• Arti Gerek
  • Politiek
  • 5. Vergeefse pogingen om 
de Koerden te verleiden

5. Vergeefse pogingen om 
de Koerden te verleiden

Arti Gerek | Fehim Isıkc | 27 juni 2018

De Koerdische partij HDP haalde de kiesdrempel, en zorgde er zo voor dat de AKP van Erdogan geen absolute meerderheid kreeg in het parlement. Dit ondanks een gerichte campagne om Koerdische kiezers bij de partij weg te trekken.

In deze verkiezingscampagne scherpen de journalisten van Erdogan en zijn AKP hun pennen om het Koerdische electoraat ervan te overtuigen dat ze op de AKP moeten stemmen. Maar omdat ze geen enkel geldig argument hebben, laten ze het wel uit hun hoofd om de regeringspartij op te hemelen. Ze richten liever hun pijlen op de HDP [pro-Koerdische partij] en de CHP [sociaal-democratische oppositiepartij].

De strategie die de AKP heeft ontwikkeld en die Erdogan op al zijn verkiezingsbijeenkomsten volgt, is tweeledig. Eerst worden de HDP en haar presidentskandidaat Selahattin Demirtas, die momenteel gevangenzit, zwartgemaakt door te beweren dat zij de Koerden absoluut niet vertegenwoordigen, uit zijn op geweld en vijanden van de democratie zijn. En dat ze de opkomst van concurrerende politieke partijen binnen het Koerdische electoraat verhinderen met bedreigingen en intimidaties. Ten tweede moeten de Koerdische kiezers ervan worden overtuigd dat de CHP geen geloofwaardig alternatief is, door eraan te herinneren dat er in de jaren dertig een bloedbad werd aangericht onder de Koerden toen de partij aan de macht was.

Geweld tegen Koerden

Maar laten we de balans eens opmaken van de afgelopen drie jaar en de houding van de AKP ten aanzien van de Koerdische bevolking, om te begrijpen wat er werkelijk aan de hand is. Bij de verkiezingen van 7 juni 2015 bleek dat de hegemonie van de AKP ten einde was en haalde de HDP voor het eerst de kiesdrempel. Erdogan heeft er toen voor gekozen het land in chaos te storten door het vredesproces met de Koerden te saboteren, om in november 2015 vervoegde verkiezingen te kunnen uitschrijven. Op 20 juli van datzelfde jaar kwamen dertig jonge vrijwilligers, die wilden helpen bij de wederopbouw van de Syrische stad Kobane, om bij een aanslag in Suruç, vlak bij de Syrische grens, na de nederlaag van IS. Na het bloedbad werden twee politieagenten onder verdachte omstandigheden vermoord. Deze dubbele moord verschafte de AKP het langverwachte alibi om de legerbases van de PKK [Koerdische gewapende beweging] in Irak weer te gaan bombarderen en een einde te maken aan het lopende onderhandelingsproces. Daarna is het geweldsniveau alleen maar gestegen en zijn de anti-Koerdische aanvallen toegenomen, tot de aanslag op het station van Ankara van 10 oktober 2015, waarbij meer dan honderd HDP-aanhangers omkwamen.

De AKP kreeg de smaak van het geweld te pakken. Ze begreep dat de angst proportioneel toenam, wat haar in staat stelde haar macht te versterken en geleidelijk een echte autocratie in te voeren. En toen deed zich de couppoging van 15 juli 2016 voor die door Erdogan gekwalificeerd werd als een ‘geschenk van God’. Het staatshoofd wees met de vinger naar de HDP, die echter niets met de couppoging te maken had, en heeft de haat tegen Demirtas, die sinds november 2016 in de gevangenis zit, aangewakkerd. De tientallen gemeenten die bestuurd werden door de HDP werden haar ontnomen en onder de controle geplaatst van bewindvoerders die direct door de staat waren benoemd. Duizenden politici, burgemeesters, afgevaardigden, militanten, journalisten en universitair medewerkers werden achter de tralies gezet.

Erdogan heeft de economie om zeep geholpen en de dood van duizenden onschuldige burgers veroorzaakt

De Koerden, die heel goed weten wat ze de afgelopen drie jaar hebben doorgemaakt, laten zich niet beïnvloeden door wat de AKP over hen schrijft en blijven hun steun betuigen aan de HDP, die zij nog steeds beschouwen als de partij die hen het best vertegenwoordigt. Sterker nog, ze hebben de AKP de rug toegekeerd, zoals blijkt uit het grote aantal nee-stemmers bij het referendum dat in 2017 werd gehouden in de Koerdische regio’s.

Met betrekking tot de banden met de CHP, samen met de HDP de belangrijkste oppositiepartij, is het inderdaad waar dat een impliciete band hen de facto bindt, om de doodeenvoudige reden dat het de enige manier is om het land te bevrijden uit de greep van Erdogan, die het zuidoosten [van Turkije, een overwegend Koerdische regio] heeft gedestabiliseerd, de economie om zeep heeft geholpen en de dood van duizenden onschuldige burgers heeft veroorzaakt. De CHP is verre van onschuldig als het om de Koerdische kwestie gaat, maar desalniettemin is het zo dat dit verbond, hoe impliciet ook, de enige manier is om het land te bevrijden van de tirannie van Erdogan en zijn partij.

Het zal de journalisten van de AKP niet lukken het Koerdische electoraat te overtuigen door de CHP en de HDP aan te pakken. Ze kunnen beter proberen een maatregel te vinden die de AKP heeft getroffen ten gunste van de Koerden, als die er al zou zijn. Waarom zouden Koerden anders stemmen voor een partij die, als het om de Koerdische kwestie gaat, de klok honderd jaar achteruit heeft gezet?

Auteur: Fehim Isıkc
Vertaler: Dirk Zijlstra

Arti Gerçek
Hamburg | Duitsland | artigercek.com

Arti Gerçek is een website die in 2017 werd opgezet door Turkse journalisten die ‘in ballingschap’ in Duitsland verblijven. De site trekt vooral mensen uit de links-Turkse en pro-Koerdische hoek, en beschikt ook over een tv-kanaal, Arti TV. Arti Gerçek besteedt veel aandacht aan etnische, 
religieuze en taalminderheden in Turkije.

Dit artikel van Fehim Isıkc verscheen eerder in Arti Gerek.
Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verzonden.
inschrijven

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

En ontvang wekelijks het beste uit de internationale pers in uw mailbox.