• Hürriyet
  • Politiek
  • Weer een prachtweek in Turkije

Weer een prachtweek in Turkije

Hürriyet | Ankara | Nuray Mert | 09 maart 2016

Na de brutale machtsovername van de Turkse staat bij de krant Zaman en het persbureau Cihan rest er weinig meer van de persvrijheid in het land. Columniste Nuray Mert, zelf al jaren doelwit van president Erdogan, greep naar het laatste wapen dat haar ter beschikking staat: de ironie.

Vorige week beleefde ons land weer een prachtweek. De enige smet was dat het Constitutionele Hof zich uitsprak tegen de arrestatie van twee journalisten op beschuldiging van verraad. Op grond van de beslissing van het Constitutionele Hof werden ze vrijgelaten, maar gelukkig greep onze president in door te zeggen dat hij dat niet accepteerde en dat hij geen respect had voor de beslissing van het Hof. Zoals gebruikelijk protesteerden de oppositiepartijen tegen de opmerkingen van de president, onder het mom van schending van de rechterlijke vrijheid, maar wie zijn zij om de woorden en daden van de president te becommentariëren? Onze president is gekozen bij meerderheid van stemmen en vertegenwoordigt de ‘wil van de natie’.

Bovendien had de zaak tegen de voornoemde journalisten niets met vrijheid van meningsuiting of persvrijheid te maken; het ging over het onthullen van staatsgeheimen door het publiceren van foto’s van vrachtwagens die volgeladen met wapens naar Syrië vertrokken. Dat was in feite oud nieuws en het was niet voor het eerst dat er ruchtbaarheid aan werd gegeven, maar niemand kan onze regering telkens opnieuw blijven lastigvallen. Het is tenslotte aan de regering om te besluiten wapens naar de Syrische oppositie te sturen om dat land van zijn dictator te redden, en niemand heeft het recht de beslissingen van de regering in twijfel te trekken. Het is onze regering, of je dat nu leuk vindt of niet!

Zaman

Afgelopen weekend werd een andere mediagroep het zwijgen opgelegd door een rechterlijke uitspraak. Die uitspraak was terecht omdat de groep eigendom was van de in de VS woonachtige prediker Fethullah Gülen, wiens terroristische activiteiten na een jarenlang politiek bondgenootschap door de regering werden ontdekt. De groep van Gülen bleek twee jaar geleden een ‘staatsgreep’ te hebben voorbereid door politici van de regeringspartij van corruptie te beschuldigen. Goddank mislukte de staatsgreep dankzij de veerkracht van de regeringspartij en werden degenen die zogenaamd ‘bewijs’ van omkoping en geheime transacties hadden geleverd uiteindelijk zelf gearresteerd.

Er bestaat helemaal geen Koerdisch probleem in Turkije, er zijn alleen een paar onruststokers

Hoewel tientallen soldaten en politiemensen zijn omgekomen bij gevechten met de Koerdische terroristen in het zuidoosten, zijn er in ruil daarvoor heel wat meer terroristen uitgeschakeld. Bovendien zijn die soldaten en politiemensen martelaars en vereist de veiligheid van het moederland martelaarschap. Over de militaire operaties is geen discussie mogelijk, want zij zijn de enige oplossing voor het PKK-probleem, dat louter een terreurprobleem is en niets met het Koerdische probleem te maken heeft. Er bestaat helemaal geen Koerdisch probleem in Turkije, er zijn alleen een paar onruststokers.

Bovendien zijn het buitenlandse krachten die terroristische organisaties tegen Turkije opzetten. Dat doen ze omdat Turkije bewezen heeft dat het de glorie van de Ottomaanse tijden kan laten herleven en dat onze president en zijn regeringspartij leiding kunnen geven aan de moslimwereld. De internationale gemeenschap probeert Turkije te isoleren omdat het de enige moslimmogendheid is die het Westen en de rest het hoofd kan bieden. De westerlingen weten dat als Turkije niet wordt tegengehouden, de wereldorde zal veranderen.

Bij de overname van de krant braken rellen uit. De politie gebruikte traangas.
Bij de overname van de krant braken rellen uit. De politie gebruikte traangas.

Tijdens zijn laatste rondreis door West-Afrika (weer zo’n heuglijke gebeurtenis afgelopen week) benadrukte onze president dat waar imperialisten het continent tot dusver hadden uitgebuit, Turkije nu broederlijke hulp kwam bieden. Ons Ottomaanse verleden is het bewijs van onze traditie van naastenliefde; de Ottomanen waren als het Leger des Heils en veroverden grote gebieden om de volkeren te helpen die onder corrupte heersers hadden geleden, in die mate dat zelfs de Byzantijnse bevolking van Constantinopel de Turken vroeg het bestuur over hun stad over te nemen. Geen wonder dus dat het Ottomaanse Rijk ten gronde werd gericht door diverse complotten en dat het republikeinse regime ‘bedacht’ werd door marionetten van de buitenlandse mogendheden om de aandacht van de Turken van hun religie af te leiden.

Momenteel heeft Turkije enkele problemen (welk land heeft die niet?), maar als het Nieuwe Turkije eenmaal zijn volledige beslag heeft gekregen onder leiding van de president, zal al het leed geleden zijn. Laten we de regeringspartij steunen bij het schrijven van een nieuwe, op inheemse waarden gebaseerde grondwet en bij het geven van de juiste leiding uit naam van het ‘Turkse Presidentiële Systeem’.

Toelaatbaar

De tekst hierboven is mijn poging om te schrijven binnen de grenzen van wat onder de huidige politieke omstandigheden in Turkije toelaatbaar is. Ik hoop dat het u bevalt, en beter nog, ik hoop dat het ze in Turkije bevalt.

Auteur: Nuray Mert
Vertaler: Peter Bergsma

Nuray Mert (1960) is journaliste, politiek wetenschapper en columniste voor Hurriyet. Ze presenteerde een tv-show, maar die werd gecanceld toen president Erdogan haar openlijk bekritiseerde. In 2012 werd ze ontslagen als columniste bij de krant Milliyet. Mert zei nadien te vrezen voor haar veiligheid. De Turkse journalistenvereniging heeft de aanvallen van Erdogan op Mert veroordeeld. Haar column is een reactie op o.a. de overname door de staat van de Turkse krant Zaman.

Cumhürriyet
Turkije, dagblad, oplage 50.000
‘De republiek’ werd op 7 mei 1924 opgericht, niet lang na de stichting van de Turkse republiek. De krant, die een seculiere redactielijn volgt, besteedt relatief veel aandacht aan kunst en cultuur. Vooral in de beginjaren van haar bestaan drukte ze regelmatig feuilletons, reportages en artikelen af van belangrijke literaire schrijvers uit Turkije.
In de zomer van 2015 publiceerde de krant foto’s van een wapenlevering aan extremisten in Syrië die in januari 2014 vanuit Turkije zou zijn gebeurd. Op videobeelden is te zien dat vrachtwagens van de Turkse geheime dienst (MIT) de wapens vervoerden. De autoriteiten hadden een nieuwsembargo over de zaak afgekondigd. Hoofdredacteur van Cumhürriyet, Can Dündar, en de vertegenwoordiger in Ankara, Erdem Gül, weden gearresteerd. De aanklager eiste levenslang.

Dit artikel van Nuray Mert verscheen eerder in Hürriyet.
Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verzonden.
inschrijven

360 heeft 1000 nieuwe leden nodig

Deze maand bieden wij daarom een deel van onze artikelen gratis aan. Zo kunt u vast kennismaken met ons aanbod. Leden blijven toegang houden tot onze maandelijkse digitale editie en het archief.