‘Het lot van deze koraalsoort ligt in onze handen’

onEarth / 360  | 18 January 2020 - 10:0018 Jan - 10:00

Wetenschappers hebben het voor elkaar gekregen een ernstig bedreigde koraalsoort in hun laboratorium in Tampa, Florida, te laten paaien – een doorbraak die de soort voor uitsterving kan behoeden.

» Lees dit artikel in de Reader

Op zaterdag 17 augustus gebeurde er iets wat nooit eerder was gebeurd. In een donkere kamer in Florida’s Golfkust paaide een gevangen populatie van ongeveer dertig koralen van de Dendrogyra cylindrus -soort synchroon.

‘De mannetjes gingen voor,’ zegt Amber Whittle, directeur van de afdeling conservatie van het Florida Aquarium in Tampa. ‘Ze lieten ineens een soort wolk van witte sperma los. Het zag eruit alsof iemand melk in het water had gegooid.’

Vijf minuten later, precies op het juiste moment, volgden de vrouwtjes en loosden duizenden kleine eierbundels, die de tanks in levende sneeuwbollen veranderden.

‘Dit is baanbrekend,’ zegt Whittle, wier team dit moment al twee jaar aan het voorbereiden is en al maanden bezig is de watertemperaturen en de hoeveelheid licht aan te passen om het te laten slagen. Normaal zouden dit sperma en de eieren maar één keer per jaar in een nauw getimede orgie samen-komen, net na de nieuwe maan van augustus.

Maar er zijn nog maar vijftig koralen van de soort Dendrogyra cylindrus in de wateren voor de kust van Florida en die leven zo ver uit elkaar dat hun voortplantingscellen nooit elkaars paden kruisen. Dit betekent dat de koraalsoorten, waarvan de formaties lijken op stalagmieten die op een grotbodem worden gevonden, niet alleen worden bedreigd, als aangegeven in de National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA), of kwetsbaar zijn, zoals de International Union for Conservation of Nature aangeeft. Ze zijn in wetenschappelijke termen ‘functioneel uitgestorven’. Met andere woorden, de paar koralen die de wetenschappers onlangs in het Florida Aquarium aan het paaien kregen, zijn waarschijnlijk de enige reproducerende van deze soort op aarde.

Steenachtige koralen, zoals de Dendrogyra cylindrus, vormen de basis voor het Great Florida Reef, het enige barrièrerif van Noord-Amerika. Deze bijna 300 kilometer lange strook strekt zich uit van Key West in het zuiden tot uitschieters ten noorden van Palm Beach en vormt de thuisbasis van bijna 1400 soorten mariene planten en dieren. Hoewel wetenschappers er eerder in zijn geslaagd koralen in gevangenschap te fokken, zoals Hertshoornkoraal, Acropora palmata en sommige soorten uit de Stille Oceaan, had nog niemand een manier gevonden om de juiste omstandigheden te creëren voor _Dendrogyra cylindrus_.

MOGEN WE EVEN JE AANDACHT?
Dit artikel krijg je van 360 cadeau. We geloven dat internationale context leidt tot een beter begrip van de wereld om ons heen. Daarom zijn we blij als je dit artikel voor ons deelt. Nog blijer zijn we als je je bij ons aansluit: Probeer nu 5 nummers voor maar 15 euro. Duurt een paar minuten, stopt automatisch.
Bedankt

Koraalverbleking

De geslachtelijke doorbraak kwam net op tijd. De koralen van het Great Florida Reef worden van alle kanten steeds meer bedreigd: vervuiling, overbevissing, klimaatverandering en ziekte. Vervuiling doodt veel koraal en komt in vele vormen voor, van afspoeling van meststoffen en overstromingen van rioolwater tot sedimentatie van afvalmateriaal. Over-bevissing berooft riffen van hun grazers, zoals de papegaaivis, die de algen die koralen kunnen verstikken in toom houdt. Wanneer deze vissen verdwijnen, verdwijnen ook de koralen die ervan afhankelijk zijn.

