• The Spectator
  • Politiek
  • Voeg de daad bij het woord, meneer Macron

Voeg de daad bij het woord, meneer Macron

The Spectator | Londen | Ayaan Hirsi Ali | 28 oktober 2020

Ayaan Hirsi Ali, het toenmalige roemruchte kamerlid voor de VVD en tegenwoordig onderzoeker bij een conservatieve denktank in Californië vindt dat de Franse president ‘meer lef’ moet tonen om de radicale islam met wetgeving te bestrijden.

In de eerste week van oktober zei Emanuel Macron dat hij een eind wilde maken aan het ‘islamitisch separatisme’ in Frankrijk omdat een minderheid van de naar schatting zes miljoen moslims in Frankrijk een ‘tegenmaatschappij’ dreigt te vormen. Enkele dagen later zagen we daar het zoveelste voorbeeld van, toen een geschiedenisleraar in een Franse voorstad op straat werd onthoofd. Samuel Paty had in de klas over vrijheid van meningsuiting gesproken en cartoons van Mohammed laten zien. Enkele ouders hadden geprotesteerd, wat tot meer ophef leidde, en uiteindelijk tot zijn dood. Paty werd vermoord, zei Macron, ‘omdat hij de vrijheid van meningsuiting behandelde, de vrijheid om te geloven of niet te geloven’. De president werpt zich nu op als verdediger van de Franse waarden en zegt vastbesloten te zijn de islamistische put te dempen.

Dat Macron een anti-islamistische toespraak hield was op zichzelf al een teken dat het debat in Frankrijk snel verandert. Vijf jaar geleden, toen Fox News repte van ‘no-gozones’ in Parijs, dreigde de burgemeester van die stad met een proces. Nu zien we Emanuel Macron, het vleesgeworden politieke midden, waarschuwen dat de islamistische ‘ideologie’ als ‘einddoel’ heeft de samenleving ‘volledig in haar greep te krijgen’. Macron belooft een wet tegen ‘islamistisch separatisme’, wil het thuisonderwijs van moslims beperken en eist dat islamitische groeperingen die subsidies van de Franse staat ontvangen een ‘seculier handvest’ ondertekenen.

Franse parlementariërs houden een minuut stilte voor de vermoorde leraar Samuel Paty. Paty werd op 16 oktober onthoofd door een moslimfundamentalist in een voorstad van Parijs. De aanleiding zou een les over vrijheid van meningsuiting zijn waarin de docent spotprenten met de profeet Mohammed liet zien. – © Jewis Joly / AP Photo

Maar als het hem menens is, waarom zou hij het dan daarbij laten? Een week voor zijn toespraak, bijvoorbeeld, vond er een steekpartij plaats voor het kantoor van Charlie Hebdo. Het zou van moed en daadkracht getuigen als er een monument werd opgericht ter nagedachtenis van mensen die door islamisten zijn vermoord terwijl ze zich inzetten voor de vrijheid van meningsuiting: misschien een beeld van het team van Charlie Hebdo of van mijn overleden vriend Theo van Gogh. Bij de onthulling van dat monument zou Macron het – momenteel steeds wijder verbreide – waanidee kunnen weerleggen dat een kritische houding tegenover het islamisme en islamisten een uiting van ‘islamofobie’ is. Het verdedigen van de universele mensenrechten is een daad van compassie, geen ‘fobie’; wie dat niet keer op keer benadrukt, geeft extreemrechtse fanatici alleen maar vrij spel.

Tijdens zijn toespraak zei Macron ook dat het zaak is ‘diegenen te bestrijden die in naam van een godsdienst zijn ontspoord (…) maar degenen die in de islam geloven en volwaardige burgers van de republiek zijn te beschermen’. Als hij dat werkelijk meent, kan hij wellicht de Franse moslims steunen en beschermen die zo moedig zijn zich uit te spreken tegen de radicale islam. Ook zou hij de Franse moslims kunnen steunen die zich inzetten voor het veranderen van de sharia, het in een historische context plaatsen van de soenna (de traditionele leefregels voor moslims) en het trekken van een duidelijke scheidslijn tussen religie en staat door de doctrinaire zuiverheid ter discussie te stellen. Om extremisten te bestrijden is het van groot belang onderscheid te maken tussen moslims die echte verandering willen en islamisten met gladde praatjes. Veel Franse moslims vechten tegen de islamisten, en Macron zou veel meer kunnen doen om hen te steunen.

