Welkom in het mysterieuze Sovjet-spookstadje Pyramiden, waar overtuigingen belangrijker zijn dan overleven

Newsweek / 360  |  2 August 2019 - 10:00 2 Aug - 10:00

Nadat zijn vriend naar een ziekenhuis is afgevoerd, gaat de auteur mee op een toeristenexcursie naar de verloren Noordpoolstad Pyramiden. Ondanks dat er maar drie mensen wonen (en des te meer ijsberen), de voorraden beperkt zijn en contact met de buitenwereld nog beperkter, besluit hij te blijven op deze plek waar ‘menselijkheid wordt geëerd, maar mensenlevens niet’. Een met mierikswortelbrandenwijn overgoten reisverhaal.

Hoe verder je van huis weg bent, hoe vreemder alles wordt en waar je ook vandaan komt, niets is verder weg dan de Noordpool. Daar ligt Longyearbyen, op een archipel die Spitsbergen heet, in de Poolzee. Hier wonen meer dan 2000 mensen, onder wie honderden kinderen die zijn gered uit hun eigen huis waar ze mishandeld werden. Voor iedereen hier gelden de Noorse wetten – en enkele bizarre bepalingen, waaronder een die de dood verbiedt. Je kunt niet doodgaan in Longyearbyen, hoe hard de plek ook zijn best doet om je om zeep te helpen. Het permafrost ontdooit in een tempo van zo’n 4 centimeter per jaar en daarmee ook de graven van lijken vol virussen (kennelijk is de dood hier niet altijd verboden geweest). Het klimaat zorgt ervoor dat de lichamen niet vergaan, tot vreugde van de weinige dieren die de poolwinter kunnen overleven, namelijk de vleesetende – en verrassend snelle – ijsberen die er de oorzaak van zijn dat je hier altijd een geweer bij je moet hebben.

Ik kwam hier eind oktober aan, op de laatste etappe van een reis door het Noordpoolgebied met een vriend, aan het begin van van de lange poolnacht. Maandenlang is de hemel gehuld in duisternis, afgezien van de groen-rode gloed van het noorderlicht.

De stad is gebouwd op een immens blok ijs, gelegen tussen twee ijzige toppen. Er zijn nauwelijks winkels of gebouwen, en de paar die er zijn, verkopen van alles. Bij de kledingwinkel kun je een Mauser-geweer huren en bij de supermarkt een brief versturen. Alle producten – van zout tot cognac – moeten van buitenaf aangevoerd worden, dankzij een klimaat waarin zelfs de meest geharde planten het niet redden. Ook bevindt zich hier de Wereldzadenbank, een futuristische, ondergrondse bunker waarin miljoenen zaden van over de hele wereld liggen opgeslagen – en die zelfs een nucleaire catastrofe kan overleven.

Toen ik in de stad was, gebeurde er niet zo’n allesvernietigende ramp, maar niet lang na onze aankomst kreeg mijn vriend hoge koorts. Longyearbyen heeft het noordelijkste gezondheidscentrum ter wereld. Maar aangezien de dood hier geen optie is, brengen ze je, als je echt ziek wordt, vriendelijk maar beslist terug naar het Noorse vasteland, en dat gebeurde dus ook met mijn vriend.

» Lees verder in de Reader

Plaats een reactie