Toerisme reanimeren met ‘reisbubbels’

Wereldwijd | Europa | The Economist  | 15 June 2020 - 20:0015 Jun - 20:00

Kan vrij verkeer tussen landen met een succesvolle corona-aanpak de weg vrijmaken naar economisch herstel? Economisch levert het veel op, maar de gezondheidseisen gooien wellicht roet in het eten.

» Lees dit artikel in de reader.

Het is schrijnend om tijdens deze lockdown onder ogen te moeten zien, maar vorig jaar was de wereld met 4,6 miljard vliegtuigpassagiers mobieler dan ooit. In april van dit jaar was daar niets meer van over: vliegtuigen vervoerden toen nog maar 47 miljoen passagiers. Omgerekend in jaarcijfers betekent dit dat de klok terug is teruggezet naar 1978.

Het nagenoeg stilvallen van reisbewegingen heeft de economische wereldcrisis verergerd, handelsbetrekkingen bemoeilijkt, het bedrijfsleven ondermijnd en de toeristische sector geruïneerd. Geen wonder dat overheden economische banden willen herstellen. Een idee dat aan populariteit wint, is het creëren van ‘reisbubbels’, die landen met een succesvolle aanpak van de coronacrisis onderling verbindt.

Als we deze gedachte concreet uitwerken, blijkt er reden te zijn voor voorzichtig optimisme. The Economist heeft enkele potentiële bubbels geïdentificeerd, goed voor ongeveer 35 procent van het mondiale bbp, 39 procent van alle handel in goederen en diensten en 42 procent van de wereldwijde uitgaven aan toerisme. Het met elkaar verbinden van deze landen gaat echter niet zonder slag of stoot. Het zal hoe dan ook moeilijk zijn de wereldeconomie weer op de rails te krijgen.

BESTE LEZER
Mogen we even je aandacht?
We geloven dat internationale context leidt tot een beter begrip van de wereld om ons heen. En dat lijkt in deze tijd nog harder nodig dan anders. Daarom bieden we een deel van onze context gratis aan. Steun je onze missie? Deel dan dit artikel, en, nog beter: sluit je bij ons aan! Voor 30 euro ontvang je 3 maanden 360 thuis. Duurt enkele minuten, stopt automatisch.
Bedankt

Een volledige terugkeer naar de dagen van voor het virus is voorlopig simpelweg ondenkbaar. Veel gezondheidsdeskundigen die eerst hun bedenkingen hadden bij reisbeperkingen, zijn strenge controles als nuttig gaan zien, met name als het gaat om gebieden waar lokale besmettingen net onder controle zijn. ‘Elke infectie van buitenaf kan weer leiden tot een uitbraak,’ zegt Ben Cowling, die als epidemioloog verbonden is aan de Universiteit van Hongkong.

Baltische staten
Een eerste bubbel – tussen Estland, Letland en Litouwen – werd op 15 mei in het leven geroepen. Deze drie Baltische landen behoren tot de succesvolste bestrijders van het virus in Europa. Hun burgers mogen binnen de zone vrij reizen, dus zonder quarantaineverplichting. De volgende bubbel zou er een kunnen zijn tussen Nieuw-Zeeland en het Australische eiland (en tevens deelstaat) Tasmanië, want in beide gebieden is het aantal nieuwe gevallen beperkt gebleven. Daarnaast hebben China en Zuid-Korea een ‘snelle’ toegangsroute voor zakelijke reizigers ingesteld. Cowling verwacht een groot aantal kleine reisbubbels.

» Abonneer u op onze nieuwsbrief en ontvang wekelijks onze selectie uit 943 kranten wereldwijd in uw inbox.

Maar evengoed als regionale handelsovereenkomsten efficiënter zijn dan bilaterale akkoorden, is het economisch beter om de bubbels groter te maken. Op grond van een analyse van infectiegegevens verwacht The Economist dat twee grote zones zich als bubbels kunnen lenen. Die zouden de op dit moment gevormde kleinere bubbels kunnen opnemen.

