Italië is een land in coma

La Stampa/Presseurop  | 12 December 2012 - 07:0912 Dec - 07:09

In zijn documentaire ‘Girlfriend in a coma’ onderzoekt Bill Emmott, voormalig hoofdredacteur van The Economist, waarom Italië zich zo hardnekkig verzet tegen de noodzakelijke veranderingen en hervormingen. Een mentaliteit die in veel Europese landen opgeld doet en die deels verklaart waarom Silvio Berlusconi zijn rentree wil maken.

Door Bill Emmott

Als iemand mij twaalf jaren geleden had verteld dat ik nu zou schrijven, nadenken en zelfs een film maken, niet over Japan, China of een van mijn andere vertrouwde onderwerpen maar over Italië, zou ik me wellicht hebben afgevraagd of ze illegale middelen rookten. Maar als ik er nu over nadenk en over hoe cruciaal de komende parlementsverkiezingen in Italië zullen zijn, is de wijze waarop ik de laatste jaren heb doorgebracht, eigenlijk helemaal niet verrassend.

GIRLFRIEND IN A COMA” a Feature Documentary Written by Bill Emmott from francesco caradonna on Vimeo.

Dat komt niet louter door twee gevreesde woorden: Silvio en Berlusconi. Veel dingen die mij wat de toekomst van het Westen betreft, zorgen baren, zie ik namelijk in Italië gebeuren.

Ik raakte voor het eerst in de ban van Italië, ja, dankzij Silvio Berlusconi. Wij van The Economist noemden hem op onze voorpagina in april 2001 om principiële redenen “ongeschikt om Italië te leiden”. Dat had niets te maken met de seksschandalen waarmee hij later in Groot-Brittannië en Amerika berucht werd. We waren er tegen dat de regeringsmacht in een westerse democratie in handen kwam van een man met enorme privébelangen en dat de rechtsstaat door die belangen werd uitgehold. Het is zoals Umberto Eco het in mijn film verwoordt: wij in andere landen hebben ook magnaten, geconcentreerde media en machtige lobbyisten. Dit was en is dus ook nog steeds een gevaar voor Groot-Brittannië, Amerika en vele andere landen.

Vanaf het ontwerpen van die voorpagina begon mijn Italiaanse reis, een reis die werd verlevendigd door twee rechtszaken die Berlusconi wegens smaad had aangespannen (die beide door The Economist werden gewonnen). Gaandeweg werd de reis intensiever naarmate ik meer te weten kwam over de aard van alle problemen van Italië, op economisch, politiek en moreel vlak.

Bezorgd over ziekten waaraan Westen lijdt

Het was een fascinerend en dikwijls plezierig proces, maar het had ook een tweeledige uitwerking op mij: het maakte me pessimistischer en nog meer bezorgd over de ziekten waaraan het Westen lijdt.

Tijdens de reis groeide mijn pessimisme geleidelijk omdat ik mij steeds meer bewust werd van de enorme weerstand van allerlei belangengroepen tegen veranderingen en hervormingen in Italië. Deze weerstand bezorgde premier Mario Monti het afgelopen jaar de meeste problemen.

Hij dacht dat hij zulke belangengroepen, of het nu gaat om vakbonden of grote bedrijven, beroepsorganisaties of gepensioneerden, zou kunnen overtuigen om net als iedereen enkele concessies te doen en enkele privileges met het oog op het algemeen nut op te geven, net zoals tijdens onderhandelingen over ontwapening landen afspreken om hun tanks en raketten weg te doen. Maar tot dusver is dat niet gelukt.

Lees het volledige artikel uit La Stampa in een Nederlandse vertaling op de site van Presseurop.



Plaats een reactie