• 360 Magazine
  • Reader
  • Standaardsilhouet

Standaardsilhouet

360 Magazine | Amsterdam | 14 november 2018

Onze kledingkeuzes lijken misschien triviaal, maar in werkelijkheid hebben ze veel betekenis, zegt modeprofessor 
Monica Sklar.

Een vlieger die maar gedeeltelijk opgaat. Veel kledingkeuzes zijn namelijk wel triviaal, om verschillende redenen: a) de persoon in kwestie heeft geen idee of ook maar de geringste boodschap; b) de persoon in kwestie 
heeft wel een idee maar geen geld om die keuze te realiseren. En dan nog c) ook de betekenis kan triviaal zijn. Denk aan het leger vrouwen dat dit jaar in broeken met machinaal gescheurde knieën rondliep. Geen politiek statement. 
Zelfs geen verwijzing naar het losbandige leven van de nonchalante bohemien. Slechts een modegril waarmee de drager misschien eerst nog dacht af te wijken van de norm, om 
daarna al snel te verdwijnen in een amorfe anonimiteit.

Dat kleding als belangrijk uithangbord voor politieke opvattingen kan dienen heeft de geschiedenis al vaker laten zien. Meestal onttrekt zo’n fashion statement zich aan de onzichtbare maar dwingende verwachtingen van de maatschappij en creëert een eigen subcultuur. Totdat de mode-industrie het in de gaten krijgt en de non-verbale politieke expressie uitgeholde confectie wordt.

De geschiedenis van de hoody is een andere. De sweater werd in de jaren dertig uitgevonden door het Amerikaanse merk Champion om arbeiders te beschermen tegen de kou. Daarna ontdekte de sport- en universitaire wereld het sweatshirt met capuchon en werd het van oorsprong 
proletarische kledingstuk populair in allerlei kringen. Niet in de laatste plaats omdat de drager er anoniem mee kan blijven, zich kan afkeren van de vijandige maatschappij, met 
zo’n standaardsilhouet niet opvalt.

Genoeg modemerken die regelgeving weten te omzeilen en het onschuldige katoen commercieel inzetten voor welke subcultuur dan ook. Als het maar verkocht wordt

Na de moord op de ongewapende zwarte Amerikaanse 
Trayvon Martin door politieagent George Zimmerman, die 
de zeventienjarige verdacht vond omdat hij een hoody droeg, werd het omhulsel een militant symbool van de Black Lives Matter-beweging. Maar de hoody is van niemand en daarom van iedereen. Bij extreemrechts komt-ie ook goed van pas. Onlangs haalde modegigant C&A in Duitsland na boze 
reacties een hoody voor kinderen met het gotische opschrift ‘Division’ uit de handel omdat het te veel verwijzingen naar het neonazisme zou hebben.

Dat is namelijk wettelijk verboden. Genoeg modemerken die regelgeving weten te omzeilen en het onschuldige katoen commercieel inzetten voor welke subcultuur dan ook. Als het maar verkocht wordt. Label Thor Steinar introduceerde de Rudolf-spijkerbroek (vernoemd naar Rudolf Hess) en als je de klinkers van het woord ‘swastika’ weglaat, kraait geen rechterlijke haan naar zo’n opdruk.

Auteur: Katrien Gottlieb
gottlieb@360international.nl

Dit artikel werd samengesteld door Katrien Gottlieb.
Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verzonden.
inschrijven

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

En ontvang wekelijks het beste uit de internationale pers in uw mailbox.