Zakken vol mensenvet

The Atlantic

| Boston | Christopher Forth | 26 juni 2019

Mensenvet werd in de zeventiende eeuw gebruikt als pijnstiller bij verstuikingen en gebroken botten. Het werkte ook goed tegen reuma. En zweet van doden werd opgevangen om er aambeien mee te behandelen. 

Vet, van plantaardige, dierlijke of menselijke oorsprong, is sinds mensenheugenis een belangrijk element in de Europese farmacologie. Om niet geheel duidelijke redenen ontstond er rond de zestiende en zeventiende eeuw extra veel belangstelling voor menselijk vet. In 1543 instrueerde medicus Andreas Vesalius anatomen die beenderen kookten voor het onderzoek naar skeletten, om de vetlaag zorgvuldig te bewaren, ‘voor het welzijn van de massa, die er een aanzienlijke effectiviteit aan toeschrijft bij het doen verdwijnen van littekens en het bevorderen van de groei van zenuwen en pezen’.

Verder lezen?
Kwaliteitsjournalistiek kost geld. Maar je wilt 360 misschien liever eerst proberen. Daarom kun je gastlid worden. Je krijgt dan direct 3 artikelen, onze gratis nieuwsbrief en maandelijks een artikel naar keuze.
Ja, ik word gastlid
TIJDELIJKE AANBIEDING
Drie maanden onbeperkt digitaal toegang tot 360 voor maar € 15
bo pc
Drie maanden onbeperkt digitaal toegang tot 360 voor maar € 15! Ja, ik steun 360