De ideologische strijd tegen het islamisme zal noodzakelijkerwijze lang zijn, en als hij wil slagen zal Macron ervoor moeten zorgen dat de Franse civil society en de filantropische instellingen volledig bij deze poging betrokken worden. Hij moet subversieve islamistische organisaties die de ideologische basis voor geweld leggen ontbinden, en andere Europese leiders oproepen hetzelfde te doen. Het is verbazingwekkend dat dit onderwerp zelfs nu nog door velen van hen wordt gemeden.

Kernwaarden

Ook zou hij de immigratiewetten kunnen aanscherpen om ervoor te zorgen dat de kernwaarden van de Franse samenleving meetellen bij toelating. Nieuwkomers in de Franse Republiek moet worden voorgehouden dat ze achter het Franse idee van sociale cohesie dienen te staan, wat betekent dat ze separatisme en islamisme afwijzen en geen lid zijn van organisaties die zich daarvoor inzetten.

De bestaande wetgeving zou meer moeten worden toegepast. Niet zo lang geleden werd een Algerijnse vrouw die tijdens een Franse naturalisatieplechtigheid weigerde mannelijke ambtenaren de hand te schudden het staatsburgerschap onthouden. Op deze manier kan islamisten duidelijk worden gemaakt dat ze in Frankrijk niets te zoeken hebben.

De Franse wet biedt de regering de mogelijkheid naturalisatieverzoeken af te wijzen op grond van ‘gebrek aan andere dan linguïstische assimilatie’. Dus in de geest van deze wet zou Macron moeten beginnen met het repatriëren van asielzoekers die zich schuldig maken aan geweld of het uitlokken daarvan, in het bijzonder tegen vrouwen.

Veel Franse moslims vechten tegen de islamisten

Qua buitenlandbeleid zou hij het ideologisch extremisme kunnen aanpakken dat de regeringen van – onder andere – Qatar en Turkije verspreiden door hun steun aan islamisten en islamistische en communitaristische bewegingen in Europa (inclusief Frankrijk). Hij zou zich veel geharnaster kunnen opstellen tegenover het Iraanse regime – zowel bilateraal als op EU-niveau – dat zich schuldig maakt aan vijandige activiteiten op Europese bodem, onvoorstelbare wreedheid tegenover de eigen bevolking en pogingen om het revolutionaire islamisme naar de rest van het Midden-Oosten te exporteren.

Het Franse corps diplomatique beschikt nog altijd over buitengewoon veel historische en linguïstische kennis inzake Afrika, Azië en het Midden Oosten. Die zou kunnen worden ingezet tegen de activiteiten van groeperingen als de Moslimbroederschap, Tablighi Jamaat, Hezbollah, Hizb ut Tahrir en de vele vertakkingen daarvan. Macron zegt dat zijn wetsvoorstel de genadeslag zal betekenen voor islamitische groeperingen waarvan de principes in strijd zijn met die van de Franse Republiek.

Hij kan dat doen door de geldstromen af te snijden van buitenlandse mogendheden naar de islamistische organisaties binnen Frankrijk. Macron heeft gelijk: het islamitisch separatisme dreigt Frankrijk inderdaad in twee naties te verdelen. Maar om het probleem echt aan te pakken moet de president niet alleen het lef tonen om de radicale islam aan de kaak te stellen, maar ook om die daadwerkelijk de kop in te drukken. 

Auteur: Ayaan Hirsi Ali

Ayaan Hirsi Ali (Mogadishu, 1969) vroeg in 1992 politiek asiel aan in Nederland, drie jaar later werd ze genaturaliseerd. Ze ontpopte zich als een prominente islamcriticus in haar publicaties en op tv en kwam in 2003 voor de VVD in de Tweede Kamer. Na controverse rondom haar asielprocedure trad ze in 2006 af als parlementariër. Kort daarna vertrok ze naar de VS, waar ze aan de slag ging bij een conservatieve denktank. Door haar kritische uitspraken over de islam moet Ali permanent worden beveiligd.

The Spectator
Verenigd Koninkrijk | weekblad | oplage 76.950

Springplank voor aspirant-parlementariërs. Opgericht in 1828 en nog altijd het kompas voor intellectuelen en conservatieve leiders. Sterke analyses, scherp van toon.

Dit artikel van Ayaan Hirsi Ali verscheen eerder in The Spectator.
Recent verschenen
Een remedie tegen navelstaren?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.
Onze nieuwsbrief wordt wekelijks verzonden.
inschrijven

360 is jarig en trakteert!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en krijg 3 maanden gratis toegang tot 360 online.