De onvermijdelijkheid van professioneel verval – en hoe we ons ertegen wapenen

The Atlantic / 360  | 28 juli 2019 - 10:2428 jul - 10:24

Voor veel mensen, vooral in de westerse wereld, hangt geluk samen met professioneel succes. Maar hoe moet dat dan als dat succes afneemt? Arthur Brooks ging op zoek naar een remedie. Een paar lessen: wees als Bach, niet als Darwin. Zeg je kind nooit dat het briljant is. En denk zo vaak als je kan aan de dood.

‘Dat is onzin, dat er niemand meer op je zit te wachten.’

Die woorden klonken uit de mond van een oudere dame die achter me zat op een late nachtvlucht van Los Angeles naar Washington D.C. Het was stil en donker in het vliegtuig. Een man van wie ik vermoedde dat het haar echtgenoot was, mompelde een nauwelijks verstaanbaar antwoord, iets in de trant van: ‘Was ik maar dood.’

De vrouw weer: ‘Zeg dat toch niet steeds.’

Het was niet mijn bedoeling af te luisteren, maar tegen wil en dank ving ik hun gesprek op. Ik luisterde gefascineerd en vol afgrijzen, en terwijl zij praatten, vormde ik me een beeld van de man. Ik zag iemand voor me die zijn hele leven hard had gewerkt zonder daar al te veel erkenning voor te hebben gekregen, iemand wiens dromen onvervuld waren gebleven – mogelijk dromen van de studie die hij niet had afgerond, de carrière die nooit echt van de grond was gekomen, het bedrijf dat hij nooit had opgezet.

Toen de landing werd ingezet en de cabineverlichting aanging, kon ik de vertwijfelde man eindelijk zien. Het was een schok. Ik herkende hem – hij was, en is, wereldberoemd. Destijds was hij ergens halverwege de tachtig en hij werd nog altijd op handen gedragen vanwege betoonde moed en zijn vaderlandslievendheid, en geroemd om alles wat hij vele decennia eerder had weten te bereiken.

» Lees verder“in de Reader”:https://digitaal.360magazine.nl/magazine/19/artikel/8

Plaats een reactie