• 360 Magazine
  • Cultuur
  • Gerecenseerd

Gerecenseerd

360 Magazine | Amsterdam | 03 oktober 2019

360 kiest een aantal door de buitenlandse pers beschreven concerten, voorstellingen, boeken, films en exposities die naar Nederland of België komen.

© Hiroyuki Ito / Getty Images
© Hiroyuki Ito / Getty Images

KLASSIEKE MUZIEK | Legendarische pianist met gevoel voor poëzie

De 77-jarige Maurizio Pollini speelt beter dan ooit

Een concertpianist die al bijna zestig jaar tot de wereldtop behoort, ontkomt niet aan een terugblik. Die pakt gunstig voor hem uit, want volgens internationale critici lijkt de 77-jarige Maurizio Pollini alleen maar beter geworden. Zo schrijft Helmut Mauró in de Süddeutsche Zeitung dat Pollini’s ‘vrolijke, blinde en door carrièredrang gedreven storm’ is gaan liggen, waardoor vriendelijke herinneringen de boventoon voeren: ‘Hij kan tegenwoordig niet alleen de muziek spelen die hij wil, maar ook hoe en voor wie hij maar wil.’ Zelf brengt de Italiaanse pianist bij voorkeur Chopin ten gehore. En dan vooral de werken uit diens laatste periode.

Volgens muziekrecensent Jean-Pierre Robert van het Franse cultuurmagazine ON doet Pollini dat met een ‘wonderbaarlijke gevoel voor poëzie. Al is hij op snelheid niet onfeilbaar meer, hij blijft een pianist van het zuiverste water, een juweel om naar te luisteren.’

Michael Church van het Britse dagblad The Independent had naar eigen zeggen het geluk vaker optredens van Pollini bij te wonen. De criticus ontdekte daarin een vast patroon: ‘Hij komt op en wekt de indruk dat hij overal had willen zijn behalve in deze zaal. Vervolgens werkt hij zich geroutineerd door het programma, om tijdens de toegift zijn virtuositeit te laten horen. Alsof hij na een staande ovatie pas echt op stoom raakt. Dan speelt hij trouwens steevast Chopin.’

Maurizio Pollini op tournee: 8 oktober Amsterdam, 13 november Lugano, 21 november Parijs.

FILM | Pure gekte en waanzin

Regisseur Todd Phillips brengt met Joker een explosieve film

De lat voor de film Joker ligt torenhoog: een ovationele ontvangst op het filmfestival van Venetië, aldaar bekroond met een Gouden Leeuw en gedoodverfd Oscarwinnaar – voor beste film, regisseur Todd Phillips en hoofdrolspeler Joaquin Phoenix. Als dat maar goed gaat.

Het verhaal kennen we. Ook al omdat Batmans eeuwige rivaal uit de stripverhalen al eens door Jack Nicholson werd vertolkt en, minstens zo legendarisch, door Heath Ledger in The Dark Knight. Een volledig mislukte entertainer en stand-upcomedian zint op wraak. De manische ernst waarmee hij zich toelegt op het verfijnen van zijn clownslach voorspelt niet veel goeds.

Xan Brooks constateert in The Guardian dat Phillips naar hartenlust het oeuvre van Martin Scorsese heeft geplunderd – niet voor niets kreeg Robert De Niro een bijrol – om er vervolgens iets compleet nieuws van te maken: ‘Wat een glansrijk gedurfde en explosieve film! Een sprookje, bijna net zo verknipt als de hoofdpersoon, dat overstroomt van ideeën en neigt naar anarchie.’

Recensent Owen Gleiberman van Variety is gefascineerd door het psychologische vernuft van Phillips: ‘In het begin vraag je je af hoe een kwetsbaar en breekbaar schepsel tot zo veel akeligs in staat kan zijn. Later voel je compassie voor een moorddadige psychopaat.’ Volgens Lucia Tedesco komt dat omdat de regisseur volkomen geloofwaardig afdaalt in de onderwereld van een krankzinnige geest, schrijft ze in het Italiaanse filmmagazine Lost in Cinema. ‘Daar bruist het van de doffe ellende uit een vorig leven. Zijn liefdevolle moeder verhult die duisternis onder valse voorwendselen van geluk en succes. (…) Joker is een prachtig voorbeeld van de manier waarop film de kijker kan verrassen, opwinden en verontrusten, zelfs wanneer het hoofdkarakter overbekend is en eerder in talloze gedaantes is voorbij-gekomen.’

Joker van Todd Phillips draait vanaf 3 oktober in de bioscoop.

© Courtesy of Liss Llewellyn / Museum MORE
© Courtesy of Liss Llewellyn / Museum MORE

SCHILDERKUNST | Roaring twenties en dirty thirties op doek

Schilderijen van 75 onterecht onbekende Britse kunstenaars

In het Museum voor Modern Realisme in het Gelderse Gorssel is een tentoonstelling te zien van Britse figuratieve schilderkunst uit de jaren twintig en dertig. Het gaat om 75 werken van minder bekende kunstenaars. In het geval van Meredith Frampton is dat geheel ten onrechte, vindt Alastair Sooke op de cultuurpagina’s van de BBC-site. ‘Frampton is een miskend genie dat de microscopische vaardigheden en technieken van grootmeesters als Van Eyck en Vermeer combineert. Hij moet snel een aparte expositie krijgen, zodat nieuwe generaties met hem kunnen kennismaken.’