De grootste boosdoener is misschien nog wel klimaatverandering. Koraalpoliepen zijn dieren, en voor hun gezondheid zijn ze afhankelijk van de symbiotische samenleving met Zoöxanthellae, eencellige organismen die in hun weefsels leven en hen helpen door ze via fotosynthese te voeden. Zij geven koralen ook hun levendige kleuren. Als de temperatuur van de zee hoger wordt, worden hun behulpzame bewoners verjaagd, waardoor het koraal spookachtig wit wordt en vatbaarder voor ziekten. Dit verschijnsel heet koraalverbleking en heeft de afgelopen jaren riffen over de hele wereld verwoest.

En dan is er SCTLD (stony coral tissue loss disease; weefselverlies bij steenachtige koralen). De uitbraken begonnen in de buurt van Miami in 2014 en hebben zich sindsdien langs het hele rif verspreid. Wetenschappers denken dat de ziekte wordt veroorzaakt door bacteriën die ervoor zorgen dat de weefsels van de koralen afvallen en botachtige witte vlekken blootleggen die vatbaar zijn voor algengroei. Uiteindelijk kan de ziekte dodelijk zijn en de NOAA schat dat bijna de helft van de steenachtige koraalsoorten die het Great Florida Reef rijk is eraan ten prooi zal vallen, waaronder ook _Dendrogyra cylindrus_.

Hoewel Whittle en haar collega’s zijn begonnen met het kweken van nieuwe koralen door de eieren en het sperma die hun experiment heeft voortgebracht met elkaar te vermengen, staat of valt deze poging om de rotsachtige wezens weer in het wild terug te brengen bij het vinden van een geschikte habitat. ‘We kunnen onze kleintjes niet terugbrengen naar de plek waar ze ziek werden,’ aldus Whittle.

Het goede en slechte nieuws is dat steenkoralen heel langzaam groeien. Whittle zegt zelfs dat ze de oudste levende dieren in de Verenigde Staten zijn, met kolonies van naar schatting meer dan 1000 jaar oud. De nieuwe oogst jonge koralen is nog zo klein dat je ze uitsluitend door een microscoop kunt bekijken. Maar ze vereisen daardoor ook veel zorg. In dit stadium, zegt Whittle, zijn de koralen gevoelig voor verstikking door algengroei. Om ze hier in het laboratorium tegen te beschermen, schrapen de wetenschappers al turend door hun microscopen kleine stukjes alg van de koralen weg met de punt van een injectienaald.

Het team schat dat het minstens een jaar zal duren, en waarschijnlijk langer, voordat ze erop gerust zijn hun kleine oogst in het wild te introduceren – het uiteindelijke doel. In de tussentijd, zegt Whittle, blijven ze de paaiomstandigheden optimaliseren, zodat de aquariums meer dan eens per jaar in sneeuwbollen kunnen worden omgetoverd. Tot nu toe gebruikten ze gegevens vergaard door een boei op zee om de omstandigheden na te bootsen, bootsten ze ‘realtime’ zonsopgangen en zonsondergangen na en imiteerden ze ’s nachts de juiste gloed van de maan.

‘Als ze niet in het wild reproduceren, moeten wij het op het land doen,’ zegt Whittle. ‘En dit is daar de manier voor. Het lot van de D_endrogyra cylindrus_ ligt in de handen van de mensheid – evenals dat van de rest van het Great Florida Reef. Dit is echt een groot probleem.’ 

Jason Bittel

onEarth
Verenigde Staten | online | www.nrdc.org/onearth

Onlinenieuwskanaal van de milieuorganisatie Natural Resources Defense Council met *artikelen over klimaatverandering en milieuvervuiling*.

» Abonneer u op onze nieuwsbrief: wekelijks berichten uit de buitenlandse pers in uw inbox.

Plaats een reactie

Koralen van de soort Dendrogyra cylindrus leven in het wild zo ver uit elkaar dat hun voortplantingscellen nooit elkaars paden kruisen. Dit betekent dat ze ‘functioneel uitgestorven’ zijn. – © Joe Raedle / Getty