• Daraj
  • Reader
  • Palestijnse inwoners Jeruzalem moesten zelf hun huizen afbreken

Palestijnse inwoners Jeruzalem moesten zelf hun huizen afbreken

Daraj | 08 juli 2020

Israël is drukdoende met het verdrijven van Palestijnse inwoners uit Oost-Jeruzalem. Het stadsdeel werd tijdens de Zesdaagse Oorlog van 1967 geannexeerd en is sindsdien inzet van een langzame machtsovername. Alle huizen die zonder vergunning zijn gebouwd, moeten door de bewoners zelf worden afgebroken. Maar zo’n vergunning krijgen Palestijnen vrijwel nooit.

Met pijn in zijn hart en verkrampte handen heeft Saleh Al-Shobaki, een Palestijnse inwoner van Oost-Jeruzalem, de muren van zijn eigen woning met eenvoudig handgereedschap afgebroken. Een besluit van de gemeentelijke Israëlische bezettingsmacht dwong hem hiertoe. Als hij Israëlische bulldozers het werk had laten doen, zou hij voor de sloopkosten hebben moeten opdraaien. Zijn huis moest er hoe dan ook aan geloven, omdat hij geen bouwvergunning bezat. Maar zo’n vergunning krijgen Palestijnse inwoners van Jeruzalem sowieso mondjesmaat, waardoor de Palestijnen langzaam worden verdreven uit het oostelijke, nog niet officieel geannexeerde deel van Al-Qoeds – de Arabische naam voor Jeruzalem.

Sloop door Israëlische machines van zijn huis in de wijk Silwan, ten zuiden van de Al-Aqsa-moskee, had hem op een boete van 90.000 (ruim 23.000 euro) sjekel komen te staan. Dat bedrag kon hij niet ophoesten, dus was eigenhandig afbreken de enige optie, het minste van twee kwaden.

Binnen een paar minuten veranderde het huis dat Al-Shobaki en zijn familie beschutting bood in een trieste stapel stenen.

Bouwvergunning

Hij zou nu nog een dak boven zijn hoofd hebben gehad als de Israëlische autoriteiten hem een bouwvergunning hadden verstrekt. Het mocht niet zo zijn, maar nog steeds peinst hij er niet over zijn geboortestad Al-Qoeds te verlaten. Op de puinhopen van zijn huis heeft hij een tent opgezet, waarin hij nu met zijn ontheemde achtkoppige gezin verblijft.

Vechtend tegen zijn tranen vertelt hij: ‘Niets weegt zwaarder dan je eigen huis, dat je in de loop der jaren met eigen handen en zo veel toewijding hebt gebouwd, zelf in een paar minuten te slopen, maar ik had geen keus. Anders hadden de Israëlische machines het gedaan, zou de bezettingsmacht ons gevangen hebben genomen en zou die ons hebben bevolen de zeer hoge sloopkosten te betalen.

De bezetters hebben me gedwongen mijn eigen huis te vernietigen, maar mijn vastberadenheid kunnen ze niet slopen, net zo min als ze een einde kunnen maken aan mijn verknochtheid aan Al-Qoeds. We zullen onze stad niet verlaten en we blijven wonen in een tent op het puin van ons huis, dat alles belichaamt wat we in ons leven hebben gehad.’

Duizenden Palestijnse families in Jeruzalem ervaren hetzelfde bittere lot als de familie Al-Shobaki. Ze zijn bang dat ze op elk moment de huizen waarin ze wonen en werken zullen moeten slopen. De Israëlische organisatie Ir Amim, die Israëlische mensenrechtenschendingen op de Westelijke Jordaanoever en in Al-Qoeds monitort, maakte bekend dat de gemeente Jeruzalem in de eerste helft van 2020 35 Palestijnse inwoners heeft gedwongen hun huizen zelf af te breken.

