• El Watan
  • Cultuur
  • Een dagje naar het strand, een zware beproeving

Een dagje naar het strand, een zware beproeving

El Watan | Ryma Maria Benyakoub | 02 september 2017

Onveiligheid, vervuiling, seksuele intimidatie, hufterigheid en hoge prijzen… Vroeger gingen Algerijnse gezinnen een dagje naar het strand om zich te ontspannen, tegenwoordig is het een bron van stress.

‘Ik ga al vijftien jaar niet meer naar het strand in Algiers. De eerste tien jaar begonnen de stranden al achteruit te gaan. De laatste vijf jaar is de situatie enorm verslechterd. Het is echt jammer om te zien hoe slecht onze stranden eraan toe zijn. In plaats van de stranden schoon te houden worden ze gewoon vervuild.’ Voor Selma, een jonge Algerijnse van 25 jaar, is het uitgesloten dat ze in Algiers nog naar het strand gaat.

Met haar gezin brengt ze elke zomer haar vakantie door in Béjaïa [badplaats in het noordoosten van het land], waar de situatie niet zo ernstig is. ‘Daar heb je niet zo veel last van hufterigheid als in Algiers. Je zult daar nooit een auto op het strand geparkeerd zien staan, bijna in de zee! Je kunt er nog rustig gaan zwemmen. Vrouwen zijn vrij om te dragen wat ze willen en ze hoeven niet iemand bij zich te hebben om zich veilig te voelen,’ aldus Selma.

Sinds de officiële opening van het zomerseizoen wordt er veel gediscussieerd over de situatie op de stranden van de verschillende kustplaatsen en wordt er kritiek geuit door ontevreden badgasten. Yasmine, 28 jaar, vertelt over haar ervaring op het strand van Zéralda [westelijke buitenwijk van Algiers]: ‘Zodra je op de parking aankomt moet je betalen, ondanks een circulaire waarin staat dat dat officieel niet mag. Maar als je weigert te betalen, kunnen ze je auto vernielen. Als je op het strand komt, wordt je een parasol aangerekend, hetzelfde verhaal als bij de parkeerplaats.’ Toch heeft de wali [gouverneur] van Algiers, Abdelkader Zoukh, erop aangedrongen dat de toegang tot de stranden van de hoofdstad en tot de veertien parkings met in totaal 12.000 parkeerplaatsen geheel kosteloos is.

Ten oosten van Algiers zijn de badgasten van alle stranden verdwenen omdat het water vervuild is. Sommige pechvogels hebben er zelfs een huidziekte aan overgehouden. ‘Je kunt niet meer naar het Canadezenstrand of naar het strand van El-Kadous. Het is er smerig en je ziet zelfs rioolwater dat er geloosd wordt,’ aldus een plaatselijke bewoner.

Een ander negatief punt is de seksuele intimidatie van vrouwen. Hier wordt veel over geklaagd. Vrouwen kunnen niet alleen naar het strand, zwemmen zoals ze willen of dragen wat ze willen. Ze kunnen niet gaan zwemmen zonder te worden lastiggevallen. Als ze vergezeld worden door hun man, broer of vader, kan de situatie algauw uit de hand lopen, wat vaak ontaardt in ruzie of handtastelijkheden. ‘Op bijna geen van de stranden van Algiers kun je vrij gaan zwemmen. Je wordt altijd wel lastiggevallen door tuig. Om te vermijden dat het uit de hand loopt, blijf je maar onder je parasol zitten,’ zegt Yasmine. ‘Dan zie je wat een hufters Algerijnen zijn. Ik wil niet generaliseren, maar het geldt wel voor veel. Er zijn er die de muziek veel te hard zetten, met teksten die niet om aan te horen zijn als je met je gezin naar het strand gaat. Anderen begraven hun vuilnis onder het zand. Onze stranden zijn niet meer wat ze geweest zijn. Dan gaan we liever naar het zwembad. Het is duurder, maar je wordt er met rust gelaten.’

Toch werden volgens de wali van Algiers deze zomer meer dan zestienhonderd extra surveillerende agenten ingezet om erop toe te zien dat de stranden schoon worden gehouden. ‘Naast de 800 agenten van de burgerbescherming, worden 1650 extra agenten ingezet om de stranden van de hoofdstad in de zomer van 2017 schoon te houden en te surveilleren’, zo kondigde hij aan.

