Gouddelven

Goud, antimoon en internet dringen razendsnel door in het geïsoleerde en afgelegen Tibesti-massief in het noorden van Tsjaad ‘Ongebreidelde globalisering heeft de overhand genomen.’

‘Sinds mijn geboorte ken ik alleen de woestijn, ik weet er de weg, ik ben er thuis.’ Tijdens het praten zet Ahmedi Brahim Chaha de rugleuning van zijn stoel een stukje naar achteren, controleert in zijn achteruitkijkspiegel of zijn lading goed vastzit en schuift zijn mobiele telefoon in de houder op het dashboard. Op deze winterse donderdag vertrekt Ahmedi vanuit Bardaï, de hoofdstad van de regio Tibesti in het noorden van Tsjaad die grenst aan Niger en Libië, naar Dirkou in Niger. Daar wil hij benzine kopen, dertig jerrycans van zestig liter, die hij met dikke touwen in een piramide zal vastsjorren in de laadbak van zijn 4×4 om ze na terugkomst in Tsjaad te verkopen. Benzine is op dit moment aan deze kant van de grens twee keer zo duur, dus de handel loopt als een tierelier.