Charedim laat teugels vieren in eigen cinema

The Guardian / 360  | 15 September 2019 - 10:0015 Sep - 10:00

Charedim, ultraorthodoxe joden die zich lange tijd afzijdig hebben gehouden van de seculiere maatschappij, gaan in steeds grotere getale naar de bioscoop – ook mensen die nooit eerder een film hebben gezien.

‘We rechtvaardigen het feit dat we films maken vanuit de gedachte dat dit de manier is waarop de huidige generatie zich uit,’ aldus Eitan Alpert, chief executive en voormalig student aan Torat HaChaim, een ultraorthodoxe filmacademie in Israël. ‘Tweehonderd jaar geleden deed men dat door middel van het vertellen van verhalen, vandaag de dag door middel van film.’ 

Ultraorthodoxe joden, of charedim, herkenbaar aan hun uiterlijk – de mannen in zwart pak en met een baard en peies (lange bakkebaarden) en vrouwen in conservatieve kledij en met een pruik – zullen niet snel worden geassocieerd met cineasten. Sterker nog, charedim – een Hebreeuws woord dat letterlijk betekent ‘zij die sidderen voor het woord Gods’ en waar veel verschillende ultraorthodoxe joodse groeperingen onder vallen – hebben de neiging de seculiere samenleving de rug toe te keren omdat zij die zien als een bedreiging van hun traditionele manier van leven. In de regel lijken ze zich verre te willen houden van film en televisie, wat het des te opmerkelijker maakt dat sommigen al enige tijd met veel toewijding films maken, die zowel een religieus als een seculier publiek aanspreken.

Er zijn regels: de films moeten zich houden aan de halacha, de joodse geloofswetten, waaronder de regels van tzniut, die betrekking hebben op kuisheid. Mannen en vrouwen kunnen zich samen op de set vertonen maar aanraken, zingen, dansen, seks, geweld, vloeken of naaktheid zijn verboden, en scènes met vrouwelijke acteurs worden vaak geregisseerd door een vrouw. Op de sabbat en op joodse feestdagen wordt er niet gewerkt. De films zijn heel verschillend, variërend van documentaires over het judaïsme en allerlei religieuze kwesties tot films over meer universele thema’s als het gezin, relaties en identiteit – al wordt alles bezien door het prisma van het chassidische bestaan. 

» Lees verder in de Reader / op Blendle

Plaats een reactie