Hoe één vrouw het rechtssysteem in Afghanistan wist te veranderen

Afghanistan | Horizon | 360  | 28 March 2020 - 13:0028 Mar - 13:00

Kimberley Motley is een pro-deo-advocaat die in Afghanistan al jaren (en soms met gevaar voor eigen leven) het onmogelijke voor elkaar krijgt. De wet van Motley beschrijft haar beroemdste zaken en is tegelijkertijd een biografie van een buitengewone vrouw die vecht voor gerechtigheid in een van de gevaarlijkste landen ter wereld. Een voorpublicatie.

Ik ben niet echt een mensenrechtenadvocaat, ik ben een strafrechtadvocaat. Ik heb heel veel respect voor mensenrechtenadvocaten en denk absoluut niet dat ik beter ben, maar er is een belangrijk verschil tussen hun werk en dat van mij.

In Afghanistan is men geneigd om allerlei soorten onrecht onder de noemer ‘mensenrechtenkwesties’ te laten vallen, maar ik vind het niet goed om daaraan vast te houden, want als je een zaak als een mensenrechtenzaak bestempelt kan die om die reden als minder belangrijk worden gezien en kan het gebeuren dat de cliënt minder mogelijkheden heeft. De mensenrechtenadvocaten die ik in Afghanistan ben tegengekomen, procederen niet en stappen niet naar de rechter. Ze focussen zich voornamelijk op verdragen en verklaringen die in de internationale mensenrechtenconventies zijn vastgelegd, schrijven rapporten en zijn vooral achter de schermen actief. Dus als zelfstandig advocaat die vaak procedeert, meestal in zaken waarbij mensenrechten een rol spelen, wil ik zeker in Afghanistan niet als ‘mensenrechtenadvocaat’ te boek staan.

Iedere vrouwelijke cliënt die ik in Afghanistan heb bijgestaan, heeft te maken gehad met kwesties die veel verder gingen dan mensenrechten. Een mensenrechtenbenadering vermijdt vaak de meest essentiële mechanismen van een strafrechtszaak. Daarom richt ik me juist op hoe dingen zich verhouden tot plaatselijke wetten. Dat is de meest effectieve manier om mijn cliënten te vertegenwoordigen en te beschermen. Ik probeer waar mogelijk uit de Koran te citeren, maak gebruik van islamitische wetten, haal plaatselijke Afghaanse wetten aan en pas als ik niet anders kan, zal ik terugvallen op internationale rechtsnormen uit verdragen en conventies. Als advocaat in Afghanistan bespreek ik mijn zaken niet met de media of met een panel van mensenrechtenexperts; ik bespreek ze met Afghaanse rechters en ik moet hen ervan zien te overtuigen dat mijn cliënt onschuldig is.

Het is voorgekomen dat mijn weerzin om op de mensenrechtentoer te gaan me in conflict bracht met ngo’s en ambassades in Kabul. Het label ‘mensenrechten’ kan ervoor zorgen dat een zaak belangrijker klinkt, en het kan zeker de aandacht van de media trekken, maar ik verdacht bepaalde ambitieuze individuen ervan dat ze dat etiket maar wat graag gebruikten omdat het goed stond op hun cv, zonder zich af te vragen of het wel goed was voor hun cliënt of diens…

» Lees verder in de Reader. / Op Blendle

» Abonneer u op onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks onze selecie uit 943 kranten wereldwijd in uw inbox.

Plaats een reactie