• The Atlantic
  • Amerika’s
  • ‘Alle Amerikanen hebben verloren’
">

‘Alle Amerikanen hebben verloren’

Feestende Biden-aanhangers | Foto: Tayfun Coskun / Anadolu Agency / Getty
The Atlantic | Boston | George Packer | 27 november 2020

De VS bestaan uit twee landen. En geen van beide zal op korte termijn verdwijnen. George Packer ziet geen hoopvolle toekomst voor het tot op het bot verdeelde Amerika. ‘De vernietiging van wat we met elkaar gemeen hebben is mogelijk fataal voor de democratie.’

Hoewel de verkiezingsuitslag inmiddels bekend is, is wel duidelijk dat de VS uit twee landen bestaan en dat geen van beide op korte termijn zal zijn verdwenen of veroverd. De verkiezingsuitslag van 2016 was geen historische toevalstreffer of het resultaat van manipulatie vanuit het buitenland, maar een vrij nauwkeurige afspiegeling van het Amerikaanse electoraat. De veelbesproken Democratische meerderheid die zich sinds het begin van het millennium aftekent, tekent zich nog steeds af, en dat zal waarschijnlijk nog jaren duren. De wil van de meerderheid wordt weliswaar gedwarsboomd door ondemocratische regels en gewetenloze politici, maar het is een krappe meerderheid, die niet groot genoeg is om te regeren. Wanneer Amerika uiteindelijk het beloofde, door tech-savvy millennials gedomineerde land zal zijn, zullen de politieke waarden nog allerminst vastliggen.

Tientallen miljoenen Amerikanen hebben liever MAGA [Make America Great Again] dan democratie. Laten we ons, nadat hij vier jaar lang wetten heeft overtreden en normen aan zijn laars heeft gelapt, geen illusies maken over president Donald Trump. Zijn termijn culmineerde in een openlijke poging de legitimiteit van de verkiezingen te saboteren en te voorkomen dat Amerikanen konden stemmen. De bijeenkomsten in de laatste week van zijn campagne waren rood gekleurde festivals vol massahaat, autocratische zelfgenoegzaamheid en landerigheid, zonder een sprankje hoop op een betere toekomst. Misschien hebben ze Trump in Florida en elders het benodigde zetje gegeven. Ook al kwamen de ‘vrijheidsgezinde kiezers’ in ongekende aantallen hun stem uitbrengen, dat ze bereid bleken tegelijk met hun waardigheid en hun realiteitszin de instituties van de republiek bij het grofvuil te zetten, doet vermoeden dat veel Amerikanen niet langer beschikken over de basale vereisten die de Founding Fathers onmisbaar achtten voor zelfbestuur.

Er is geen voor de hand liggende manier om die achteruitgang te keren, en het ziet ernaar uit dat elementen in het andere kamp er ook door zijn aangetast.

Feestende Biden-aanhangers | Foto: Tayfun Coskun / Anadolu Agency / Getty
Feestende Biden-aanhangers op 7 november op Times Square in New York, nadat verschillende media de Democratische presidentskandidaat vier dagen na de verkiezingen hebben uitgeroepen tot winnaar. – © Tayfun Coskun / Anadolu Agency / Getty

Gevarieerde achterban

Maar het kiezersvolk dat op Trump heeft gestemd, waaronder een grote minderheid van latino’s en een niet onbelangrijk aantal zwarte kiezers, laat zien dat hun motieven gevarieerder en complexer zijn dan die ene, ergens toch geruststellende motief waarover iedereen die zich progressief noemt het na 2016 eens was: racisme. Er blijken uiteenlopende redenen waarom verschillende mensen zich graag aan de voeten van deze oplichter werpen. De verkiezingsuitslag toont aan dat de neiging van het progressieve volksdeel om Amerikanen te beschouwen als moleculen in grote, uniforme etnische en raciale substanties, zonder een eigen wil, in analytisch opzicht misleidend is en in politiek opzicht contraproductief. Die schaadt zelfs het gelijkheidsbeginsel.

‘We kunnen niet ontkomen aan de Amerikanen die we zijn geworden’

Veel invloedrijke journalisten en peilers lijken maar niet te willen begrijpen hoe de meesten van hun landgenoten denken, ook al praat dat soort experts er op Twitter en op tv nog zo lang met elkaar over door. Plaatselijke en regionale kranten die in het hele land een veel preciezer, menselijker portret van de gemiddelde Amerikaan schetsten, zijn steeds dunner gezaaid. Wij allemaal, beroepsduiders of niet, zitten tot op zekere hoogte gevangen in ondoordringbare echokamers, waarin elke poging om een ander geluid te horen bij voorbaat moreel verdacht is.

Die vernietiging van wat we met elkaar gemeen hebben is mogelijk fataal voor de democratie. Anders dan de inwoners van aloude autocratieën ontbreekt het ons aan de cynische gewoonte om te leren leven met leugens waartegen we ons niet meer verzetten. Als nieuwkomers zijn we dol op grootschalige desinformatie, geloven we hartstochtelijk in de idiootste verhalen, grijpen we van het ene op het andere moment volleerd elk brokje informatie aan als bewijs van de door ons verkozen waarheid. Een van de winnaars van de verkiezingen is Marjorie Taylor Greene uit Georgia, een aanhanger van de krankzinnige samenzweringstheorie QAnon. Ze komt in het Congres te zitten naast Democratische collega’s die zich volgens haar wereldbeeld bezighouden met pedofilie en kinderhandel.