– De eerste grote bubbel ligt in de regio Azië-Stille Zuidzee –

De eerste grote bubbel ligt in de regio Azië-Stille Zuidzee. In de eerste week van mei zijn daar, van Japan tot Nieuw-Zeeland, minder dan tien nieuwe infecties per 1 miljoen inwoners vastgesteld. De tweede grote bubbel bevindt zich in Europa: met behulp van een lagere drempel – minder dan honderd nieuwe gevallen op dezelfde basis – kan deze reiken van de Oostzee tot de Adriatische Zee en dus ook Duitsland omvatten. De bubbel Azië-Stille Zuidzee is dankzij China en Japan goed voor 27 procent van het wereldwijde bbp, de Europese bubbel vertegenwoordigt 8 procent.

Eén indicator voor de potentiële waarde van de bubbels is de mate van handelsintegratie. Daaruit blijkt of de economieën op elkaar aansluiten. De handel van landen in de bubbel Azië-Stille Zuidzee bestaat voor gemiddeld 51 procent uit onderlinge handel. In de Baltisch-Adriatische bubbel is dat 41 procent. Kleine landen hebben het meest baat bij een herstel van de banden met grotere buren.

Vrij verkeer is vooral nuttig voor landen als Thailand en Griekenland, die afhankelijk zijn van toerisme. Voor de Aziatische en Europese maakeconomieën zijn internationaal pendelende arbeidskrachten weer heel belangrijk. Vóór de pandemie staken op een normale dag 3,5 miljoen mensen een EU-binnengrens over en reisden zevenhonderdduizend mensen tussen Hongkong en het Chinese vasteland.

’Schone’ bubbels zijn het ideaal. Om die te laten werken, moeten landen eerst het aantal besmettingen in eigen land beheersen, zegt Teo Yik Ying, decaan van de Saw Swee Hock School of Public Health van de Nationale Universiteit van Singapore. Vervolgens moeten ze open kaart spelen met hun partners, gegevens over de mate van infectie en over tests delen, en duidelijk maken hoe ze potentiële dragers van het virus traceren en isoleren. ‘De basis voor dit alles is vertrouwen tussen regeringen,’ aldus Teo.

Of dit noodzakelijke vertrouwen te smeden valt in de bubbel Azië-Stille Zuidzee is helaas niet zeker. Kort geleden woedde er in deze regio nog een conflict: China schortte een deel van de invoer van rundvlees uit Australië op, nadat dat land had opgeroepen tot een onderzoek naar de oorsprong van covid-19. Armere landen kunnen ook worden uitgesloten; in Laos en Cambodja hebben rijkere landen weinig fiducie, ook al zijn er weinig infecties gemeld.

Betere testprocedures kunnen het gebrek aan vertrouwen verhelpen. Neem de snelle toegangsroute voor zakelijk verkeer tussen Zuid-Korea en China. Zolang zakelijke reizigers voor hun vertrek negatief getest zijn, gaan ze maximaal twee dagen in quarantaine en ondergaan ze nog een keer een test voordat ze eruit mogen. Maar het zorgt wel voor rompslomp. Het verklaart waarom China slechts 210 Zuid-Koreanen heeft toegelaten in de eerste tien dagen van de overeenkomst. 

Geen shortcuts
Conclusie: er zijn geen echte shortcuts. Michael Baker, epidemioloog aan de Universiteit van Otago in Wellington, ziet ontwikkelde landen in twee
blokken uiteenvallen: landen als Nieuw-Zeeland en Zuid-Korea die het coronavirus willen elimineren, en landen als de VS en Groot-Brittannië die het alleen willen onderdrukken. Deze blokken kunnen op termijn leiden tot twee reiszones. Er zal nog wel sprake zijn van geld- en goederenverkeer tussen de blokken, maar wat het menselijk verkeer betreft: de horizon daarvan zal worden bepaald door de vraag of men zich aan de schone of de besmette kant van de scheidslijn bevindt.

The Economist
Verenigd Koninkrijk | weekblad | oplage 1.114.680

Sinds jaar en dag de bijbel voor iedereen die zich interesseert voor internationaal nieuws. Liberaal, niet te verwarren met conservatief.

» Lees 360 nu voordelig. 3 maanden papier en digitaal voor €30. Of 3 maanden digitaal voor €15.

Plaats een reactie