Algerijnse vrouwen in boerkini op een strand bij Oran. – © Billal Bensalem / HH
Algerijnse vrouwen in boerkini op een strand bij Oran. – © Billal Bensalem / HH

In het westen, in Tipasa, kunnen de Algerijnse gezinnen de hoge prijzen en de middelmatige kwaliteit niet langer verdragen. En dan hebben we het niet alleen over de openbare stranden. Amina, dertig jaar, is dol op het privéstrand La Corne d’Or van Tipasa. Maar ze kan er niet meer naar toe vanwege de hoge toegangsprijs. ‘Ik ben dol op deze plek, het is hier prachtig! Het strand is erg schoon en rustig. Helaas kom ik er niet meer vaak, want ze hebben de toegangsprijs verhoogd tot 500 Algerijnse dinar [19 euro] per persoon. Dat is echt veel te veel. Dat kan ik me niet veroorloven. En het eten is echt een ramp…’ Leila, een regelmatige bezoekster, is het met haar eens en zegt zelfs dat ze er nooit meer heen zal gaan. ‘Het is pure afzetterij! En het niveau van de dienstverlening is bedroevend. Toen we op het strand aankwamen, zei de vrouw die de parasols verhuurt dat zij alle mooie plekjes mocht hebben omdat ze die had gepacht. En een tijdje later stroomde het strand, dat geacht wordt een privéstrand te zijn, vol met groepen jongeren, waardoor het op een gewoon strand leek, maar dan duurder en smeriger.’

In de andere regio’s van het land is de situatie niet veel beter. De meer naar het westen gelegen regio Oranie wordt nog meer geteisterd door de nieuwe plaag van de auto’s op het strand, bijna in zee, waardoor badgasten die klagen over hufterigheid worden verjaagd. Gezinnen kunnen zich niet ontspannen omdat bepaalde mensen geen respect tonen. Je kunt je er onmogelijk ontspannen met de muziek die je van alle kanten toe schettert en je kunt al helemaal niet op een handdoek gaan liggen zonder een voetbal of een beachvolleybal in je gezicht te krijgen.

Volgens toerismedeskundige Saïd Boukhelifa is de situatie sinds het begin van de jaren 2000 rampzalig. ‘In de jaren zeventig, toen de bevolking nog kleiner was, bestond er nog een echte politieke wil die leunde op een rijke toeristische cultuur die werd gedragen door de burgers. Onze stranden waren kosmopolitisch, vol met buitenlanders, mensen die hier woonden of op vakantie waren, die zich hielden aan de hygiëneregels. Tegenwoordig is het een ramp,’ aldus de deskundige.

Ooit waren de stranden een plaats voor ontspanning en therapie, maar tegenwoordig zijn ze een plaats voor ergernis en afschuw

Voor hem waren de stranden ooit een plaats voor ontspanning en therapie, maar tegenwoordig zijn ze een plaats voor ergernis en afschuw. ‘De smerigheid gaat gepaard met de hufterigheid van jongeren die de weg kwijt zijn en slecht opgevoed. In plaats van tot rust te komen aan het strand, raakt het Algerijnse gezin alleen maar meer in de stress!’ aldus Saïd Boukhelifa. Om verbetering aan te brengen in deze situatie moeten alle sectoren hun steentje bijdragen. De deskundige stelt voor het toerismebeleid van alle veertien wilaya’s [gouvernementen] aan de kust te coördineren.

Daar zouden, gedurende het gehele jaar, de directoraten voor toerisme, cultuur, vervoer, communicatie, lokale overheden, onderwijs, plaatselijke toerismebureaus enzovoort bij betrokken moeten worden. ‘Er zijn vooral veel financiële en logistieke middelen nodig voor de gemeenten die ook weer zeggenschap moeten krijgen, die hun was afgenomen waardoor ze gedemotiveerd raakten.’

Omdat toerisme in wezen een territoriale aangelegenheid is, mag de voorbereiding van het zomerseizoen niet worden overgelaten aan het ministerie van Toerisme en dat van Binnenlandse Zaken, met hun centralistische en bureaucratische visie. ‘De lacunes en tekortkomingen komen van boven, en hebben vervolgens hun weerslag op de arme, inactieve of met schulden overladen gemeenten. Er moet op plaatselijk niveau een gediplomeerde en ervaren Mister Tourism zijn, een persoonlijkheid!’

In het hoogseizoen is het toerisme als een long die verschillende sectoren aan het werk houdt. ‘De wilaya’s, de daïra’s [administratieve eenheid bestaande uit meerdere gemeenten] en de kustgemeenten zouden er economisch veel bij winnen als ze leren te profiteren van het toerisme en de financiële en sociale voordelen die het oplevert. De meerderheid is het echter allang verleerd aantrekkelijke toeristische activiteiten te ontplooien. Ze kunnen hun steden of regio’s niet aan de man brengen of promoten,’ aldus de teleurgestelde deskundige.
En hij haalt het voorbeeld aan van de badplaats Cherchell, die in de jaren zestig en zeventig de stad promootte door op alle uitgaande post een rechthoekig stempel aan te brengen met de tekst: ’Bezoek Cherchell, zijn museum, zijn stranden, zijn vuurtoren en zijn ruïnes’.

Ten slotte zegt Saïd Boukhelifa dat de rampzalige situatie van de Algerijnse stranden niet alleen een kwestie van parasols en parkings is, maar dat het om een fundamenteel probleem gaat. Voor hem is dat ‘collectieve onverantwoordelijkheid gepaard met straffeloosheid en laksheid van de overheid. Want de kroost van de meeste gouverneurs zit in de Club des Pins of brengt zijn vakantie door op Santorini, Mikonos, Ibiza of de Malediven! Je moet niet alleen de kleur van de badkleding veranderen, maar vooral de mentaliteit!’

