelletje perverselingen.’ Nog een zaak waarmee Hajar Raissouni momenteel is opgezadeld, ongetwijfeld tegen wil en dank.

In elk geval heeft deze zaak een andere plaag in de schijnwerpers gezet die het land helaas nog altijd teistert, het uithuwelijken. Ziehier een intellec-tuele, ontwikkelde vrouw die tot de elite van het land behoort en zich toch schikt in een Fatiha-huwelijk [islamitisch huwelijk dat slechts wordt afgesloten door het reciteren van het Fatiha-vers] (dat beweert tenminste haar familie).

Fatiha-huwelijk

Een huwelijk dat de wet niet langer goedkeurt en dat heel wat schade heeft aangericht in Marokko. Hoeveel Marokkaanse vrouwen hebben zich niet in naam van Fatiha in de luren laten leggen door gewetenloze mannen die doen alsof de duur van een gebed voldoende is om hen tot vrouw te nemen?

Die van de goedgelovigheid van hun ‘echtgenote voor God’ profiteren om hun vleselijke lusten te bevredigen en na het voltrekken van de daad… poef! … in rook opgaan. Hoe-velen van hen zijn zwanger geraakt, in de overtuiging dat ze getrouwd waren, om vervolgens tot hun afschuw te ontdekken dat de staat hen als ongetrouwde moeders behandelt en dus als losbandige wezens die geen enkele bescherming genieten?

“Ze zou niet de eerste of de laatste zijn van de zeer lange lijst vrouwen”

Hajar Raissouni neemt momenteel haar toevlucht tot een traditie die geen bestaansrecht meer heeft. Deze afschuwelijke zaak, die zonder gêne uit de doeken wordt gedaan met gynaecologische rapporten en al, heeft toch een voordeel. Namelijk dat er een allerbelangrijkst onderwerp aan het licht komt dat onder het tapijt is geveegd sinds de islamisten aan de macht zijn: het respect voor de individuele vrijheid.

Koning Mohammed VI heeft Raissouni inmiddels gratie verleend, meldt Amnesty International.

Auteur: Zineb Ibnouzahir

Le360
Marokko | website | le360.ma

Le360 is een digitaal medium dat zich richt op de Marokkaanse actualiteit en een platform biedt voor binnenlandse debatten. Le360 zet zich in voor onafhankelijke journalistiek in Marokko. De website is zowel Arabisch- als Franstalig.

Plaats een reactie

Een man houdt tijdens een demonstratie een afbeelding omhoog van Hajar Raissouni met de tekst ‘Vrijheid voor Hajar’. – © Mosa’ab Elshamy / AP Photo / HH