• Diario de Sevilla
  • Politiek
  • Van Tarifa naar Valencia

Van Tarifa naar Valencia

Diario de Sevilla | Sevilla | Juan Manuel Marqués Perales | 27 juni 2018

De nieuwe Spaanse regering lijkt gastvrijer voor migranten. Maar de provincie Andalusië staat voor een onmogelijke taak. ‘Hier heb je iedere dag Aquariussen.’

De behandeling van vluchtelingen die met wankele bootjes de Straat van Gibraltar oversteken om de Spaanse haven van Tarifa te bereiken, verschilt sterk van die 
van de opvarenden die met het schip Aquarius aan wal kwamen. En dat terwijl deze vluchtelingen veelal dezelfde nationaliteit hebben. De Aquarius, 
met 629 migranten aan boord, haalde het wereldnieuws toen Italië en Malta het schip de toegang ontzegden. De pas aangetreden linkse premier van Spanje, Pedro Sánchez, gaf wel groen licht.

Vluchtelingen uit Marokko of uit landen waarmee Spanje een verdrag heeft, worden teruggestuurd. Komen ze uit een land ten zuiden van de Sahara waarvoor dat niet geldt, dan worden 
ze op vrije voeten gesteld met een 
uitzettingsbevel, omdat hun komst in het land als illegaal wordt beschouwd.

Volgens de eerste berichten van regeringszijde wacht de opvarenden van 
de Aquarius een vluchtelingenstatus. Maar dit kan ook een opportunistische geste zijn van premier Sánchez, wat betekent dat zij straks, na drie maanden, als de camera’s weer zijn verdwenen, worden uitgezet. Minister van 
Buitenlandse Zaken José Borrell heeft desalniettemin verklaard dat migranten die per schip in Valencia aankomen, een ‘uitzonderingsbehandeling’ zullen krijgen.

Pedro Sánchez

De regering van Pedro Sánchez heeft voor de migranten twee verschillende deuren geopend. Komen ze via Italië, waar ze door de xenofobe minister van Binnenlandse Zaken zijn geweigerd, dan zullen ze om humanitaire redenen als vluchteling worden aangemerkt. Komen ze echter aan in Tarifa of Mijas na de Straat van Gibraltar te zijn 
overgestoken, met net zoveel gevaar voor eigen leven, dan worden ze onderworpen aan de normale procedure.

Op de Aquarius zaten Marokkanen 
die voor de lange route via Libië kozen, omdat ze wisten dat de tocht via het noorden van hun land ingewikkelder 
is en ze het risico liepen direct te 
worden teruggestuurd. Tussen de opvarenden zaten ook Senegalezen, Gambianen, Liberianen en Sierra 
Leoners, die besloten via Libië te reizen omdat daar minder controle is, al is 
die route even gevaarlijk of zelfs gevaarlijker.

Tot nu toen hebben dit jaar 7500 migranten de kust van Andalusië bereikt; in 2017 waren dat er 1800, oftewel 36 keer het aantal [528] van de Aquarius. Van deze hele groep dingt maar 2 procent naar de vluchtelingenstatus, op grond van het feit dat ze afkomstig zijn uit een conflictgebied. Het gaat hierbij meestal om Syriërs, maar sommigen komen ook uit landen in de Hoorn van Afrika, waar oorlog woedt.

De Aquarius, een schip van de hulporganisaties SOS Méditerranée en Artsen zonder Grenzen, pikt sinds februari 2016 migranten en vluchtelingen op die vanuit Libië Italië proberen te bereiken. – © Salvatore Cavalli / AP
De Aquarius, een schip van de hulporganisaties SOS Méditerranée en Artsen zonder Grenzen, pikt sinds februari 2016 migranten en vluchtelingen op die vanuit Libië Italië proberen te bereiken. – © Salvatore Cavalli / AP

De regio Andalusië heeft de Spaanse overheid attent gemaakt op de on-mogelijke taak waar zij voor staan. 
Als het weer op zee beter wordt, valt te verwachten dat vijfhonderd mensen per weekend de oversteek zullen wagen. Op sommige zomerdagen kan de teller op meer dan duizend komen te staan.

De [Andalusische] regering van Susana Díaz heeft het besluit van Pedro Sánchez niet met zoveel woorden bekritiseerd, maar uit de verklaring van Díaz’ zegsman, Juan Carlos Blanco, valt op 
te maken dat het centrale gezag wordt beticht van amateurisme. ‘Hier heb je iedere dag Aquariussen,’ zegt een van Díaz’ adviseurs. De organisaties die met beide overheden in Andalusië samenwerken, geven aan dat het elk moment mis kan gaan, zoals zomer na zomer gebeurt. Dit weekend vertrekt [de Spaanse] vicepremier Carmen Calvo met vijf andere ministers voor beraad naar Valencia.

De drie organisaties die mensen uit 
de Straat van Gibraltar oppikken, zijn de kustwacht (een publieke dienst die onder het ministerie van Ontwikkelingszaken valt), de rijkspolitie en het Rode Kruis. Gaat het om vluchtelingen, dan zijn er drie hulpverlenende instanties die zich in Andalusië over hen 
ontfermen, al beschikt ook de centrale regering over een centrum in Sevilla.

Hebben vluchtelingen de immigratiecentra doorlopen, dan komen ze veelal op vrije voeten met een uitzettingsbevel, waarop over het algemeen geen acht wordt geslagen

De gang van zaken bij aankomst van migranten in Spanje – bijvoorbeeld van toepassing op degenen die nu in Tarifa aankomen – is als volgt. De eerste 72 uur brengen zij door in een tijdelijk opvangcentrum. Zo nodig wordt eerste hulp verleend en er wordt voedsel en kleding verschaft, terwijl tegelijk wordt geprobeerd de nationaliteit en identiteit van de vluchtelingen vast te 
stellen. Zijn ze minderjarig en reizen ze alleen, dan worden ze per direct onder curatele gesteld.

Is de nationaliteit eenmaal bekend, dan wordt de vluchteling doorgestuurd naar een interneringskamp voor 
emigranten of naar een bepaalde ngo. Op dat moment begint een traject dat kan leiden tot onmiddellijk terugsturen, hetgeen gebeurt bij Marokkanen, of een bevel tot uitzetting in het geval van vluchtelingen uit landen ten 
zuiden van de Sahara waarmee geen overeenkomst bestaat. Met sommige Afrikaanse landen is wel sprake van een overeenkomst zoals met Marokko.

Hebben vluchtelingen de immigratiecentra doorlopen, dan komen ze veelal op vrije voeten met een uitzettingsbevel, waarop over het algemeen geen acht wordt geslagen. Het hoort bij een route die ze maar al te goed kennen: eenmaal op straat reizen ze over het algemeen door naar een land in 
Midden- of Noord-Europa, waar ze door een familienetwerk worden 
opgevangen.

Auteur: Juan Manuel Marqués Perales
Vertaler: Barber van de Pol

Diario de Sevilla de Sevilla
Spanje | dagblad | oplage 23.192

Deze lokale krant werd in 1999 opgericht met de bedoeling de lezer een onafhankelijk persorgaan te bieden dat in tegenstelling tot andere lokale dagbladen geen banden onderhoudt met de politiek. ​

Dit artikel van Juan Manuel Marqués Perales verscheen eerder in Diario de Sevilla.
Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verzonden.
inschrijven

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

En ontvang wekelijks het beste uit de internationale pers in uw mailbox.