Martin Gayford tipt in de Britse Telegraph de (naakt)portretten van Gerald Leslie Brockhurst, vanwege de ‘wat onheilspellende sfeer en de donkere, dramatische lichtval die sterk doet denken aan de fotografie van voor de Tweede Wereldoorlog’. Die andere grote oorlog uit de twintigste eeuw is vastgelegd op de doeken van Christopher Nevinson. Criticus William Zimmer noemt hem in The New York Times een bijzondere schilder, omdat hij zich aansloot bij de Italiaanse futuristen en vooral werd aangetrokken door technologie en oorlogsvoering: ‘Toch is Nevinson op zijn best zodra hij vanuit die fascinatie zijn soldaten vereeuwigt als mensen van vlees en bloed.’

For Real, Britse realisten uit de jaren ’20 en ’30. Tot 5 januari 2020 in Museum MORE, Gorssel.

LITERATUUR | Het verhaal van Edward Snowden

Klokkenluider heeft maar weinig over zichzelf te melden

Edward Snowden, ’s werelds bekendste klokkenluider, publiceerde vorige maand met Permanent Record zijn memoires. Recensent
Greg Miller van The Washington Post is niet bijster enthousiast over het boek van de man die in 2013 de methodes van Amerikaanse inlichtingendiensten aan de kaak stelde en sindsdien noodgedwongen in Moskou verblijft: ‘Tja, wat wil je? Van iemand die zich zo sterk heeft gemaakt voor privacyrechten kun je natuurlijk niet verwachten dat hij openhartig over zijn persoonlijke leven gaat zitten schrijven.’

Ook Jill Lepore van The New Yorker is teleur-gesteld: ‘Helaas geen John Le Carré meets Jason Bourne-verhalen.’ De lezer komt volgens haar niets nieuws te weten over Snowdens motieven om Amerikaanse staatsgeheimen prijs te geven: ‘Hooguit dat ze zijn ontsproten aan het brein van een fanatieke gamer, die als jongetje dol was op verhalen van Koning Arthur.’

‘Geen nieuw explosief materiaal’, constateert ook Greg Myre van het Amerikaanse mediaplatform NPR. Toch vond hij Snowdens autobiografie zeker lezenswaardig: ‘Opa zat bij de FBI, vader werkte bij de kustwacht, moeder bij inlichtingendienst NSA en zelf diende hij in het leger. Terwijl hij van jongs af was vergroeid met internet. Zo weet hij zijn onthullingen prima te rationaliseren.’

Permanent Record van Edward Snowden verscheen half september in Nederlandse vertaling (Onuitwisbaar) bij uitgeverij Balans

Deze titels worden getipt door Athenaeum Boekhandel in Amsterdam.

De kunst van herinneringen maken – Meik Wiking

Wat zorgt nu precies voor leuke herin- neringen? Waarom kan een liedje, geur of smaak ons terugbrengen naar iets wat we zijn vergeten? De kunst van herinneringen maken geeft antwoord op de vraag hoe we perfecte momenten kunnen creëren.

Het Nederlandse meisje – Robert Matzen

Nog geen enkele van de biografieën over Audrey Hepburn beschrijft haar intense ervaringen tijdens de vijfjarige bezetting van Nederland. Audreys eigen herinneringen, interviews met bekenden, dagboeken en nieuw onderzoek werpen licht op deze onbekende periode uit haar leven.

Sontag – Haar leven en werk – Benjamin Moser

Geen schrijver was zo typerend voor de Amerikaanse twintigste eeuw als Susan Sontag (1933-2004). Benjamin Moser vertelt het verhaal van deze intellectueel en onderzoekt het werk waarop haar reputatie berustte. Hij laat de kwellende onzekerheid zien die achter haar publieke masker schuilging.

Nemesis – Alcibiades en de val van Athene – David Stuttard

Nemesis van classicus David Stuttard is een meeslepende biografie van de Griekse (anti)held Alcibiades. Hij was onmetelijk rijk, gruwelijk aantrekkelijk, ongelooflijk charmant, een kundig generaal en een meedogenloze politicus.

Wat er op het spel staat – Michail Gorbatsjov

Michail Gorbatsjov, winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede in 1990, vreest voor een nieuwe, allesvernietigende oorlog als gevolg van het falen van de politieke leiders in het vinden van internationale oplossingen. In zijn betoog legt hij de nadruk op de grote uitdagingen waarvoor de wereld nu staat.

Samengesteld door Diederik Samwel

Dit artikel werd samengesteld door .
Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verzonden.
inschrijven

360 heeft 1000 nieuwe leden nodig

Deze maand bieden wij daarom een deel van onze artikelen gratis aan. Zo kunt u vast kennismaken met ons aanbod. Leden blijven toegang houden tot onze maandelijkse digitale editie en het archief.