Verlegenheid van de kroon

My Modern Met  | 24 August 2017 - 07:0024 Aug - 07:00

De Japanse lariks heeft er last van. En de eucalyptus ook. Evenals de sitkaspar, een dennensoort. Ze hebben last van een specifiek soort verlegenheid: kroonverlegenheid. Om mysterieuze redenen vermijden ze dat hun kruinen elkaar raken.

Wetenschappers begonnen zo’n honderd jaar geleden het fenomeen te onderzoeken maar hebben nog geen sluitende verklaring gevonden. Sommige bomen, meestal van dezelfde maar soms ook van verschillende soorten, hebben de neiging om niet met hun toppen tegen die van de buren aan te komen.

Waarom bomen dat doen is vooralsnog onduidelijk. Een theorie is dat de bovenste takken van bomen die groeien in gebieden met sterke wind, beschadigd raken en uiteindelijk afbreken, waardoor de tussenliggende ruimte ontstaat.

Sommige wetenschappers denken dat het om een adaptieve groeiwijze gaat die goede doorlating van het licht garandeert en daarmee zorgt voor optimale fotosynthese, het proces waarbij de boom zonlicht omzet in zuurstof en glucose.

De meest aannemelijke theorie is vooralsnog dat het om bescherming gaat: de bomen voorkomen door hun niet-aanraakbeleid dat blad etende larven van insecten zich snel van boom tot boom kunnen verspreiden.

Het levert in ieder geval een prachtig schouwspel op van open ruimtes tussen de boomkruinen die doen denken aan kronkelende rivieren of op stukjes van een legpuzzel die netjes in elkaar passen.

Foto: Bomen op Plaza San Martín in Buenos Aires, Argentinië | Wikipedia

Plaats een reactie