Einde van het kurkumasprookje

Quartz  | 11 July 2017 - 07:0011 Jul - 07:00

Aan de specerij die bekend is onder verschillende namen zoals kurkuma, koenier, koenjit, geelwortel of Indiase saffraan, worden allerlei medische en magische kwaliteiten toegedicht. Maar helaas, ook het zoveelste onderzoek naar de vermeende geneeskracht van de specerij levert geen enkel overtuigend bewijs op.

Al sinds mensenheugenis wordt kurkuma in Azië gebruikt tegen allerlei kwaaltjes. Opgelost in warme melk zou het spul niet alleen helpen tegen hoest, verkoudheid en ontstekingen, maar ook slaapbevorderend werken en helpen tegen depressies.

Kurkuma wordt ook gebruikt tegen wondjes, insektenbeten en huidaandoeningen en artsen in India schrijven het voor bij urologische aandoeningen en infecties. De specerij zou zelfs helpen tegen kanker.

Geen wonder dus dat je in hipstertenten van Sydney tot Sneek en van New York tot Nijmegen gewoon een bakkie kurkuma latte kunt bestellen, want superfood is nu eenmaal supergoed. Toch?

Het chemische bestanddeel curcumine zou de geelwortel zijn geneeskrachtige werking geven. Maar het resultaat van een groot wetenschappelijk onderzoek dat eerder dit jaar werd gepubliceerd in Journal of Medicinal Chemistry zal alle kurkuma-gelovigen teleurstellen.

Curcumine blijkt in de categorie stoffen te vallen die PAINS wordt genoemd (pan-assay interference compunds): stoffen die, als ze inwerken op proteïnen, suggereren verbindingen aan te gaan, terwijl ze dat in werkelijkheid niet doen. En dat is vervelend, want om van curcumine daadwerkelijk een controleerbaar geneesmiddel te maken, zal de reactie met eiwitten betrouwbaar vastgesteld moeten kunnen worden.

Op geen enkele manier kan de medicinale werking van curcumine worden vastgesteld, en daardoor zijn bijvoorbeeld placebo-effecten niet uit te sluiten. ‘Er is heel veel geld en energie verspild aan curcumineonderzoek’, zegt een hoofdredacteur van Journal of Medicinal Chemistry tegen het gezaghebbende Nature. “Zonder enig resultaat”.

Maar liefst vijftien onderzoeken zijn inmiddels teruggetrokken uit de wetenschappelijke literatuur, twaalf andere moesten worden voorzien van appendices met correcties.

Foto: Saptarshikar

Plaats een reactie