• Christian Science Monitor
  • Reader
  • Het grootste olielek uit de geschiedenis

Het grootste olielek uit de geschiedenis

Christian Science Monitor | Boston | 08 juli 2020

Deepwater Horizon, zo staat de grootste olielek in de geschiedenis bekend. Op 20 april 2010 ontplofte het gelijknamige boorplatform in de Golf van Mexico. Tien jaar later maakt Christian Science Monitor de balans op met wetenschappers die de milieuramp bestudeerden.

Christopher Reddy had er schoon genoeg van. De wetenschapper bestudeerde nu al vijftien jaar olieverlies bij olierampen, maar hij raakte gefrustreerd omdat zijn laboratoriumonderzoek door zowel de overheid als de industrie werd genegeerd. Hij vond dat het tijd werd om iets anders te gaan doen.

Een paar weken later ontplofte booreiland Deepwater Horizon.

‘Ik werd gebeld door een wetenschappelijk ambtenaar die ik goed kende. Hij zei dat ze iemand nodig hadden om erheen te gaan en wat veldwerk te doen. Ik zei tegen hem: “Nee, ik doe geen onderzoek meer. Ik ben het zat.”’

De explosie op de Deepwater Horizon op 20 april 2010 werd al snel ’s werelds grootste maritieme olielek en Reddy, een belangrijke wetenschapper bij het Woods Hole Oceanographic Institute, spoedde zich alsnog richting Louisiana.

Opruimwerkzaamheden in 2010 in Orange Beach, Alabama. Met absorberend materiaal werd geprobeerd op het strand de vrijgekomen olie op te ruimen. Miljoenen zeedieren en zeevogels kwamen om tijdens de milieuramp. – © Joe Raedle / Getty
Opruimwerkzaamheden in 2010 in Orange Beach, Alabama. Met absorberend materiaal werd geprobeerd op het strand de vrijgekomen olie op te ruimen. Miljoenen zeedieren en zeevogels kwamen om tijdens de milieuramp. – © Joe Raedle / Getty

Catastrofe

‘De baas van die man, met wie ik heel goed bevriend was, belde me enkele dagen later op en hij zei: ‘Luister, jij moet over je frustratie over dat onderzoek heen stappen. Dit is je kans: Je gaat ermee aan de slag, je verricht goed onderzoekswerk, dat zal je carrière voorgoed veranderen en je onderzoek zal heel veel effect hebben,”’ herinnert Reddy zich grinnikend. ‘Hij had absoluut gelijk.’

De ontploffing die tien jaar geleden bij de put op zo’n 1500 meter onder het BP-boorplatform Deepwater Horizon plaatsvond, was een gigantische catastrofe: elf doden, zeventien gewonden, en duizenden vierkante kilometers water, lucht, strand en moeras vervuild. Miljoenen zeedieren en zeevogels gingen dood en de voor de Golf van Mexico belangrijke vis- en toeristenindustrie kwamen plat te liggen, arbeiders en bedrijven gingen failliet. De put lekte 87 dagen lang meer dan 750 miljoen liter olie en gas in het water, tot het lek uiteindelijk op 15 juli 2010 werd gedicht.

Dat er veel schade was aangericht – het olieverlies van 41 miljoen liter bij de ramp met de Exxon Valdez in 1989 viel in het niet bij deze ramp – stond als een paal boven water. Maar wetenschappers zagen – met alle respect voor de tragedie – ook dat de olieramp hun iets goeds opleverde: ze konden tien jaar lang intensief onderzoek doen in de Golf van Mexico, met name naar de olievervuiling.

‘Het is uiterst succesvol geweest,’ aldus Rita Colwell, een gerespecteerd microbioloog die directeur was van de National Science Foundation en tien jaar lang leiding gaf aan het Gulf of Mexico Research Initiative (GoMRI), waarvoor BP een budget van 500 miljoen dollar had vrijgemaakt.
Aan dit initiatief werkten 4400 wetenschappers mee, er waren meer dan 380 andere wetenschappelijke teams bij betrokken, er werden 3000 datasets geproduceerd en 1400 artikelen gepubliceerd, en dan is het onderzoek dat buiten de GoMRI is verricht, nog niet eens meegerekend.

Niet eenduidig

De conclusies van de wetenschap zijn niet eenduidig. De rol van de dispersanten, die voor het eerst onder water werden geïnjecteerd in de oliepluim, is nog steeds omstreden. Maar onderzoekers ontdekten wel dat natuurlijke microben veel meer olie opaten dan verwacht. Ook ontdekten ze dat er een korte periode is voordat zonlicht vloeibare olie op het wateroppervlak omzet in een plakkerige smurrie die niet reageert op dispersanten.

Ze ontdekten dat veel soorten zich sneller herstelden dan verwacht, terwijl andere soorten waren weggevaagd, sommige voor enkele generaties. En de onderzoekers legden de grondslag voor een database over de ecologie van de Golf van Mexico, die nog niet bestond.

De wetenschap heeft ons niet beter toegerust voor een nieuwe ramp

De wetenschap concentreert zich vaak op ‘het kleinste molecuul of het kleinste micro-organisme’, legt Colwell uit. ‘Bij het Deepwater-onderzoek waren veel mensen uit de Golf-gemeenschap betrokken.’ Ze wijst op de noodzaak om alles te bekijken in een breder perspectief, waarin ook de gevolgen voor de mens zijn opgenomen.

