Arabieren en Koerden: onmogelijke vriendschap

Al-Modon / 360  | 14 November 2019 - 10:0014 Nov - 10:00

De spanning blijft oplopen tussen de Syrische Koerden en Arabieren die zich verzetten tegen het regime in Damascus, terwijl ze slachtoffers zijn van dezelfde dictatuur, constateert de website Al-Modon spijtig.

» Lees dit artikel in de Reader

Als het Turkse offensief in het noordoosten van Syrië iets heeft bereikt, dan is het wel het aanwakkeren van de vijandigheid tussen Koerden en Arabieren. Je hoeft maar naar de sociale media te kijken om te kunnen constateren dat er inmiddels een burgeroorlog tussen hen woedt.

Aan Arabische kant hebben enkele duizenden oprecht democratisch gezinde Arabieren de Turkse invasie in heftige of minder heftige bewoordingen veroordeeld. Maar we moeten hun macht niet overschatten, want ze leggen politiek noch militair veel gewicht in de schaal.

Aan Koerdische kant klinken er weliswaar redelijke stemmen die oproepen om zich niet te buiten te gaan aan verbaal geweld jegens de Arabieren in Syrië of jegens Arabieren in het algemeen, maar ook die zijn weinig talrijk. En tegenover deze twee minderheden staat een duizelingwekkende meerderheid, zowel aan Arabische als aan Koerdische kant, die er onbekommerd op los scheldt. De meeste Koerden zijn van mening dat ze momenteel worden aangevallen vanwege de Syrische revolutie tegen het regime van Assad, en dat de hele Syrische revolutie de vijand is van de Koerden. Wat erop neerkomt dat deze revolutie hun meer schade heeft berokkend dan het regime van vader en zoon Assad in decennia.

Bij dit ressentiment mogen we niet vergeten dat de Syrische revolutionairen niet bepaald hun best hebben gedaan om de kloof tussen Koerden en Arabieren te dichten. En momenteel vinden ze bij de Koerden nauwelijks weerklank en raken de gemoederen steeds verhitter naarmate de buitenlandse bemoeienis toeneemt.

MOGEN WE EVEN JE AANDACHT?
Dit artikel krijg je van 360 cadeau. We geloven dat internationale context leidt tot een beter begrip van de wereld om ons heen. Daarom zijn we blij als je dit artikel voor ons deelt. Nog blijer zijn we als je je bij ons aansluit: Probeer nu 5 nummers voor maar 15 euro. Duurt een paar minuten, stopt automatisch.
Bedankt

‘Goede Arabier’

Om in de ogen van Koerden voor een ‘goede Arabier’ door te gaan volstaat het niet langer om gerechtigheid voor de Koerden te eisen en zich solidair met hen te verklaren in hun verzet tegen de Turkse invasie. Er komt tegenwoordig veel meer bij kijken. Je moet helemaal achter de Koerdische versie van het verhaal staan en Turkije onherroepelijk en over de hele linie veroordelen als een historische vijand, vanaf het imperialistische, koloniale verleden van het Ottomaanse Rijk tot de dag van vandaag.

Je moet je mond houden over de geweldplegingen van de Volksbeschermingseenheden (YPG), een voornamelijk Koerdische gewapende groepering, terwijl dit onderwerp zelfs bij de Koerden zelf niet per se taboe is, aangezien de geweldplegingen zich ook hebben gericht tegen Koerden die zich verzetten tegen het beleid van de YPG.

Maar de Arabier moet, om ‘goed’ te zijn, de YPG de hemel in prijzen met hetzelfde enthousiasme als de leden van de groepering zelf. En hij moet erop blijven hameren, zuiver uit politiek pragmatisme, dat de YPG verre te verkiezen zijn boven de gewapende islamistische groeperingen. Hij mag dus niet uitgaan van het principe dat geweld te allen tijde verwerpelijk is, door wie het ook wordt gepleegd.

Om ‘goed’ te zijn moet de Arabier het verhaal onderschrijven dat alleen de YPG hebben gestreden tegen IS, een verhaal dat impliceert dat alle Arabieren de extreemste vorm van jihadisme aanhangen. Maar de eersten die zich tegen IS hebben verzet waren gewapende Arabische groeperingen, ook al is het ontegenzeglijk waar dat de YPG het belangrijkste aandeel in de strijd hebben gehad. En ten slotte moet de Arabier, om ‘goed’ te zijn, doen alsof hij zich niet herinnert dat de YPG de Koerden die tegen het regime van Assad betoogden met echte kogels onder de duim hebben gehouden.

‘Goede Koerd’

Op dezelfde manier hebben ook de fanatieke Arabieren hun ‘goede Koerd’. Die moet op zijn minst het idee van nationale Arabische eenheid onderschrijven en nooit met een woord reppen van al het onrecht dat hem in het moderne Syrië is aangedaan, zelfs niet als dat gebeurde onder het Ba’athistische regime van vader en zoon Assad. Om ‘goed’ te zijn moet hij eveneens van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat met luide stem verkondigen dat hij zich onder geen beding achter het idee van een Koerdische afscheiding zal scharen; op die manier bewijst hij dat zijn pleidooi voor gelijkheid van alle Syriërs geen list is om andere bedoelingen te verhullen.

Bovendien zal de ‘goede Koerd’ zich verre houden van alle mogelijke en denkbare Koerdische organisaties, omdat die rampzalige separatistische doelen nastreven. Hij kan beter een organisatie aanhangen die gedomineerd wordt door Arabieren of die het pan-Arabische nationalisme predikt, al is het maar de Ba’ath-partij, die door alle revolutionaire Arabieren wordt veracht.

“Hij moet zich schuldig voelen voor alle andere Koerden”

Een ‘goede Koerd’ moet zich gedeisd houden en zich schuldig voelen over alles wat andere Koerden hebben gedaan of geëist, omdat hij er door zijn afkomst altijd van verdacht zal blijven dat hij heimelijk sympathie koestert voor hun snode plannen.

Ook moet hij zorgen dat hij een uitzondering blijft, een geïsoleerd individu dat de rol dient te spelen die hem is toebedeeld, namelijk het ondergraven van het discours van andere Koerden. Een ‘goede Koerd’ is in werkelijkheid een Arabier die een andere taal spreekt en tot een folkloristisch object is gereduceerd om de tolerantie en ruimdenkendheid van de Arabieren te illustreren.

Als je naar deze op sociale media uitgevochten burgeroorlog tussen Syrische Arabieren en Koerden kijkt, springt één gemeenschappelijk fenomeen in het oog. Beide kampen vragen het andere zich haatdragend uit te laten over de eigen soort, met andere woorden, om zijn zelfhaat te etaleren.

Auteur: Omar Kaddour

Al-Modon
Libanon | website | almodon.com

Begin 2013 opgericht om de gedachte van de Arabische Lente te verdedigen tegenover religieuze en militaire tirannie.

Plaats een reactie

Koerden op de vlucht voor Turkse troepen in het noorden van Syrië, nabij de stad Afrin. De stad en de omliggende dorpen zijn al in maart 2018 ingenomen door Turkse strijdkrachten en het door Turkije gesteunde Vrije Syrische Leger. – © Sana / AP