Zelfbedrog

QAnon is in niets te vergelijken met de Democratische Partij. Toch zou het een vergissing zijn als Democraten, trotse aanhangers van de klimaatwetenschap en het idee dat elke stem telt, zouden denken dat ze immuun zijn voor de vertekenende effecten van de informatietechnologie en de hyperpolarisatie. Een verstandige kijk op de wereld maakt het des te lastiger om in te zien dat zelfbedrog sluipenderwijs steeds meer invloed krijgt. Hoeveel mensen ken jij die weigerden te geloven dat Trump eerlijke verkiezingen kon winnen? De antisociale media hebben ons allemaal in hun greep.

We kunnen niet ontkomen aan de Amerikanen die we zijn geworden: dat is de betekenis van deze verkiezingen. We zitten met elkaar opgescheept, zien geen uitweg of wenkend perspectief, zinken steeds dieper weg in een toestand van wederzijds onbegrip en minachting over en weer. De mogelijke oplossingen – geleidelijke de-escalatie, een afgetekende meerderheid, afscheiding, burgeroorlog – zijn ondenkbaar of onhaalbaar. We zullen met elkaar moeten leven en onszelf moeten besturen, maar weten nog altijd niet hoe. Zo bezien is winnen een illusie. Ook al is duidelijk wie de nieuwe president is, alle Amerikanen hebben verloren.

‘Niet zo zorgwekkend als verwacht’

De Amerikaanse conservatieve pers is opgelucht dat de Democraten een bescheidener overwinning hebben behaald dan de peilingen voorspelden. De Republikeinen zullen waarschijnlijk de controle over de Senaat behouden en zo Biden aanmoedigen om vanuit het centrum te regeren.
Op het eerste gezicht lijken de AmerikRaanse presidentsverkiezingen een absoluut fiasco, schrijft The Wall Street Journal in een commentaar. De Verenigde Staten zijn een diep verdeeld land met een sterk gepolariseerde politiek, maar ‘met een flinke dosis optimisme’ kan de overwinning van Joe Biden hierin verandering brengen.
Een Democraat in het Witte Huis en een Republikeinse meerderheid in het Senaat zou, volgens het conservatieve dagblad, ‘een combinatie kunnen zijn die iedereen naar het centrum drijft en de gematigde krachten in beide partijen versterkt’.
‘Wie bang was dat 2021 het begin zou inluiden van een socialistische revolutie in de VS, kan nu iets rustiger slapen,’ schrijft The Washington Examiner in een redactioneel. Het weekblad stelt dat de overwinning van Biden ‘niet zo zorgwekkend is als verwacht’.
‘Of hij een wijze president is valt nog te bezien, al hebben we zo onze twijfels,’ schrijft de redactie van de National Review. Maar Biden ‘zal de legitieme president zijn’.
Als de blauwe golf [naar de kleur van de Democratische Partij] had plaatsgevonden, zouden de progressieven hebben geprobeerd ‘grote structurele hervormingen’ door te voeren, vervolgt The Washington Examiner. ‘Ze hadden het niet over het aanpassen van marginale belastingtarieven of het verhogen van het minimumloon met een paar dollar. Nee, er was sprake van het bombarderen van de filibuster en het uitbreiden van het aantal rechters in het Hooggerechtshof, zodat ze vervolgens de belemmeringen voor een alomvattende wetgevende agenda die de economie en de Amerikaanse way of life voorgoed zouden veranderen, konden wegnemen.’

Samenwerken

Gelukkig is dit nu ‘allemaal van tafel’, aldus The Washington Examiner. Als de Republikeinen hun meerderheid in de Senaat behouden, na een tweede stemronde in januari om twee zetels in Georgia, zal ‘Biden met de meerderheidsleider van de Senaat, [de Republikein] Mitch McConnell, moeten samenwerken om welke wet dan ook aangenomen te krijgen’.
De krant is zelfs blij dat de Democraten in het Huis van Afgevaardigden onderling ruzie maken: leden van het Huis uit swingdistricten zijn ‘woedend dat linkse fantasieën zoals het snijden in de politiebudgetten het vlaggeschip van de partij zijn geworden. Ze zijn niet van plan om het verlanglijstje van Alexandria Ocasio-Cortez klakkeloos door te voeren.’
Volgens de analyse van The Wall Street Journal kan Biden het feit dat hij een beter resultaat heeft behaald dan de Democraten op Congresniveau gebruiken om een duidelijker mandaat af te dwingen voor een minder progressieve agenda. Hij kan de Republikeinse meerderheid in de Senaat en hun groei in het Huis van Afgevaardigden aanvoeren als reden dat hij ‘niet zo ver kan gaan als de liberale flank van zijn partij zou willen op het gebied van belasting, klimaatverandering en gezondheidszorg’.
Ten slotte wijst de National Review erop dat gekozen Republikeinen nu rekening moeten houden met ‘een meer arbeidersgerichte oriëntatie binnen hun partij, met behoud van de meerderheid van hun traditionele aanhang’. Het feit dat dit mogelijk is, ‘moet de les zijn die we trekken uit deze presidentsverkiezing, die geen overwinning bleek te zijn, maar ook geen ramp’.

Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verstuurd.
inschrijven

360 heeft 1000 nieuwe leden nodig

Deze maand bieden wij daarom een deel van onze content gratis aan. Zo kunt u vast kennismaken met ons aanbod. Leden blijven toegang houden tot onze maandelijkse digitale editie en het archief.