‘Het is niet genoeg om de fysica te bestuderen, of de dispersie van olie of de chemie, zonder oog te hebben voor de sociale effecten, die echt immens waren in de Golf,’ aldus Colwell.

Velen zijn het daarmee eens.

‘Er werd veel onderzoek gedaan,’ vertelt Reddy, die een sleutelrol vervulde bij de aanpak van de ramp. ‘Tien jaar later zijn er miljoenen dollars uitgegeven om de olievervuiling te bestuderen. We weten er nu een heleboel van.’

Maar zoals veel wetenschappers is hij niet helemaal tevreden. Volgens hem had er bij het eerste veldwerk meer ruimte vrijgemaakt moeten worden om de verschillende aanpakken te testen en te meten. ‘We hebben geen consensus over het gebruik van dispersanten op de bodem van de zee,’ merkt hij op. Bij een volgend lek ‘zijn er nog allerlei onuitgezochte zaken. Men zal te maken krijgen met tegenslagen omdat er data ontbreken.’

De BP-olieramp had ook consequenties voor de overheid, hoewel er veel minder consensus is over welke precies. Iedere olieramp is een aanslag op het milieu, maar levert ook lessen op. Na de uitbarsting van een oliebron bij Santa Barbara, Californië, in 1969, heeft de woede van het publiek de aanzet gegeven tot de eerste Dag van de Aarde en kwam er snel een reeks verstrekkende federale milieuwetten. De Valdez-olieramp in 1989 leidde tot het verbod op enkelwandige tankers en tot veilige vaarroutes, waardoor olieverlies uit vrachtschepen significant afnam. Bij een lekkage van 20.000 ton uit een dieselopslagtank in het noordpoolgebied op 29 mei dit jaar is men nog steeds verwoed bezig om die onder controle te krijgen.

Ook na de olieramp van de Deepwater Horizon eiste het publiek actie van de industrie en de overheid. Een door president Barack Obama aangestelde tweepartijencommissie vroeg om stevigere veiligheidsregels, meer en betere middelen om erupties te voorkomen, en de onafhankelijkheid van het federale bureau dat toezicht houdt op de veiligheid bij het boren naar olie.

Veel van die verbeteringen zijn onder Trump teruggedraaid, wat een aanslag was op de veiligheids- en gezondheidsmaatregelen waarvan sommige nog dateren uit de tijd van Nixons presidentschap.

Geloofwaardigheid

Donald Boesch, een lid van de presidentiële commissie, legt uit dat de overheid bij haar eigen inspecteurs en het publiek aan geloofwaardigheid heeft ingeboet, nu president Donald Trump en de door hem aangestelde functionarissen de nadruk leggen op het verlangen om ‘meer olie te produceren en de industrie niet lastig te vallen’, waarbij veiligheid kennelijk op de tweede plaats komt.

Er is wel vooruitgang geboekt, zegt hij. ‘We zijn nu veel beter in staat om putten af te dekken of een eruptie af te dichten, en veel sneller dan voorheen,’ vertelt Boesch. En hij erkent dat er na de Deepwater-ramp een enorme hoeveelheid wetenschappelijk onderzoek is gedaan.
‘Maar daar zou ik aan willen toevoegen: nou en?’ zegt Boesch vanuit zijn huis in Annapolis, Maryland. ‘We zijn veel te weten gekomen over wat olie doet met het milieu. Maar volgens mij heeft de wetenschap ons niet beter toegerust voor een nieuwe ramp. De industrie zou bij toekomstige olielekkages dezelfde schoonmaaktechnieken gebruiken en die zouden nog steeds heel ineffectief zijn.’

Nancy Kinner, mede-directeur van het Coastal Response Research Center van de University of New Hampshire, zegt dat het onderzoek tot meer kennis heeft geleid over de bestrijding van de gevolgen van olierampen. ‘Nu hebben we een beter beeld van het hele systeem, en we begrijpen nu dat als je hier drukt, je daar een reactie krijgt. Ik zal niet zeggen dat de Deepwater-ramp goed was. Die ramp was in zo veel opzichten afschuwelijk,’ vertelt Kinner vanuit haar huis in Georgetown, Maine. ‘Liever zeg ik dat tegenslagen ons vaak de beste kansen bieden om beter te worden.’

Doug Struck

In de Siberische mijnbouwstad Norilsk kwam afgelopen juni 20.000 ton diesel uit een energiecentrale in de rivieren Daldykan en Ambarnaja terecht. De tank was gaan lekken nadat een van de steunpilaren was weggezonken in de permafrost. Met een drijvende dam wordt de diesel nu op één plek gehouden.

Christian Science Monitor
Verenigde Staten | weekblad | 75.000

Opgericht in 1908, in 2009 gestopt met de printversie en verdergegaan op internet. Heeft nog wel een wekelijkse printeditie. Niet religieus, maar dankt zijn naam aan de financierder: de Christian Science Church.

Abonneer!

Maak gebruik van onze tijdelijke aanbieding.

Dit artikel van verscheen eerder in Christian Science Monitor.
Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verzonden.
inschrijven

360 is jarig en trakteert!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en krijg 3 maanden gratis toegang tot 360 online.