Laten we het neonazisme bestrijden met ideeën

To Vima/Presseurop  | 11 September 2012 - 06:1011 Sep - 06:10

Het groeiende neonazistische geweld dat de extreemrechtse politieke partij Gouden Dageraad uitoefent wordt gevoed door een identiteitscrisis van een volk dat zwaar getroffen wordt door de economische crisis en door het machtsverlies van de politieke klasse. Het is tijd de ideologische strijd aan te gaan, stelt de Griekse politicoloog Andreas Pantazopoulos.

De recente opkomst van een georganiseerd en gevaarlijk extreemrechts activisme (of liever gezegd: een neonazistisch activisme) is een nieuw gegeven in het openbare leven. De oorzaken van deze neonazistische opkomst worden toegeschreven aan de diepe economische crisis, en tot op zekere hoogte is dat terecht.

Als we echter de verschijningsvormen van dit rechtsextremisme nader bekijken, dus enerzijds hun gewelddadige aanzien en anderzijds een zeker mate van passieve maatschappelijke instemming die dit gewelddadige gedrag lijkt te genieten, dan zijn we verplicht om dieper te graven naar de oorzaken van dit fenomeen.

Een fenomeen dat op dit moment in geen enkel ander Europees land op die schaal voorkomt, omdat de grote extreemrechtse partijen zich daar allemaal zo gauw mogelijk van hun fascistische erfenis willen ontdoen. De Gouden Dageraad valt niet in die categorie.
Geweld staat in hun DNA geschreven

Ten eerste is het neonazistische geweld te wijten aan de beweging zelf. Voor Gouden Dageraad is het ‘krachtdadige optreden’ tegen diegenen die zij als vijand aanmerken geen oppervlakkige karaktertrek van hun persoonlijkheid en aanpak, maar staat dit in hun DNA geschreven. Daarom is het op zijn minst naïef om te denken dat deze organisatie zich geleidelijk zou ‘conformeren aan het systeem’.

Hierdoor zijn deze ‘gewettigde’ maatschappelijke geweldsmethodes vooral de afgelopen jaren vrijwel overal ‘spontaan’ opdoken en raken ze wijdverspreid. Die geweldscultuur is het product van een geslaagde kruising: de ontbinding van het populistische sociale contract van na het kolonelsregime (vertegenwoordigingscrisis, sociale wetteloosheid, identiteitscrisis, legitimiteitsverlies van de staat) en de huidige demagogie en ‘provocaties’ van het buitenland en dreigingen van buitenaf (zoals migratie).

Lees het volledige artikel uit To Vima in een Nederlandse vertaling op de site van Presseurop.



Plaats een reactie