Kerkhof van woorden

Wereldwijd | Dossier | The Atlantic  | 10 September 2020 - 09:0010 Sep - 09:00

Waarom je gelijk halen bij medestanders als gelijk hebben voldoende zou moeten zijn? Volgens Graeme Wood is een ingezonden brief alleen betekenisvol wanneer de ondertekenaars hun naam op het spel zetten, een zeker risico nemen.

Vorige maand werd me gevraagd een open brief te ondertekenen, ‘A Letter on Justice and Open Debate’, inmiddels gepubliceerd in Harper’s en ondertekend door 153 journalisten en academici, onder wie medewerkers van The Atlantic. Het stuk was een waarschuwing tegen ‘ideologische conformiteit’ en ‘illiberalisme’ bij liberale instellingen, en signaleerde een tendens om in het geval van tegenstelde meningen niet in debat te gaan, maar te proberen je tegenstander uit het zadel te wippen, of sterker nog, diegenen uit het zadel te wippen die alleen al het bestaan van je tegenstander erkennen.

We hebben allemaal grenzen; bij sommige onderwerpen vinden we het beneden onze waardigheid om erover in debat te gaan. De ondertekenaars van de open brief betoogden dat je die categorie, van onderwerpen waarover niet valt te discussiëren, zo klein mogelijk moet houden, en er zeker niet nog een taboe aan moet toevoegen wanneer je je een mening vormt.

Activeer uw gastaccount en lees direct verder

Of maak gebruik van onze tijdelijke aanbieding.

Plaats een reactie