Zo moest Sanaa Farrah (62) haar huis in Beit Hanina, in het noordelijke deel van de agglomeratie Jeruzalem, voor de derde keer op rij slopen, waarbij ze hulp van haar kinderen en van buurtgenoten nodig had. Ze kon het zich financieel niet veroorloven om Israëlische bulldozers het werk te laten doen.

Sanaa Farrah heeft huilend van verdriet en frustratie op het puin van haar huis gestaan. Zij, haar zieke man en haar vijf kinderen zijn nu dakloos en ontheemd. Aangezien haar familie al het spaargeld had uitgegeven om het huis te bouwen, kan ze zich de bouw van een nieuw huis niet veroorloven.

Volgens de Israëlische mensenrechtenorganisatie B’Tselem heeft Israël vorig jaar 169 huizen gesloopt in Oost-Jeruzalem, wat meer is dan alle jaren daarvoor. Er zijn 328 Palestijnen ontheemd geraakt, onder wie 182 minderjarigen; 42 huizen zijn door de eigenaren zelf gesloopt om te voorkomen dat de gemeente de torenhoge sloopkosten op hen zou verhalen.

Afschrikbeleid

Van begin 2004 tot eind 2019 heeft de gemeente Jeruzalem 978 woningen in het oosten van de stad gesloopt, waarbij 3177 mensen ontheemd zijn geraakt, onder wie 1704 minderjarigen.

Illegale bouw in het oosten van de stad is zonder meer een rechtstreeks gevolg van het Israëlische beleid dat de Palestijnen elke mogelijkheid ontneemt om legaal te bouwen, zodat ze geen andere keus hebben. Deze beperking is een van de manieren waarop Israël de demografische balans in de stad in Israëlisch voordeel probeert om te buigen. Palestijnen worden in hun levensonderhoud beknot en worden gedwongen huis en haard te verlaten, waarbij de Israëlische autoriteiten het willen doen voorkomen alsof dit uit eigen vrije wil gebeurt.

‘De sloop van huizen is een misdaad tegen de menselijkheid’

‘Vanaf de bouw van ons huis in 2005 hebben de bezetters een vuil spelletje gespeeld,’ zegt Sanaa Farrah. ‘Toen we een bouwvergunning hadden aangevraagd, vroegen ze om een half miljoen sjekel, een enorm bedrag dat we ons niet konden veroorloven, en dus hadden we geen andere keuze dan het huis toch te bouwen. Nadat we vele jaren van ons leven daaraan hadden besteed en er ons spaargeld in hadden gestopt, vaardigde het gemeentebestuur van de bezettingsmacht een sloopbevel uit, onder het voorwendsel dat we geen vergunning hadden aangevraagd!

De gemeente maakt het de Jeruzalemmers onmogelijk vergunningen te verkrijgen, en als we dan toch gaan bouwen, komen we tussen twee vuren te zitten: of we kijken toe hoe deze gebouwen worden vernietigd door de machines van de gemeente, of we slopen ze zelf, wat ons pijn, tranen en verdriet zal kosten. Pijn, tranen en verdriet die zullen blijven bestaan zolang ons land bezet blijft en onze rechten worden ontkend.’

Ze voegt eraan toe: ‘We hebben het huis drie keer zelf moeten slopen. De eerste keer in 2011, waarna we meer dan twee jaar woonruimte hebben moeten huren. De tweede keer in 2018, toen we na het herbouwen van ons huis wederom op de hoogte werden gebracht van een sloopbesluit. En de derde keer gebeurt nu: we hebben twee dagen de tijd gekregen om zelf het huis te ontruimen en met de grond gelijk te maken.’

Farrah zegt dat de vernietiging van haar huis voelde als het verlies van een orgaan, omdat het haar veel moeite had gekost het samen met haar kinderen te herbouwen. Nu blijft ze op de puinhopen wonen, waarmee ze de boodschap aan de Israëli’s afgeeft dat ze haar niet op de knieën krijgen.

