WAT ZIJ ZEGGEN OVER... over de stakingen in frankrijk

360 / Amsterdam  | 23 December 2019 - 14:0023 Dec - 14:00

Wat zeggen internationale opiniemakers over de massale stakingen in Frankrijk?

Nina Belz, correspondent Frankrijk, Neue Zürcher Zeiting

Anders dan voorgaande presidenten gaat Macron voorzichtig te werk. De datum van de staking stond al weken vast en daarom wachtte de regering met de aankondiging van details van de voorgenomen hervormingen. Nadeel voor Macron is dat veel groepen al langer boos op hem zijn: ov-werknemers omdat hij in 2018 ondanks protesten hervormingen doorzette en studenten omdat hij ‘te rechts’ is. Zorgmede-werkers klagen ondanks toezeggingen over hun werkomstandigheden en leraren bekritiseren de nieuwe schoolwet.

Eric Oudin, leraar, Libération

Leraren zijn niet alleen de grootste verliezers van deze pensioenhervorming, ze zijn ook de grootste verliezers van de loonpolitiek voor ambtenaren. Daarmee horen ze in het rijtje van maatschappelijk werkers en zorgverleners die veracht worden door een samenleving die cynisch blijft vertrouwen op hun toewijding. Natuurlijk zullen er na de hervormingen nog steeds leraren zijn die het accepteren lang te moeten studeren en hun leven te wijden aan kennis, ongeacht salaris, pensioen of de sociale minachting waar ze onder lijden. Maar voor hoelang?

Cole Stangler, correspondent Frankrijk, The Guardian

Frankrijk is een van de succesvolste verzorgingsstaten ter wereld, waardoor het armoedecijfer er lager ligt dan bij zijn vaak geïdealiseerde Amerikaanse, Britse en Duitse tegenhangers. Dat vangnet hielp ook om de klap van de laatste economische crisis te verzachten. Demonstranten in Frankrijk worden vaak bespot als onrealistische, koppige verdedigers van een ouderwets model dat verandering behoeft. Maar wat veel achterhaalder is, is de drang van Macron om te hakken in een effectief en populair sociaal welzijnsprogramma.

Heather Connolly, universitair docent arbeidsrelaties, Quartz

De huidige stakingen zijn een krachtmeting voor de Franse vakbeweging, die defensiever is geworden sinds de economische crisis van 2008. Ze vormen een terugkeer naar de radicalere geschiedenis van de Franse vakbonden in het gevecht om behoud en verbetering van werknemersrechten. De bonden beschouwen het als hun verantwoordelijkheid om het ‘neoliberale project’, dat is gericht op afnemende bescherming van werkgelegenheid, een flexibeler arbeidsmarkt en toenemende soevereiniteit van werkgevers, te neutraliseren.

Plaats een reactie

Foto © Norbu Gyachung / Unsplash