Auteur: Ryma Maria Benyakoub

CONTEXT: Laten we de toeristen verwelkomen!

Algerije is tegen wil en dank een ongastvrij land geworden, schrijft journalist Mohamed Tahar Messaoudi. Terwijl toerisme de enige remedie is tegen de dalende olie-inkomsten.

De enige sector die onze economie kan redden van de chaos is het toerisme. Dat is de conclusie van nationale en internationale deskundigen die gealarmeerd zijn door de sterke afhankelijkheid van Algerije van de uitvoer van fossiele brandstoffen. Als ’Algerije’ een aantrekkelijke bestemming wordt, kan dat miljarden dollars aan inkomsten voor de nationale economie opleveren. Veel meer dan andere sectoren, zoals mijnbouw of landbouw. En de deskundigen wijzen erop dat belangrijke toeristische bestemmingen ook belangrijke mogendheden zijn, de Verenigde Staten, Frankrijk, Groot-Brittannië, Spanje, China enzovoort. Deze ‘rijke’ landen verdelen een koek van honderden miljarden dollars. De rest probeert zo goed en zo kwaad als het gaat wat kruimels op te pikken als ze niet worden opgeschrikt door terroristische aanslagen, zoals Marokko, Egypte en Tunesië.

De ongastvrijheid druist in tegen de sociale, religieuze en culturele waarden van alle Algerijnen

De slechte staat waarin het toerisme verkeert wordt geïllustreerd door het alarmerende niveau van de vervuiling van de Algerijnse kust, door de lozingen van rioolwater en zeer giftige afvalstoffen van chemische producten en het illegale schoonspoelen van olietankers onder buitenlandse vlag op volle zee. Dat wordt nog eens versterkt door de verwaarlozing van het maritieme grondgebied, zelfs als het de status heeft van een ZET (zone voor toeristische uitbreiding). Door corruptie, beïnvloeding en bevoorrechting, van de plaatselijke overheden tot aan de allerhoogste overheidsinstanties, kon de reputatie van het land worden aangetast.

Als je de weinig verheffende balans zou moeten opmaken, is het alsof je de volgende duidelijke en niet mis te verstane boodschap uitzendt: ‘Toeristen niet gewenst!’ De obstakels die consulaire vertegenwoordigingen in het buitenland opwerpen bij het afgeven van visa en de exorbitant hoge prijzen van het vliegverkeer ontmoedigen zelfs de meest hardnekkige bezoeker-in-spe van Algerije. Wij zijn tegen wil en dank een ongastvrij land geworden. Wat indruist tegen de sociale, religieuze en culturele waarden van alle Algerijnen. Toch is herstel van het toerisme de enige remedie om de gevolgen van het bankroet door de drastische daling van de olie-inkomsten op te vangen. Daarom moet er nu een begin worden gemaakt, met medewerking van alle betrokken sectoren, douane, financiën, ruimtelijke ordening, consulaire zaken en vervoer, voor een gecoördineerde aanpak. Het is de hoogste tijd!

*(El Watan, Algiers)*


Bikini of boerkini?

‘In reactie op Facebookpagina’s van islamistische activisten die hun sympathisanten vragen foto’s te maken van vrouwen die in bikini gaan zwemmen en die te publiceren op sociale media, hebben militante feministen van de stad Annaba opgeroepen tot een republikeinse zwempartij,’ zo meldde Algérie-Focus begin juli. Het wees erop dat de feministen steun kregen ‘van meer dan drieduizend vrouwen in Annaba. Dit initiatief, dat een reactie is op het islamistische voyeurisme, is al op grote schaal verspreid via de sociale media.’ Dit zorgde voor een buzz, met name in de westerse media, en een maand later merkt de site TSA-Algérie op: ‘De bikinirevolte brengt de buitenlandse (Franse, Italiaanse en Britse) media in vervoering.’ Was er echt sprake van een revolte? Het lijkt erop dat die republikeinse zwempartij wel degelijk heeft plaatsgevonden, maar verder geen gevolgen heeft gehad. In ieder geval heeft de journalist van TSA-Algérie begin augustus in Oran kunnen vaststellen dat ‘boerkini’s en bikini’s naast elkaar liggen’. Toch constateert TSA-Algérie dat het aantal meisjes dat op dit strand een bikini draagt ten opzichte van de jaren 1990 en 2000 eerder is afgenomen. De site wijst daarbij op de invloed van het conservatieve religieuze discours op het gedrag van vrouwen en hun ‘maatschappelijke keuzes’.

*(El Watan, Algiers).*

Dit artikel van Ryma Maria Benyakoub verscheen eerder in El Watan.
Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verzonden.
inschrijven

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

En ontvang wekelijks het beste uit de internationale pers in uw mailbox.