Fakhri Abu Diab, een expert in Jeruzalemse aangelegenheden, vertelt: ‘De Israëlische bezetter blijft Palestijnse inwoners van Oost-Jeruzalem aan allerlei vormen van racisme onderwerpen. Dat is de reden dat het zo moeilijk is voor Palestijnen om een bouwvergunning te krijgen. Er zijn veel beperkingen, zoals het opleggen van astronomische bedragen die Jeruzalemmers niet kunnen ophoesten, teneinde ze te vernederen en te
dwingen hun stad te verlaten.

Zelf slopen is dubbel lijden: er is de pijn vanwege het verlies van het huis, en de pijn vanwege het slopen zelf. Bedenk dat de meeste mensen heel hun spaargeld stoppen in de bouw van een woning voor henzelf en hun familieleden. Wanneer de sloop begint, ten overstaan van vrouw en kinderen, verduistert de wereld.’

Abu Diab bevestigt dat Israël door deze zelfsloop probeert het moreel van de Jeruzalemmers te breken, en legt uit dat de stad wordt ontdaan van haar Arabische inwoners. Zo ontstaan er ook lege geografische gebieden in Jeruzalem en omgeving, waar nederzettingen kunnen verrijzen. Dit plan verklaart waarom er steeds meer Palestijnse huizen worden vernietigd in Jeruzalem.

Volgens Abu Diab is Silwan een van de zwaarst getroffen regio’s in Jeruzalem, als het gaat om de verdrijving van zijn inwoners. Bedoeling is dat kolonisten hun plaats innemen, en dat er Joodse projecten worden opgezet in de vrijgekomen ruimte. Silwan grenst aan de zuidzijde van de Al-Aqsa-moskee, en er is de Israëlische autoriteiten veel aan gelegen om juist daar, bij dit islamitische heiligdom, de Joodse aanwezigheid te versterken. Dit beleid is verergerd sinds de komst van Donald Trump.

Collectieve straf

Munir Nusseibeh, hoogleraar internationaal recht aan de Al-Quds-universiteit, beschouwt zelfsloop als een collectieve straf die de Palestijnse inwoners van Jeruzalem wordt opgelegd omdat ze zich met de stad blijven identificeren, en als een poging de demografie van de stad te veranderen.

Hij geeft aan dat Israël zich nooit heeft gehouden aan de Vierde Geneefse Conventie, die ook geldt voor de Palestijnse gebieden, althans volgens de ondertekenaars en volgens instanties op het gebied van mensenrechten en humanitair recht.

‘De ondertekenaars van de Vierde Geneefse Conventie verbieden de sloop van huizen in hun landen en beschouwen die als een misdaad tegen de menselijkheid,’ zegt Nusseibeh. ‘Israël is een uitzondering. Het overtreedt het internationaal recht, en gebruikt het ontbreken van bouwvergunningen als excuus.

De inwoners van Jeruzalem lijden bovendien onder de hoge woonkosten. Een huis met een oppervlakte van niet meer dan honderd vierkante meter kost ongeveer een half miljoen dollar, vanwege de hoge grondprijs, de bouwkosten, en verschillende belastingen en licentietarieven die door het gemeentebestuur van de bezetter worden opgelegd.’

Hij geeft aan dat Israël de Palestijnen ook op andere wijzen racistisch benadert: als een Palestijn een Israëlische kolonist aanvalt, krijgt hij een zware straf. Kolonisten die dagelijks Palestijnen aanvallen, gaan vrijuit. Hun acties worden vaak uitgelegd als zelfverdediging.

Joumana Imad

Daraj
Libanon | Daraj.com

Alternatieve nieuwssite uit 2017. De redactie in Beiroet bestaat uit professionele journalisten die andere onderwerpen, zoals bijvoorbeeld burgerrechten, op de agenda zetten dan de traditionele Arabische media.

Abonneer!

Maak gebruik van onze tijdelijke aanbieding

Dit artikel van verscheen eerder in Daraj.
Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verzonden.
inschrijven

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

En ontvang wekelijks het beste uit de internationale pers in uw mailbox.