De doorzichtige generatie van Italië

Corriere della Sera/Presseurop  | 22 februari 2013 - 06:4022 feb - 06:40

Hoewel Italianen onder de 30 het nog nooit zo moeilijk hebben gehad om een baan te vinden, lijken politici zich daar weinig zorgen om te maken. In aanloop naar de verkiezingen aankomend weekend debateren zij liever over belastingen en pensioenen.

Niemand kan de toekomstige regering ervan beschuldigen haar beloften aan de Italiaanse jeugd niet te zijn nagekomen: er zijn immers niet eens beloften gedaan. De nieuwe kiezers zijn, in elk geval tot nu toe, de grote buitenstaanders van deze verkiezingscampagne. Alsof de politiek een discotheek is en de spierbundels aan de deur hen niet binnen willen laten. Jullie zijn te beschaafd, jongens, dit is geen plek voor jullie.

De vijf concurrerende allianties lijken hun inspiratie te vinden in Gangnam Style: ze bewegen druk, gesticuleren, kronkelen en dringen om in de schijnwerpers te staan. De Italiaanse jongeren kijken toe via het televisiescherm en leveren bitter commentaar via social networks. Velen hebben geen zin om te gaan stemmen, maar daar doen ze niet goed aan: dat is precies wat de uitsmijters van de politiek verwachten, zodat ze het spel gemakkelijk kunnen controleren.

Geen ontdekkingsdrift, maar regelrecht diaspora

De traditionele sociale netwerken – die tot nu toe de broze rust op straat bewaarden – vertonen steeds meer scheuren. Het geduld van de gezinnen is op, net als het geld: dat blijkt wel uit de goudwinkels, de vastgoedmarkt en de consumptie van duurzame goederen.

De jeugdwerkloosheid onder 15- tot 24-jarigen bedraagt 37 procent, het hoogste peil sinds 1992. En dat is het nationale gemiddelde, stel je eens voor hoe het er in Zuid-Italië voorstaat. Het percentage afgestudeerde Italianen die hun geluk in het buitenland gaan zoeken is in tien jaar tijd gestegen van 11 naar 28 procent. Dat is geen gezonde ontdekkingsdrift meer, maar een regelrechte diaspora, betaald door de overheid.

Met fenomenen van een dergelijke omvang zou je vijf weken voor de verkiezingen verwachten dat de politiek nadenkt, knopen doorhakt, duidelijke voorstellen en concrete maatregelen op tafel legt: een land kan toch geen hele generatie verspelen. Maar dit gebeurt niet. De kandidaten debatteren vurig over belastingen en pensioenen. Kortom, ze hebben het over wie werk heeft of heeft gehad. Wie het risico loopt geen werk te vinden telt niet mee, zo lijkt wel.

Frustratie zou in woede kunnen veranderen

Italianen onder de dertig zijn bezig een doorzichtige generatie te worden. We kijken recht door hen heen, ook al zeggen we dat we ze belangrijk vinden. Een gevaarlijke houding: frustratie zou in woede kunnen veranderen en dramatische gevolgen kunnen hebben. De voorbodes zijn er al. De relschoppers hebben geen bondgenoten gevonden. Nog niet. Maar ze zijn altijd op zoek en de situatie zou kunnen omslaan.

Lees het volledige artikel uit Corriere della Sera in een Nederlandse vertaling op de site van Presseurop.




(Foto van Jean-François Schmitz)

Plaats een reactie

De doorzichtige generatie (Corriere della Sera/Presseurop)